ေခတ္ျပိဳင္အေတြ႔အၾကဳံ ေခတ္ျပိဳင္အေတြ႔အၾကဳံ

ျမင့္မိုးေအာင္ – ယဥ္ေက်းမႈသစ္ တည္ေဆာက္ျခင္း

Photo – Irrawaddy Burmese News

ျမင့္မိုးေအာင္ – ယဥ္ေက်းမႈသစ္ တည္ေဆာက္ျခင္း
(မိုးမခ) စက္တင္ဘာ ၂၅၊ ၂၀၁၅
(စိတ္ကူးခ်ဳိခ်ဴိက က်င္းပတဲ့ စာတမ္းဖတ္ပြဲမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္)

(၁) ေအာင္ျမင္မႈ လက္တစ္ဆုပ္စာနဲ႔ ျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္

စာေပ၊ပန္းခ်ီ၊ဂီတ၊ရုပ္ရွင္၊သဘင္အႏုပညာရွင္အားလံုးဟာ ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈသစ္တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ေနၾကတဲ့သူေတြလို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ရွင္သန္ႀကီးျပင္းခြင့္ရတဲ့ ေခတ္ထဲမွာ ေနထိုင္ရင္း၊ ေခတ္ရဲ႕ ရိုက္ခ်က္ေပါင္းစံုကို ခံစားတံု႔ျပန္ရင္းနဲ႔ အႏုပညာပံုသ႑ာန္သစ္ေတြ၊ လူ႔ဘဝႏႈန္းစံသစ္ေတြကို  တီထြင္ ဖန္တီးေနၾကသူေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီလိုယဥ္ေက်းမႈသစ္တခုကို တည္ေဆာက္ၾကတဲ့ေနရာမွာ အေၾကာင္းအရာသစ္၊ ပံုသ႑ာန္သစ္၊ အယူအဆသစ္ေတြကို ဖန္တီးရင္း ေအာင္ျမင္မႈနဲ႔ လက္ခုပ္သံေတြကို လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ ရရိွေနသလို ထင္ရေပမဲ့ ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ကြယ္မွာေတာ့ ဝိေရာဓိေတြ၊ တားဆီးပိတ္ပင္မႈေတြ၊ ဆန္႔က်င္ဘက္အယူအဆေတြနဲ႔ ရႈပ္ေထြးတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈျပႆနာေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတာပါပဲ။ အႏုပညာလက္ရာတခုတိုင္းအတြက္ ဖန္တီးမႈ ျဖစ္စဥ္ထဲမွာသာမက ပ်ံ႕ႏွံ႔ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္ရတဲ့ေနရာမွာပါ ေတြ႔ရတဲ့ အခက္အခဲေတြ ၊စိန္ေခၚမႈေတြလည္း အမ်ားအျပားပါပဲ။

အႏုပညာေလာကထဲမွာ ႏွစ္ကာလတခု ၾကာရွည္လာတာနဲ႔အမွ် ျမင္သာတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈတေပြ႕တပိုက္ကို ဂုဏ္ယူစြာရရိွေနသလို မျမင္သာတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈျပႆနာ အရႈပ္အေထြးကိုလည္း ျငင္းပယ္ႏိုင္ခြင့္မရိွဘဲ ရင္ဆိုင္ရ၊ ေက်ာ္လႊားရ၊အႏိုင္ရလိုက္၊အရံႈးေပးလိုက္နဲ႔ ဒါဟာ စစ္မွန္တဲ့ အႏုပညာရွင္တေယာက္ရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ ဘဝေပး အေျခအေနတခုလို႔ ေျပာရမလိုပါပဲ။

၁၉၉၂ ခုႏွစ္ေလာက္က စၿပီး သီခ်င္းေရးသူတေယာက္အျဖစ္နဲ႔ ဂီတေလာကထဲမွာ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ရွင္သန္လာခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္အတြက္လည္း ေအာင္ျမင္မႈ လက္တဆုပ္စာရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ မျမင္သာတဲ့ျပႆနာ အရႈပ္အေထြးေတြ အမ်ားအျပားပါပဲ။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ေလာက္ကစလို႔ Melody World နဲ႔ ေနာက္ပိုင္း ` အိပ္မက္ဆံုရာ ´ သီခ်င္းဆိုၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ အကဲျဖတ္ဒိုင္ လုပ္ရင္း ရရိွခဲ့တဲ့အေတြ႕အႀကံဳေတြ၊ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္က စလို႔ ဂီတအစည္းအရံုးမွာ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြ၊ Living Songs, Fashion Music Festival နဲ႔ Tribute TV Program ေတြ စီစဥ္ထုတ္လုပ္ရင္း ရရိွခဲ့တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြမွာလည္း ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕တဲ့၊ ရႈပ္ေထြးခက္ခဲတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈျပႆနာေတြ အမ်ားအျပားပါပဲ။

