လူမ်ား၊ ရုုပ္ပုုံလႊာမ်ား သန္း၀င္းလႈိင္

သန္း၀င္းလႈိင္ – ဦးသန္းေရႊ (သို႔) ေနျပည္ေတာ္ မင္းသားႀကီး – အပိုင္း (၄)

ဦးသန္းေရႊ (သို႔) ေနျပည္ေတာ္ မင္းသားႀကီး – အပိုင္း (၄)

သန္း၀င္းလႈိင္

ဧၿပီ ၂၈၊ ၂၀၁၄

 

 

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊ မိသားစု

သြားေလသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေမာင္က သူ႔ကိုယ္သူ က်န္ခဲ့သည့္ စစ္သား (ဝါ) က်န္စစ္သား ဟူ၍ သူ၏ ကမၻာေက်ာ္မာရသြန္ မိန္႔ခြန္း႐ွည္ႀကီး၌ ထည့္သြင္းေျပာဆိုခဲ့ဖူးသည္။ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား ဦးစီး၍ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး (၁၂)၏ ေသာင္ရင္း စာေပဝိုင္း ဟူ၍ အမည္တပ္ထားေသာ စာေပတိုက္မွ ထုတ္ေဝေသာ ျမက္ခင္းသစ္ မဂၢဇင္း ေ႐ွ႕ဆုံး စာမ်က္ႏွာ၌ “မုဒိတာ” ေခါင္းစဥ္တပ္၍ မ်ားစြာေသာ ခပ္သိမ္းေသာသူ အေပါင္းတို႔သည္ သားတကြဲ၊ မယားတကြဲ၊ မိတကြဲ၊ ဖတကြဲ ျဖစ္ၾကရကုန္၏။ ထိုသူတို႔၏ ဆင္းရဲဒုကၡကို ငါ ၿငိမ္းပါအ့ံ။ ထိုသူတို႔၏ မ်က္ရည္ကို ငါ သုတ္ေပးပါအ့့ံ။ ငါ၏ လက္ယာလက္ျဖင့္ ဆန္စပါးရိကၡာကိုေပးအ့ံ။ ငါ၏ လက္ဝဲလက္ျဖင့္ ဝတ္စားတန္ဆာကို ေပးအံ့။ အမိသည္ သားငယ္ကို ရင္ခြင္၌ ႏွစ္သိမ့္ေစသကဲ့သို႔ ငါသည္လည္း တိုင္းသူျပည္သားတို႔ကိုႏွစ္သိမ့္ေစသကဲ့သို႔ငါသည္လည္းတိုင္းသူျပည္သားတို႔ကိုႏွစ္သိမ့္ေစအံ့”  (က်န္စစ္သား မင္း ခရစ္ႏွစ္ ၁ဝ၈၄ – ၁၁၁၂) ဟူ၍ ေဖာ္ျပကာ၊ “မင္း႐ူးဘုံေဆာ္” လုပ္ေပးခဲ့ၾကသည္။ ေနာက္ဆုံးတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေစာေမာင္သည္ ယဥ္ယဥ္ကေလး မင္း႐ူး ႐ူးကာ အထုတ္ခံလိုက္ရေတာ့သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေစာေမာင္အား ဖယ္႐ွား၍ အာဏာလႊဲယူလိုက္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊကိုလည္း သူ ကိုးကြယ္ေနေသာ ဘိုးေတာ္တစ္ဦးက ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္ (ခရစ္ ၁၆ဝဝ – ၁၇၅၂) မွ သာလြန္မင္းတရားႀကီး (ခရစ္၁၆၂၉-၁၆၄၈) ဝင္စားခဲ့သူဟူ၍ ေျပာဆိုရာမွ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူကိုယ္တိုင္ အပါအဝင္ တစ္အိမ္သားလုံးက ယုံၾကည္သြားၾကသည္။

သူ႔ဇနီး ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ကလည္း ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွစၿပီး သူ႔ကို “မယ္ေတာ္ႀကီး” ဟု ေခၚေစၿပီး သူ႔သမီးမ်ားကို “သမီးေတာ္” ဟု ေခၚေဝၚၾကရန္ သူတို႔မိသားစုႏွင့္ နီးစပ္ေသာ စစ္ဘက္အရပ္ဘက္ အရာ႐ွိႀကီးမ်ားကို ႏႈတ္မိန္႔ျဖင့္ ညႊန္ၾကားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ ၁၉၆၉ ခု၊ ဇန္န၀ါရီလ၌ ကရင္ျပည္နယ္႐ွိ အမွတ္ (၇၇) ေျချမန္တပ္မသို႔ ဗိုလ္မွဴးရာထူးျဖင့္ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရင္း ဧရာဝတီျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသ၊ ပဲခူး႐ိုးမ၊ကရင္ျပည္နယ္ ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္မ်ား လွည့္လည္သြားလာခဲ့ ရသည္။