က်ေနာ္ရဲ႕ ဂီတေလာကနဲ႕ ပတ္သက္မိသမွ် အေတြ႕အႀကံဳေတြထဲက ေရးသားရ၊ ေဆြးေႏြးရ လြယ္ကူမယ့္ ေခါင္းစဥ္တခ်ိဳ႕ကို အခုစာတမ္းမွာ တင္ျပေပးခ်င္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ယဥ္ေက်းမႈျပႆနာေတြရဲ႕ အခ်က္အလက္အေၾကာင္းအရာေတြကို က်ေနာ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေဖာ္ျပေပးႏိုင္မွာျဖစ္သလို က်ေနာ့္ရဲ႕ ေကာက္ယူခ်က္၊က်ေနာ့္ရဲ႕အေျဖေတြဟာလည္း က်ေနာ္တေယာက္တည္းရဲ႕ အယူအဆ၊အမွန္တရားသာျဖစ္ေၾကာင္း ႀကိဳတင္ဝန္ခံထားခ်င္ပါတယ္။

(၂) ဂီတေက်ာင္းေတာ္နဲ႔ ဂီတေစ်းကြက္

ဂီတသင္တန္းေက်ာင္းက က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ ဂီတဆရာတေယာက္က လတ္တေလာ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေနတဲ့ သီခ်င္းေတြအေပၚ Chord ၄ခုတည္းနဲ႔ ပတ္ခ်ာလည္ေနၾကတယ္လို႔ ေဝဖန္သလို က်ေနာ္သိတဲ့ ေအာင္ျမင္ခါစ အဆိုေတာ္ေပါက္စတေယာက္ကလည္း ဂီတသင္တန္းဆရာေတြအေပၚ ဂီတသီအိုရီေတြသာ မိုးပ်ံေအာင္ သိတယ္၊ ပရိတ္သတ္ႀကိဳက္ေအာင္ေတာ့ ဘာတခုမွ မဖန္တီးႏိုင္ၾကသူေတြလို႔ စြပ္စြဲေျပာဆိုတာ မၾကာခဏ ၾကားဖူးပါတယ္။

ႏွစ္ဖက္စလံုးမွာ အမွန္တရားတဝက္စီရိွသလို အားနည္းခ်က္လည္း တဝက္စီ ရိွေနတာပါပဲ။ ႏိုင္ငံတကာမွာေတာ့ ႏွစ္ဖက္စလံုးမွာ ထူးခၽြန္ၾကတဲ့သူေတြမ်ားေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာေတာ့ လက္ခ်ိဳးေရလို႔ရေအာင္ ရွားပါးတာလည္း အမွန္ပါပဲ။

တစ္ခါက ေခ်ာင္းသာကမ္းေျခတခုမွာ က်င္းပတဲ့ စင္တင္ေဖ်ာ္ေျဖပြဲတခုမွာ နာမည္ေက်ာ္ မိန္းကေလးအဆိုေတာ္တေယာက္ရဲ႕ ယိုင္နဲ႔နဲ႔ အသံေတြၾကားၿပီး ႀကံဳလို႔ၾကည့္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားတေယာက္က ဒါ အဆိုေတာ္လားလို႔ တအံ့တဩနဲ႔ ေမးျမန္းတာလည္း ခံရဖူးပါတယ္။

တခါက က်ေနာ္ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ နာမည္ေက်ာ္ ပါရမီရွင္ အမ်ိဳးသမီး ေတးသံရွင္တေယာက္၊က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ က်င္းပတဲ့(အာစီယံ+၃) ဂီတပြဲေတာ္တခုမွာ ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တခုကို ျပန္သတိရမိပါတယ္။ သူရၿပီးသား  သူ႔ကိုယ္ပိုင္သီခ်င္းတပုဒ္ကို Orchestra Arrangement အျဖစ္ ေျပာင္းၿပီးဆိုရေတာ့ ကီးခ်ိန္းတဲ့အခါ ခ်က္ခ်င္းမွန္ေအာင္မဝင္ႏိုင္လို႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ သီခ်င္းတိုက္ခဲ့ရပါတယ္။ အတူတူ ဆိုတဲ့ အျခားအာဆီယံ ႏိုင္ငံက အဆိုေတာ္ေတြကေတာ့ ဂီတကို စနစ္တက် သင္ၾကားထားၾကၿပီး ဂီတသေကၤတလည္း တတ္ၾကေတာ့ အလြယ္တကူပဲ ဆိုသြားႏိုင္ၾကပါတယ္။