ဤသို႔လွည့္လည္ရင္း ကရင္ျပည္နယ္ ဘားအံၿမိဳ႕ ကုန္ကေလးအရပ္၌ အေဒၚမ်ားႏွင့္ ေနထိုင္ေသာ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံရင္းႏွီးကာ ခ်စ္ကၽြမ္း၀င္ လက္ထပ္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္သည္ ကရင္ျပည္နယ္ ၿမိဳင္ကေလးအနီး႐ွိ ထီလုံျခမ္း၌ အဖ တ႐ုတ္လူမ်ိဳး ဦးၾကဴတင္ႏွင့္ မိခင္ ပအို႔ဝ္သူ ေဒၚဖြားေမတို႔မွ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေကာ့က်ိဳက္ၿမိဳ႕၌ ႀကီးျပင္းခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ ေမြးခ်င္း ၉ ဦးအနက္ ပဥၥမေျမာက္ သမီးျဖစ္သည္။ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္၏ ေမြးခ်င္းအစ္ကိုႏွင့္ ညီမႏွစ္ဦးမွာ ဦးဘသိန္း၊ ဦးေအာင္သန္း၊ ေဒၚျမေမ၊ ေဒၚမအုံ တို႔ ျဖစ္သည္။ သူ႔ဖခင္ ဦးၾကဴတင္သည္ အိမ္ေထာင္ႏွစ္ဆက္ ႐ွိသူျဖစ္ၿပီး ပထမဇနီးမွာ ေဒၚနန္းဝန္းျဖစ္သည္။ ပထမဇနီးႏွင့္ သား ဦးစိန္ကီး (မႏၱေလး) (ႏွလုံးခြဲစိတ္ကုဆရာ၀န္ ေဒါက္တာ ခြန္စိုးမိုး၏ ဖခင္) ႏွင့္ ဦးေစာစံေ႐ႊ (သမဝါယမမင္းႀကီးေဟာင္း) တို႔ ထြန္းကားခဲ့သည္။ ဒုတိယဇနီး ေဒၚဖြားေမႏွင့္ သားသမီး (၉) ဦး ထြန္းကားခဲ့သည္။

ဦးသန္းေ႐ႊႏွင့္ အိမ္ေထာင္မက်ခင္က ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္သည္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕၌ ပညာသင္ၾကားေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္၏ အမည္ရင္းမွာ မၾကန္ျဖစ္သည္။ ေနာင္တြင္ အမ်ားက ေဒၚမႀကိဳင္ဟု ေခၚတြင္ရာမွ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ ျဖစ္လာသည္။ ဗိုလ္မွဴးကေလး သန္းေ႐ႊႏွင့္ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ အၾကင္လင္မယား ျဖစ္ၿပီးေနာက္ သား (၃) ဦးႏွင့္ သမီး (၅) ဦး [ ႏိုင္စန္းေ႐ႊ၊ ထြန္းႏိုင္ေ႐ႊ၊ မေဒဝါေ႐ႊ၊ မခင္ၿပဳံးေ႐ႊ၊ မၾကည္ၾကည္ေ႐ႊ (မၾသ)၊ သန္႔ေဇာ္ေ႐ႊ (ေမာင္ေမာင္) ၊ မေအးေအးသစ္ေ႐ႊ၊ မသႏၱာေ႐ႊ (မေပါက္) ] ထြန္းကားခဲ့သည္။

သား ႏိုင္စန္းေ႐ႊ၏ ဇနီးမွာ ေဒါက္တာ ခင္၀င္းစိန္ျဖစ္ၿပီး ထြန္းႏိုင္ေ႐ႊ၏ ဇနီးမွာ သႏၱာခင္ ျဖစ္သည္။ သမီး ၾကည္ၾကည္ေ႐ႊ၏ ခင္ပြန္းမွာ ေဆးတပ္အရာ႐ွိ ေဒါက္တာေနစိုးေမာင္ ျဖစ္သည္။ သမီးငယ္ ခင္ၿပဳံးေ႐ႊ၏ ခင္ပြန္းမွာ ဗိုလ္မွဴးႀကီး သိန္းႏိုင္ (ေလတပ္) ျဖစ္သည္။ ၎သည္ မၾကာမီမွာပင္ တပ္တြင္း အေျပာင္းအလဲ၌ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္အဆင့္ တိုးျမွင့္ခံရကာ မဂၤလာဒုံ ေလတပ္စခန္းမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ေပးအပ္ခံရသည္။ အငယ္ဆုံး သမီးေထြး သႏၱာေ႐ႊ၏ ခင္ပြန္းမွာ ဗိုလ္မွဴး ေဇာ္ၿဖိဳးဝင္းျဖစ္သည္။ ယင္းတို႔၏ မဂၤလာေဆာင္ကို ႐ိုက္ကူးထားေသာ “စိန္စီေသာည” ဗီြဒီယိုေခြျဖင့္ အြန္လိုင္းတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ခဲ့သည္။ သမီးၾကည္ၾကည္ေ႐ႊႏွင့္ ေဒါက္တာေနစိုးေမာင္ (ေနာင္ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး၊ ျပည္သူ႔က်န္းမာေရးတကၠသိုလ္ ကထိက)တို႔မွ သား ေနေ႐ႊေသြးေအာင္ ကို ဖြားျမင္သည္။ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔၌ ဖြားျမင္၍ “ဖိုးလျပည့္” ဟု မွည့္ေခၚထားၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊ၏ အခ်စ္ဆုံး ေျမးေတာ္ျဖစ္သည္။ ၎သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊ၏ ဖခင္ဝင္စားသူဟူ၍ မိသားစုက ယုံၾကည္ခဲ့ၾကသည္။

ထို႔ေနာက္ ၾကည္ၾကည္ေ႐ႊသည္ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပမႈေၾကာင့္ ေဒါက္တာေနစိုးေမာင္ ႏွင့္ တရားဝင္ ကြာ႐ွင္းျပတ္စဲလိုက္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊ၏ မိသားစုသည္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးမ်ား၌ ထင္ထင္ေပၚေပၚ လုပ္ကိုင္သည္ကို မေတြ႔ရေသာ္လည္း ႏွစ္စဥ္ သက္ဆုိင္ရာ ဝန္ႀကီးဌာန အသီးသီးမွ ကန္ေတာ့ေငြမ်ား၊ ပုဂံေလေၾကာင္း အပါအဝင္ ေက်ာက္မ်က္အသင္း ဥကၠဌႏွင့္ ထူးကုမၸဏီပိုင္႐ွင္ ခ႐ိုနီ ဦးေတဇ ႏွင့္မၾကာခင္လြတ္ေျမာက္လာေသာ ဦးေမာင္ဝိတ္တို႔၏ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ အစု႐ွယ္ယာ ထည့္ဝင္ထား ေၾကာင္း သိရသည္။

ေဒၚႀကိဳက္ႀကိဳင္သည္ ဗိုလ္မွဴးသန္းေ႐ႊႏွင့္ လက္ထပ္ၿပီးေနာက္ ေအာက္ေျခသိမ္း အိမ္မႈကိစၥမ်ားသာမက ခင္ပြန္းျဖစ္သူ၏ အနာဂတ္ တက္လမ္းအတြက္ အႀကံဥာဏ္ရလိုရေၾကာင္း၊ ေနာက္ကြယ္၌ တတ္ကၽြမ္း နားလည္သည့္ ေဗဒင္လကၡဏာ ဆရာမ်ားကို ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ခင္ပြန္းဇာတာကို တြက္ခ်က္ စစ္ေဆးေလ့ ႐ွိသည္ဟု သိရသည္။

ဧရာဝတီ ဂ်ာနယ္ အတြဲ – ၁၊ အမွတ္ -၅ (၂ဝ၁၄ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂ ရက္) ထုတ္၌ ေအာင္ေဇာ္ ေရးသားခဲ့ေသာ “အာဏာ႐ွင္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ အပိုင္း (၅)” ေဆာင္းပါး၌ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္သည္ ၁၉၈ဝ ျပည့္ႏွစ္ ဝန္းက်င္ေလာက္တြင္ အျခားအရာ႐ွိ ကေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ နာမည္ေက်ာ္ ေဝဒပညာ႐ွင္ ဦးဥာဏ္ေဇာ္ ဆီ သြားေရာက္ေဗဒင္တြက္ခဲ့ရာ သူ႔ခင္ပြန္းသည္ တစ္ေန႔က်လွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အႀကီးအကဲ ျဖစ္လာလိမ့္မည္ဟု ေဟာကိန္းထုတ္ခဲ့ရာ ပထမပိုင္း၌ ေဒၚမႀကိဳင္သည္ မယုံၾကည္ခဲ့ ဟု ဆိုသည္။ ထို႔ျပင္ မလိုသူမ်ား သိသြားလွ်င္ သူ႔ခင္ပြန္း အလုပ္ျပဳတ္သြားမည္ကိုလည္း စိုးရိမ္ခဲ့ေၾကာင္း ၊ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းအေၾကာင္းကို မည္သူ႔ကိုမွ် မေျပာခဲ့ေၾကာင္း ေရးသား ေဖာ္ျပသည္။