ခက္တာက က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဂီတသင္တန္းေက်ာင္းေတြ ခုိင္ခိုင္မာမာနဲ႔ စနစ္တက်ဖြံ႕ၿဖိဳးတာမရိွေတာ့ ေပမီ ေဒါက္မီ သင္ၾကားႏိုင္ဖို႔ မလြယ္သလို သင္ခန္းစာေတြကလည္း တကယ့္ဂီတေလာကထဲမွာ အသံုးခ်ႏိုင္ဖို႔ အလွမ္းေဝးကြာတာေတြ ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေက်ာင္းေတြမွာ မူလတန္းကေန တကၠသိုလ္အထိ သင္ခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာေတြဟာ တကယ့္မဂၢဇင္း ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေခတ္စားေနတဲ့ တကယ့္ကဗ်ာေတြနဲ႔ အလွမ္းေဝးေနသလိုမ်ိဳးပါပဲ။

အခုလတ္တေလာ ႏိုင္ငံတကာ ဂီတသစ္ အမ်ိဳးအစား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ Chords  ေတြအမ်ားႀကီးမသံုးၾကေတာ့ပါဘူး။ Chord ၄ခု ေလာက္ကိုပဲ Looping ပတ္ၿပီး Main Vocal ရဲ႕ တြဲဖက္မႈနဲ႔ အျခားေသာ ဆန္းသစ္တဲ့ Chord ေတြျဖစ္ေပၚေအာင္ ဖန္တီးလာၾကတာကို ဂီတသင္ရိုးညႊန္းတမ္းေဟာင္းသမားေတြ နားလည္ခံစား ႏွစ္သက္ဖို႔ မလြယ္ကူလွပါဘူး။ (ဥပမာ Key C မွာ တူရိယာေတြက C Major Chord ကို တီးမႈတ္ၿပီး Main Vocal က B( တီ) တို႔ D(ေရ) Note တို႔ကို သီဆိုၿပီး Major 7 , Major 9 Chord ေတြဖန္တီးသလိုမ်ိဳးေပါ့)

မၾကာေသးခင္ကေတာ့ ဆီြဒင္ႏိုင္ငံ Stockholm ၿမိဳ႕၊ Royal College of Music ဂီတေက်ာင္းက တာဝန္ရိွသူေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခြင့္ႀကံဳတဲ့အခါ သူတို႔ ဂီတေက်ာင္းေတြရဲ႕ ျပည့္စံုမႈ၊ေခတ္မီမႈ၊ ဂီတေစ်းကြက္၊ ဂီတေလာကနဲ႔ တစ္သားတည္း ထပ္တူက်ေနမႈေတြကို သိရိွရတဲ့အတြက္ သိပ္ကိုအားက်မိပါတယ္။

ဂီတေစ်းကြက္ထဲက ေအာင္ျမင္သူအမ်ားစု၊ ဂီတကို စနစ္တက်တတ္ထားၾကရင္ ပိုေကာင္းမွာျဖစ္သလို ဂီတေက်ာင္းဘက္က ပုဂၢိဳလ္ေတြအေနနဲ႔လည္း ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ ျပည္တြင္း၊ဂီတေလာက၊ဂီတေစ်းကြက္နဲ႔ မ်က္ျခည္မျပတ္တဲ့ သင္ၾကားမႈေတြ ပိုၿပီးေျပာင္းလဲေပးႏိုင္မွသာ ဒီျပႆနာေတြကို က်ေနာ္တို႔ ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။