ထို႔ေနာက္ အျခားေဗဒင္ဆရာမ်ားကလည္း ယခင္ေဗဒင္ဆရာမ်ား ေဟာခဲ့သည့္အတိုင္း ထပ္တူထပ္မွ် ထပ္မံေဟာၾကားခဲ့ရာ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္သည္ ယုံရအခက္ မယုံရအခက္ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဦးသန္းေ႐ႊ၏ ဖေအတူ အေမကြဲ အစ္မႀကီးျဖစ္သူ ေဒၚႀကီးခင္ ကလည္း စကားစပ္၍ “ေမာင္သန္းေ႐ႊက ေမြးကတည္းက ထူးျခားသူပါေအ၊ အခ်င္းစလြယ္သိုင္း ေမြးခဲ့သလို သူ႔ကိုယ္မွာလည္း မွဲ႔စလြယ္ပါတယ္” ဟု ဆိုခဲ့သည္။ ျမန္မာ့႐ိုးရာ အစဥ္အလာ မွဲ႔စလြယ္ပါသူမ်ား ႏွင့္ အခ်င္းစလြယ္သိုင္း ေမြးဖြားသူမ်ားသည္ ဘုန္း႐ွင္ ကံ႐ွင္၊ ပါရမီထူးသူမ်ားျဖစ္ၿပီး တစ္ေန႔တြင္  အႀကီးအကဲျဖစ္သည့္ ပုဗၺနိမိတ္ဟူ၍ ယုံၾကည္ခဲ့ၾကသည္။

မည္သို႔ဆိုေစ အမွန္တကယ္ပင္ တစ္ေန႔ေသာအခါ၌ သူသည္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ႏွင့္ န၀တအဖြဲ႔၏ ဥကၠဌႀကီး ျဖစ္လာခဲ့ေလသည္။

အာဏာ႐ွင္ ဘဝ ၏ အစ

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၂ ရက္ ေန႔မွ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လအထိ စစ္အာဏာ႐ွင္ သုံးဦး ရာစုဝက္မွ် အုပ္ခ်ဳပ္မင္းမူခဲ့ရာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္း (၁၉၆၂ – ၁၉၈၈)၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေစာေမာင္ (၁၉၈၈- ၁၉၉၂) ႏွင့္ ေနာက္ဆုံးအာဏာ႐ွင္ႀကီးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊပင္ ျဖစ္သည္။ သူတို႔သုံးဦးအနက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ အာဏာမရခင္အထိ လူသိမ်ား ထင္႐ွားခဲ့သူ မဟုတ္ေခ်။ သို႔ေသာ္ သူသည္ ဆရာ့ဆရာမ်ားထက္ တပည့္လက္၀ါးေစာင္းထက္ ဆိုသလို ဆရာသမားတို႔၏ စံခ်ိန္ကို ခ်ိဳးကာ အၾကြင္းမဲ့အာဏာ႐ွင္ အျဖစ္ ၁၉၉၂ မွ ၂ဝ၁ဝ အထိ ၁၈ ႏွစ္တိုင္တိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ စိုးမိုးႏိုင္ခဲ့သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ သူတို႔ သုံးဦး မင္းမူအုပ္ခ်ဳပ္သြားခဲ့မႈေၾကာင့္ အေ႐ွ႕ေတာင္အာ႐ွတြင္ သယံဇာတ အၾကြယ္ဆုံး၊ လူသားအရင္းအျမစ္ အဖြံ႔ၿဖိဳးဆုံးႏွင့္ အာ႐ွတြင္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ အလားအလာအ႐ွိဆုံးႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ အျဖစ္ စုေတ၍ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး ၊ ယဥ္ေက်းမႈနယ္ပယ္ အရပ္ရပ္တြင္ ခၽြတ္ၿခဳံက်သြားေသာ က်႐ူံးႏိုင္ငံ (Failed Country) အျဖစ္ သက္ဆင္းသြားခဲ့ရေပသည္။

ယခုအခ်ိန္အထိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေဟာင္း သန္းေ႐ႊသည္ ေနာက္ကြယ္မွ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာအရပ္ရပ္ကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားႏိုင္ေသာ တစ္ဦးတည္းေသာ သက္႐ွိထင္႐ွား ႐ွိသည့္ အာဏာ႐ွင္ႀကီးပင္ ျဖစ္သည္။ စင္စစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ ေအာက္ေျခမွ အဆင့္ဆင့္ ထိပ္ပိုင္းသို႔ေရာက္လာေသာ ၀ါရင့္စစ္သားႀကီး တစ္ဦးမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္မ်ားတြင္ မဆလပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီတစ္ဦးအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့႐ုံမွ်လြဲ၍ မည္မည္ရရ ႏိုင္ငံေရး အေတြ႔အႀကဳံ မ႐ွိလွေပ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔ကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံေရး အစဥ္အလာ ႐ွိသူလည္း မဟုတ္ေခ်။