(၃) Copy နဲ႔ OWN TUNE

က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ မိတ္ေဆြကာတြန္းဆရာတခ်ိဳ႕နဲ႔ Facebook comment သမားတခ်ိဳ႕က ေကာ္ပီသီခ်င္းေရးဆရာေတြကို ဒီလိုေဝဖန္ေရးသားၾကတာ မၾကာခဏ ေတြ႕ရပါတယ္။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္က ႏိုင္ငံျခားသီခ်င္းေတြ ခိုးခ်ၿပီး သူတို႔ေရးတဲ့ သီခ်င္းက်မွ မူပိုင္ခ အျပည့္ရခ်င္ၾကတဲ့ ေကာ္ပီသီခ်င္းေရးဆရာေတြ ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။ ဒီျပႆနာဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေခတ္ေပၚဂီတ၊ေခတ္ဦးကတည္းက ရိွခဲ့တာျဖစ္ၿပီး အခုထိလည္း မၾကာခဏ ေပၚလာတတ္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈျပႆနာတခုပါပဲ။

က်ေနာ္အပါအဝင္ ေကာ္ပီေတးေရးဆရာေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတို႔ေျပာတာလည္း ဟုတ္သလိုပါပဲ။ သူမ်ားသံစဥ္ေတြ ခိုးခ်ၿပီး သီခ်င္းေရးဆရာ ဘြဲ႕ခံတယ္။ စာတမ်က္ႏွာေတာင္ ျပည့္ေအာင္မေရးဘဲ ပိုက္ဆံေလးသိန္းငါးသိန္း လြယ္လြယ္နဲ႕ရတယ္။ ေနာက္တေယာက္က ထပ္ဆိုရင္၊ ရုပ္ရွင္သီခ်င္း အျဖစ္သံုးရင္ FM,TV ၊ သီခ်င္းဆိုၿပိဳင္ပြဲ၊ Ring Tone,Ring Tune အျဖစ္သံုးရင္လည္း ထပ္ရတဲ့အျပင္ မရေသးတဲ့ စင္တင္ေတြ၊ KTV ေတြဆီကေတာင္ ထပ္ေတာင္းေနျပန္ၿပီ။ ကိုယ့္အိမ္ထဲမွာ ကိုယ္ သီခ်င္းညည္းရင္ေတာင္ သူတို႔ကို ထပ္ေပးရမလားေပါ့။

တကယ္ေတာ့ ေကာ္ပီသီခ်င္းေရးဆရာေတြကို အျပစ္မတင္ခင္ က်ေနာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံအေျခအေနနဲ႔ ဂီတေလာကအေနအထားကို ေသခ်ာနားလည္ေအာင္ ေလ့လာေတြးဆၾကည့္သင့္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြပိုမ်ား၊ ပိုထြန္းကားတာမွန္ေပမဲ့ တျခားႏိုင္ငံေတြမွာ လည္း အလားတူရိွတာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ ဂီတဆိုတာက်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္မဟုတ္ဘဲ အေနာက္တိုင္းက ေမြးဖြားလာတဲ့ ဂီတျဖစ္ေလေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ နည္းနာ နမူနာေတြကို တျခားႏိုင္ငံေတြနည္းတူ က်ေနာ္တို႔လည္း အတုယူေလ့လာရတာပါပဲ။ ဂီတေက်ာင္းေတြ မထြန္းကားတဲ့ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြဟာလည္း ဂီတေက်ာင္းေတာ္၊ ဂီတဘ႑ာတိုက္ႀကီးတခုပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ မ်ိဳးဆက္၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြအားလံုးလည္း ဒီအရိပ္ေအာက္မွာပဲ ႀကီးျပင္းခဲ့ရတာပါ။

ဝတၳဳစာေပေလာကမွာေတာ့ ဘာသာျပန္စာေရးဆရာ ၊မီွျငမ္းစာေရးဆရာေတြကို ေလးစားျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးထားၾကၿပီး ေကာ္ပီသီခ်င္းေရးဆရာေတြကိုက်မွ ခ်ိဳးႏိွမ္ပုတ္ခတ္တာမ်ိဳးဟာ တရားမွ်တမႈရိွတယ္လို႔ က်ေနာ္ မထင္ပါဘူး။ အခုလို ေဝဖန္ေရးသားၾကတဲ့သူေတြ ကိုယ္တိုင္ ျမန္မာစာသားနဲ႔ ေကာ္ပီသီခ်င္းတပုဒ္တေလ မဆိုဖူး၊မဆိုျဖစ္ၾကတဲ့သူ ရိွမယ္မထင္ပါဘူး။