ထို႔ေၾကာင့္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းတြင္ သူသည္ စစ္ေရးအျမင္ ၊ စစ္ေရးရပ္တည္မႈ၊ စစ္အာဏာ တည္ၿမဲမႈကိုသာ ေ႐ွး႐ူ၍ အရာရာကို စစ္ေရးအျမင္ျဖင့္သာ ႐ူျမင္သုံးသပ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ သူသည္ စစ္ေရးအင္အားကိုသာ အားျပဳခဲ့သည္ဟု ဆိုႏိုင္ေပသည္။

သူသည္ အာဏာရ႐ွိလာသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ စစ္တပ္ဖြံ႔ၿဖိဳးႀကီးပြားေရးကို ဦးစားေပး ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ ျပည္သူလူထု၏ လိုလားေထာက္ခံမႈထက္ စစ္တပ္၏ ေထာက္ခံမႈ ရ႐ွိေရးသာ အဓိကဟု ခံယူထားသည္။ စစ္တပ္ေထာက္ခံမႈ ခိုင္မာမွ သူ႔အာဏာ ကုလားထိုင္ၿမဲမည္ဟူ၍လည္း လက္ခံထားသူ ျဖစ္သည္။ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ သူ၏ အာဏာ႐ွင္ အုပ္စိုးမႈက ဤသို႔ေသာ စစ္တပ္ေထာက္ခံမႈ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံကို သူ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ရယူႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း ညႊန္းဆိုျပလ်က္႐ွိသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ ယခင္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္မ်ား အသက္ ၆ဝ ျပည့္လွ်င္ မယူမေနရ သက္ျပည့္ပင္စင္ အၿငိမ္းစားယူခဲ့ရမည့္ အစဥ္အလာ စည္းကမ္းကို ခ်ိဳးေဖာက္၍ အသက္ ၇၈ ႏွစ္ အခ်ိန္အထိ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ရာထူးကို ဆုပ္ကိုင္ထားခဲ့သည္။ ရည္႐ြယ္ခ်က္မွာ စစ္တပ္ကို ဆက္လက္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ရန္ ျဖစ္သည္။ သူယုံၾကည္ စိတ္ခ်ထားသူ အနည္းငယ္မွလြဲ၍ က်န္စီနီယာ စစ္အရာ႐ွိႀကီးမ်ား အားလုံးကို အၿငိမ္းစား ယူေစ၍ စစ္တပ္မွ ထြက္ခိုင္းခဲ့သည္။

သာဓကအားျဖင့္ ခပ္ရင့္ရင့္ စစ္တုိင္းမွဴးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ နမခ (ေနာင္လပခ) တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ထြန္းၾကည္၊ မပခ တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာ္ဘ ႏွင့္ လပခတိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအးေသာင္တို႔သည္ စစ္႐ုံးခ်ဳပ္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကို သိပ္ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ယင္းတို႔လုပ္ခ်င္ရာကို စြပ္လုပ္တတ္သူမ်ားအျဖစ္ နာမည္ႀကီးေပသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ထြန္းၾကည္ ၁၉၃၈ ခု၊ ေမလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ မုံ႐ြာၿမိဳ႕၌ ဖြားျမင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၅၄ ခုႏွစ္၊ ေမၿမိဳ႕ စစ္တကၠသိုလ္သို႔ တက္ေရာက္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၉ တြင္ ျပန္တမ္း၀င္အရာ႐ွိ ဒုဗိုလ္ အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခံရၿပီးေနာက္ အမတ ၁ တြင္ တပ္စုမွဴး၊ တပ္ေထာက္၊ ၁၉၆၄ တြင္ ဗထူးၿမိဳ႕႐ွိ တိုက္ခိုက္ေရး သင္တန္းေက်ာင္း (တခရ) ၌ နည္းျပအရာ႐ွိ ၁၉၆၉ တြင္ အမတ ၃ တပ္ခြဲမွဴး၊ ၁၉၇၁ တြင္ ခလရ ၂၆ ခြဲမွဴး (ဗိုလ္မွဴး) ၊ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္ နမခတြင္ စစ္ဦးစီးမွဴး (ဒုတိယတန္း) ၊ ၁၉၇၆ မပခတြင္ စစ္ဦးစီး (ပထမတန္း)၊ တိုင္းစည္း႐ုံးေရးေကာ္မတီဝင္၊ ၁၉၈၁ တြင္ တမခ ၈၈ ၌ တပ္မမွဴး၊ တပ္မေတာ္စည္း႐ုံးေရးေကာ္မတီ ဥကၠဌႏွင့္ ၁၉၈၈ မတိုင္မီ အေနာက္ေျမာက္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ (နမခ) တိုင္းမွဴးအျဖစ္ ထမ္း႐ြက္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ဘသည္ ၁၉၃၂ ခု ဇြန္လ ၇ ရက္ေန႔တြင္ လိြဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕၌ ဖြားျမင္ခဲ့ၿပီး ေမာ္ခ်ီးမုိင္းႏွင့္ လိြဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕၌ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၉၅၀ အ႒မတန္း၌ ပညာသင္ၾကားေနစဥ္ ဆသရ တပ္ဖြဲ႔သို႔ ၀င္ေရာက္အမႈထမ္းခဲ့ၿပီး ၁၉၅၃-၅၄ တို႔တြင္ နဂါးႏိုင္၊ ဘုရင့္ေနာင္ စစ္ဆင္ေရးတို႔၌ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲခဲ့သည္။ ၁၉၅၇ တြင္ တန္းျမွင့္ေက်ာင္္းထြက္ စာေမးပြဲကို ျပင္ပမွ ေျဖဆိုေအာင္ျမင္ၿပီး ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္း အပတ္စဥ္ (၂၁) သို႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ ျပန္တမ္းဝင္အရာ႐ွိ ဒုဗိုလ္အျဖစ္ ခလရ ၂ တြင္ တာဝန္ခ်ထားျခင္း ခံရသည္။

ခလရ ၂ တြင္ စုမွဴး၊ ခြဲမွဴးႏွင့္ တပ္ေရး၊တပ္ေထာက္တြင္ ထမ္း႐ြက္ခဲ့ရာ ၁၉၆၅ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္သို႔ တိုးျမွင့္ခံရသည္။ ၁၉၆၅ ခု ၾသဂုတ္လ မွ ၁၉၇၁ ဇြန္လအထိ စစ္တကၠသိုလ္တြင္ ဗိုလ္ေလာင္းတပ္စုမွဴး၊ တပ္ခြဲမွဴး၊ ေလ့က်င့္ေရးတပ္ တပ္ေရးတာ၀န္မ်ားႏွင့္ ခလရ ၁၂ တြင္ ၁၉၇၁ ဇြန္လမွ ၁၉၇၄ ခု ဇန္န၀ါရီလ အထိ တပ္ခြဲမွဴး (ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ျဖင့္) တာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၆ မွ ၁၉၇၈ အထိ စစ္ဦးစီးတကၠသိုလ္တြင္ နည္းျပဆရာႏွင့္ လက္ေထာက္ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး (ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီး)၊ ၁၉၇၈ မွ ၁၉၇၉ အထိ ခလရ ၃၈ တြင္ တပ္ရင္းမွဴး၊ ရပခႏွင့္ ကစထ – ၁ တြင္ စစ္ဦးစီး (ပထမတန္း) ၊ ၁၉၇၉ မွ ၁၉၈၀ အထိ တမခ ၄၄ တြင္ နည္းဗ်ဴဟာမွဴး၊ ၁၉၈၀ မွ ၁၉၉၈ အထိ တမခ ၆၆ တြင္ နည္းဗ်ဴဟာမွဴး၊ ၁၉၈၁ မွ ၁၉၈၄ ထိ တမခ – ၉၉ တြင္ ဒုတပ္မမွဴးႏွင့္ ၁၉၈၄ မွ ၁၉၈၇ ထိ တမခ ၃၃ တပ္မမွဴး၊ ၁၉၈၇ တြင္ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္၌ တိုင္းမွဴးတာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအးေသာင္သည္ ၁၉၃ဝ မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ ေတာင္သာၿမိဳ႕၊ ေက်ာက္ေခ်ာ႐ြာ၌ ဖြားျမင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၄၃ တြင္ အ႒မတန္းေအာင္သည္အထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၉၄၈ မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ တပ္မေတာ္သို႔ တပ္သားအျဖစ္ စတင္ ၀င္ေရာက္ခဲ့သည္။ သနက ၃ တြင္ တပ္သားအဆင့္မွ တပ္ၾကပ္ႀကီး အဆင့္အထိ ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၄ တြင္ ဗိုလ္သင္တန္းတက္ခြင့္ရၿပီး သနက – ၅ တြင္ တပ္စုမွဴး၊ ေထာက္လွမ္းေရးမွဴး၊ တပ္ေထာက္ဗိုလ္ႀကီး၊ ဒုတပ္ခြဲမွဴး စသည့္ တာ၀န္မ်ား ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၉ ဇူလိုင္လ ၂၉ တြင္ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ တိုးျမွင့္ခံရၿပီးေနာက္ ခလရ ၄၉ တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈခြဲမွဴး၊ တပ္ေရး၊ တပ္ေထာက္ တာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ျဖဴပိတ္ဆုိ႔ေရးတြင္ ပါ၀င္တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။