ေကာ္ပီသီခ်င္းေရးဆရာေတြ သူတို႔ရဲ႕ ေတးေရးခေတာင္းဆိုၾကတာလည္း သူတို႔ေရးတဲ့ ျမန္မာစာသားေတြ အတြက္ပဲ ေတာင္းဆိုတာပါ။ မူရင္းသီခ်င္းအတိုင္း အဂၤလိပ္လို၊ တရုတ္လို ဆိုၾက ၊တီးၾကရင္လည္း ဘာမွ ေတာင္းဆိုစရာ အေၾကာင္းမရိွပါဘူး။

ခုေနာက္ပိုင္းႏွစ္ေတြမွာလည္း ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြ အရင္ကထက္ အမ်ားႀကီး ေလ်ာ့နည္းသြားပါၿပီ။ဂီတကို နားလည္တတ္ကၽြမ္းမႈေတြ ပိုလာတာနဲ႔အမွ် ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ ကိုယ္ပိုင္သီခ်င္းေတြ ပိုမ်ားလာတာ လက္ေတြ႔မ်က္ျမင္ပါပဲ။

ဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံ၊က်ေနာ္တို႔ ဂီတေလာကရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္တခုအရ အခ်ိန္ကာလတခုမွာ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြနဲ႔ ေကာ္ပီသီခ်င္းေရးဆရာေတြ အေပၚ အမုန္းတရားေတြ၊တဖက္သတ္ေဝဖန္ႏိွမ့္ခ်မႈေတြဟာ တကယ္မလိုအပ္တဲ့ အရာတခုလို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ သတ္မွတ္ခ်င္ပါတယ္။

(၄) ရိုင္းစိုင္းေသာ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား

ႏိုင္ငံတကာ ဂီတအမ်ိဳးအစားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို က်ေနာ္ ႏွစ္သက္ပါတယ္။ အႏွစ္သက္ဆံုး ဂီတပံုစံေျပာပါဆိုရင္ေတာ့ World Music နဲ႔ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ New Age Music ပံုစံပါပဲ။ ဒီအမ်ိဳးအစားထဲမွာ ေခတ္အမီဆံုး၊အဆန္းသစ္ဆံုး နည္းပညာေတြနဲ႔ အေဟာင္းႏြမ္းဆံုး၊ေရွးအက်ဆံုး၊ ကမၻာ့ဂီတ၊ရိုးရာဂီတေတြကို ေရာေႏွာေပါင္းစပ္ ဖန္တီးထားပါတယ္။ Deep Forest, Enigma နဲ႔ Buddha Bar သီခ်င္းေတြကို ႀကိဳက္တဲ့ က်ေနာ္ဟာ ျမန္မာ့ရိုးရာ သံစဥ္တခ်ိဳ႕ကို New Age ဂီတပံုစံထဲမွာ ေပါင္းစပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။

အစပိုင္းမွာ အေတာ္ခက္ခဲခဲ့ပါတယ္။ျမန္မာ့ရိုးရာအေျခခံ ႀကိဳးသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ျဖစ္တဲ့ ထံတ်ာကို Guitar Chord ေတြထဲမွာ ေပါင္းစပ္ၾကည့္တာ ၆လေလာက္ၾကာမွပဲ စိတ္ေက်နပ္စရာ ေပါင္းစပ္မႈ ရရိွခဲ့ပါတယ္။

MRTV4 အတြက္ Fashion Music Festival ကုိစီစဥ္ေတာ့ ပထမဆံုးအဖြင့္သီခ်င္းအျဖစ္ ရခိုင္ရိုးရာ ဗုဒၶပူဇနိယသီခ်င္းကို New Age ဂီတပံုစံနဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး  ခ်မ္းခ်မ္း ရဲ႕ သီဆိုမႈ နဲ႔ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ ပဥၥဝတီ FM မွာလည္း မနက္ခင္းအဖြင့္ သီခ်င္းအျဖစ္ သံုးစြဲခဲ့ပါတယ္။ Album မထြက္ခင္မွာပဲ ပရိတ္သတ္လက္ခံအားေပးမႈ မ်ားစြာရရိွခဲ့ပါတယ္။ MTV EXIT ျပည္သူ႔ရင္ျပင္ ေဖ်ာ္ေျဖမႈမွာလည္း ေရႊတိဂံုဘုရား ေနာက္ခံနဲ႔ အဖြင့္သီခ်င္းအျဖစ္ ခမ္းနားစြာ တင္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို ဖန္တီးခြင့္ရတဲ့ အတြက္လည္း ရခိုင္ျပည္နဲ႔ ရခိုင္လူမ်ိဳးေတြကို ေက်းဇူးအထူးတင္တဲ့အေၾကာင္း ဒီေနရာမွာ မွတ္တမ္းတင္ခ်င္ပါတယ္။