သနက – ၃ တြင္ ၁၉၆၈ – ၁၉၇၀ ထိ ထမ္း႐ြက္၍ ၁၉၇ဝ စက္တင္ဘာ – ၇ ရက္တြင္ ခမရ ၁၀၇ သို႔ ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ျဖင့္ ခြဲမွဴးတာ၀န္ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ထမ္း႐ြက္ခဲ့ရသည္။ စစ္ဆင္ေရးတြင္   ဗကပ ဗိုလ္က်င္္ေဖအား အေသရ႐ွိခဲ့သည္။ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာ ၂၂ တြင္ တမခ ၇၇ ညွိႏိႈင္းကြပ္ကဲေရးမွဴး၊ ၁၉၇၃ ဧၿပီတြင္ ခမရ ၁၀၈ တပ္ရင္းမွဴးအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္၍ ၁၉၇၅ ဇန္န၀ါရီ ၁၄ တြင္ ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္ တိုးျမွင့္ခံရသည္။ ရမခတြင္ စစ္ဦးစီးမွဴး (ပထမတန္း) နတခတြင္ ယာယီဒုတိုင္းမွဴးႏွင့္ စစ္ဗ်ဴဟာမွဴး၊ တတိယအႀကိမ္ ပါတီညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ တမခ-၈၈ မွ ေ႐ြးခ်ယ္ခံရသည္။ ရမခတြင္ ဒုတိုင္းမွဴး၊ အလယ္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တြင္ တိုင္းမွဴးအျဖစ္ ထမ္း႐ြက္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

သူတို႔ သုံးဦးသည္ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ နာမည္ႀကီးခဲ့သူမ်ားျဖစ္ၿပီး (၄) လပတ္ အစည္းအေ၀းတစ္ခု၌ “႐ုတ္႐ုတ္႐ုတ္႐ုတ္ေတာ့ မလုပ္နဲ႔၊ တို႔ (၃) ေယာက္ ေပါင္းလိုက္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ႏွစ္ပိုင္း ခြဲပစ္လို႔ရတယ္” ဟူ၍ပင္ စစ္႐ုံးခ်ဳပ္ကုိပင္ ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ ၿခိမ္းေျခာက္ရဲသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ဒီလို စစ္တုိင္းမွဴးေတြ ႐ွိေနသေ႐ြ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ တပ္မေတာ္တစ္ခုလုံးကို သူ႔ေျခသူ႔လက္ ထင္သလို ခ်ဳပ္ကိုင္၍ မရႏိုင္ေၾကာင္း ႀကိဳတင္သေဘာေပါက္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

ထို႔ေနာက္ သူသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေစာေမာင္ က်န္းမာေရး အေျခအေနဆိုးလာသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ ခပ္ေထာင္ေထာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို တပ္မဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္လာေအာင္ စနစ္တက် စတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။

၁၉၉၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၅ ရက္ေန႔တြင္ စစ္ေရးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမင့္ေအာင္ကို လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးဝန္ႀကီး၊ အေနာက္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမွဴးဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမသင္းကို သမဝါယမဝန္ႀကီးအျဖစ္ေျပာင္းလဲ ခန္႔ထားလိုက္ သည္။