မၾကာခင္ကေတာ့ ျပႆနာသတင္းတခု ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ အေရးတႀကီး ဂရုစိုက္ရမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈ ျပႆနာတခုေပါ့။ ႏိုင္ငံျခားဘာသာျခား ဆက္သြယ္ေရးကုမၸဏီႀကီးတခုက သူတို႔ကုမၸဏီရဲ႕ ပရိုမိုးရွင္း အတြက္ ဒီသီခ်င္းကို သံုးစြဲဖို႔ စီစဥ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ရခိုင္စာေပနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ အသင္းရဲ႕ ကန္႔ကြက္မႈနဲ႔ အစီအစဥ္ပ်က္သြားတာ ၾကားရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ေတြ ခက္ခက္ခဲခဲ ဖန္တီးထားရတဲ့ အႏုပညာေတြဟာ စီးပြားေရးအက်ိဳးအျမတ္အျပင္ အျခားေသာရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားစြာနဲ႔ အျမတ္ထုတ္မယ့္ အႏၱရာယ္ေတြကေန စနစ္တက် ကာကြယ္ႏိုင္ဖို႔လည္း အေရးႀကီးတယ္လို႔ ဒီအခ်ိန္မွာ ခံစားလိုက္မိပါတယ္။

ေနာက္ က်ေနာ္ အႏွစ္သက္ဆံုး သားေခ်ာ့ေတးတပုဒ္ျဖစ္တဲ့ ဆရာမင္းသုဝဏ္ရဲ႕ ကဗ်ာ၊ ဆရာ K ရဲ႕ သံစဥ္ ` ပုခက္လႊဲခ်င္း ´ ကိုလည္း ` ရြာ ´ဇာတ္ကားမွာ ခ်မ္းခ်မ္းရဲ႕ သီဆိုမႈနဲ႔ New Age ဂီတပံုစံ ဖန္တီးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

အေတြ႕အႀကံဳေတြ ထိုက္သင့္သေလာက္ စုေဆာင္းမိလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ပိုၿပီးခက္ခဲတဲ့ပံုစံတခုကိ္ု က်ေနာ္ ႀကိဳးစားၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ CITY FM Live Show တခုမွာ တင္ဆက္ခဲ့ ` ပင္တိုင္စံအတြက္ အခ်စ္ရဲ႕ အလင္းေရာင္ ´ဆိုတဲ့သီခ်င္းဖန္တီးမႈပါ။ ဆရာဂီတစာဆို ကိုညြန္႔ေဝေရးၿပီး ေတးသံရွင္ တင္တင္ျမ ဆိုခဲ့တဲ့ `ပင္တိုင္စံ ´ သီခ်င္းနဲ႔ က်ေနာ္ေရးၿပီး ေခ်ာစုခင္ သီဆိုခဲ့တဲ့ `အခ်စ္ရဲ႕ အလင္းေရာင္´ ဆိုတဲ့သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ ကို ေပါင္းစပ္ထားတာပါ။ တူညီတဲ့အေၾကာင္းအရာတခုေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ကြဲျပားျခားနားမႈေတြ မ်ားတဲ့ ျမန္မာသံစဥ္နဲ႔ ႏိုင္ငံတကာဂီတသံစဥ္ေတြကို ခက္ခက္ခဲခဲ ေပါင္းစပ္ၾကည့္ခဲ့ရပါတယ္။ စိတ္ကူး Idea ရဖို႔ကေန  Music Arrangement ၿပီးတဲ့အထိ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေစာင္း လိႈင္ဝင္းေမာ္နဲ႔ ဂစ္တာႏိုင္ေဇာ္တို႔ကလည္း အေလးအနက္ထားၿပီး ကူညီေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ Live Show တင္ဆက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ပိုၿပီးပီျပင္သြားေအာင္ဆိုၿပီး ` ေနေန ´ ကို အေနာက္တိုင္းဝတ္စံု၊ ` ခ်မ္းခ်မ္း ´ ကို ျမန္မာဝတ္စံု၊ ကတဲ့ယဥ္ေက်းမႈတကၠသိုလ္က အဖြဲ႕ေတြကိုလည္း ျမန္မာဝတ္စံုနဲ႔တစ္စု၊ အေနာက္တိုင္းဝတ္စံု နဲ႔ တစု ေပါင္းစပ္ဖန္တီးဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

တကယ့္ေဖ်ာ္ေျဖတဲ့ေန႔မွာေတာ့ စီစဥ္ထားသလို ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။ယဥ္ေက်းမႈတကၠသိုလ္မွာ အကအဖြဲ႕ေတြ ေလ့က်င့္ေနတုန္း ဝန္ႀကီးဌာန၊ ဒုတိယဝန္ႀကီး ေရာက္လာၿပီး ျမန္မာအကနဲ႔ အေနာက္တိုင္းအက စင္ေပၚမွာ အတူတြဲမကရဘူးလို႔ အမိန္႔ထုတ္သြားတဲ့အတြက္ အားလံုးက အရံႈးေပးၿပီး အားလံုးပဲ ျမန္မာဆန္လိုက္ရပါတယ္။

က်ေနာ္အပါအဝင္ ေရး၊ဆို၊တီး၊က ဂီတသမားေတြ အႏွစ္ႏွစ္အလလ ႀကိဳးစားဖန္တီးထားတဲ့ အသီးအပြင့္ဟာ လူတေယာက္ရဲ႕ ဥာဏ္ပညာ မျပည့္ဝမႈေအာက္မွာ ေၾကမြပ်က္စီးသြားခဲ့ရပါတယ္။သိပ္မၾကာခင္မွာလည္း ျမန္မာသံေတြကို ကီးဘုတ္နဲ႔ မတီးရဘူးလို႔ အမိန္႔ထုတ္ေၾကာင္းလည္း သတင္းသဲ့သဲ့ ၾကားလိုက္ရျပန္ပါေသးတယ္။

အေနာက္တိုင္းကလာတဲ့ ပစၥည္းေတြသံုး၊ အေနာက္တိုင္းက လာတဲ့ ဖုန္းေတြ၊ ကြန္ပ်ဴတာေတြကိုင္ၿပီး အေနာက္တိုင္းကလာတဲ့ ဇိမ္ခံကားေပၚက ဆင္းကာ အေနာက္တိုင္းက ထုတ္တဲ့ မိုက္ခရိုဖုန္းေရွ႕ကေန ` အေနာက္တိုင္းယဥ္ေက်းမႈ ကို ဆန္႔က်င္ၾက ´ လို႔ ေအာ္ဟစ္အမိန္႔ေပးေနသူေတြ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အမ်ားႀကီး ရိွေနပါေသးတယ္။

ယဥ္ေက်းမႈသစ္ တည္ေဆာက္တဲ့အခါ ေတြ႕ရတဲ့ အခက္အခဲေတြ၊တျခားေသာ အႏုပညာနယ္ပယ္အသီးသီးမွာလည္း အမ်ားႀကီးရိွေနမွာပါပဲ။က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္မလဲ၊ ဘယ္လိုေက်ာ္လႊားမလဲ၊ ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ၊ ဘယ္လိုအေျဖထုတ္မလဲဆိုတာ သိပ္ကို အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥတခုလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ျပႆနာကို မီးေမႊးတာ က်ေနာ္လည္း မႀကိဳက္ပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ျပႆနာကို မီးခြက္ထြန္းရွာမယ္ဆိုရင္ေတာ့က်ေနာ္ သေဘာတူပါတယ္။ လိုအပ္လို႔၊ မီးေမာင္းထိုးရွာ မယ္ဆိုရင္လည္း ပိုၿပီး ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေတြ႔ျမင္ရတာေပါ့။ ျပႆနာကို သဲသဲကြဲကြဲ ျမင္မွ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေျဖရွင္းႏိုင္မွာပါ။ေနာက္မ်ားမွာလည္း ` ယဥ္ေက်းမႈသစ္ တည္ေဆာက္ျခင္း ´ ဆိုတဲ့ ဣေျႏၵရရ ေခါင္းစဥ္ေအာက္ကေန လႈပ္လႈပ္ခတ္ခတ္ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြး ျပႆနာ အေၾကာင္းေတြ ထပ္ၿပီး ေဆြးေႏြးၾကေသးတာေပါ့။ အားလံုးကို ေက်းဇူးပါပဲ။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
Advertise on MoeMaKa

Similar Posts