စစ္ေရးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမင့္ေအာင္ႏွင့္ နပခတိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမသင္းတို႔သည္လည္း ေခသူမ်ား မဟုတ္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမင့္ေအာင္သည္ ႐ွစ္ဆယ့္႐ွစ္ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံအတြင္း နတခ တိုင္းမွဴးအျဖစ္ႏွင့္ ဧရာ၀တီတိုင္း ပုသိမ္ၿမိဳ႕၌ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ “တစ္ျပည္လုံး ဒီမိုကေရစီရရင္ေတာင္ ငါ့တိုင္းမွာေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္နဲ႔၊ ငါ့တစ္သက္ ဘယ္ေတာ့မွ မေပးဘူး” ဟူ၍ ခပ္တင္းတင္း ေၾကညာခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမင့္ေအာင္သည္ ၁၉၃၂ ခု ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁ဝ ရက္ေန႔တြင္ ဧရာဝတီတိုင္း၊ ငါးသိုင္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕တြင္ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၂ မွ ၁၉၄၈ အထိ ငါးသိုင္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕တြင္ အထက္တန္းအထိ ပညာသင္ၾကား၍ ၁၉၅၁ တြင္ တပ္မေတာ္သို႔ ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၇ တြင္ ဗိုလ္သင္တန္း အပတ္စဥ္ ၁၈ သို႔ တက္ေရာက္ၿပီး ေသနတ္ကိုင္တပ္ရင္း သနက (၅) တြင္ ဒုဗိုလ္ အျဖစ္ စတင္ ထမ္း႐ြက္ရသည္။ သာယာ၀တီၿမိဳ႕နယ္မွ နတ္တလင္းၿမိဳ႕တေလွ်ာက္႐ွိ စစ္ဆင္ေရးမ်ားတြင္လည္းေကာင္း၊ က်ဳံေပ်ာ္၊ ေက်ာင္းကုန္း၊ အိမ္မဲနယ္ေျမအတြင္း စစ္ဆင္ေရးမ်ားတြင္ လည္းေကာင္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ သနက ၅ တြင္ တပ္ခြဲမွဴးအျဖစ္ ႐ွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း၌ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ စစ္တံခြန္ စစ္ဆင္ေရးတြင္ ပါ၀င္သည္။ ၁၉၆၅ တြင္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ၾကည္း) စစ္ဆင္ေရးဌာန၌ ဦးစီးမွဴး (တတိယတန္း) အျဖစ္ ထမ္း႐ြက္၍ ၁၉၇၁ တပ္ခြဲမွဴးအျဖစ္ သနက(၅) သို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ခဲ့သည္။ ၎မွတစ္ဆင့္ ရန္ကုန္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္တြင္ (ဒုတိယတန္း) စစ္ဆင္ေရးအျဖစ္ ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၄ တြင္ ခလရ ၆၃ တပ္ရင္းမွဴးအျဖစ္ ထမ္း႐ြက္၍ မိုးမိတ္၊ မဘိမ္း၊ မန္တုံနယ္ေျမတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ေအာင္ေက်ာ္မိုး စစ္ဆင္ေရးတြင္ ပါ၀င္၍ ၁၉၇၈ စစ္ဦးစီးမွဴး (ပထမတန္း) အျဖစ္ ရပခသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ၿပီး ၁၉၇၈ တြင္ ရပခ၌ စစ္ဗ်ဴဟာမွဴးအဆင့္သို႔ တိုးျမွင့္ခံရသည္။ ယင္းေနာက္ ေလးမာရ္ေအာင္ စစ္ဆင္ေရးတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၉ တြင္ အေ႐ွ႕ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ (ရပခ) ၌ပင္ ဒုတိယတိုင္းမွဴး အဆင့္တိုးျမွင့္ခံရၿပီး ေလးမာန္ေအာင္ စစ္ဆင္ေရးအား ကြပ္ကဲသည္။ ထို႔ေနာက္ အေနာက္ေတာင္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ (နတခ) တုိင္းမွဴးအျဖစ္ ထမ္း႐ြက္၍ စစ္ေရးခ်ဳပ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခံရသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမသင္းသည္ ၁၉၃၁ ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္ ဖြားျမင္၍ သတၱမတန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၉၄၉ တြင္ တပ္မေတာ္သို႔၀င္၍ သနက-၂ တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၃ ဇူလိုင္လတြင္ ဗိုလ္သင္တန္း ဆင္းၿပီး ၁၉၅၄ ၾသဂုတ္လအထိ ခလရ (၅) တြင္လည္းေကာင္း၊ ၁၉၅၄ ခု ၾသဂုတ္လမွ ၁၉၅၅ ခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ အထိ ခလရ(၁၅) တြင္လည္းေကာင္း၊ ၁၉၅၅ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွ ၁၉၆ဝ ဇူလိုင္လအထိ တိုင္းေလ့က်င့္ေရးႏွင့္ ျဖည့္တင္းေရးတြင္လည္းေကာင္း၊ ၁၉၆ဝ ဇူလိုင္လတြင္ ခမရ ၁ဝ၆ သို႔လည္းေကာင္း အသီးသီး ေျပာင္းေ႐ႊ႕ထမ္း၍ တပ္ခြဲအရာ႐ွိ၊ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မွဴး၊ တပ္ခြဲမွဴး၊ တပ္ေရးဗိုလ္ႀကီးအျဖစ္ ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။

၁၉၆၂ မွ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္အထိ ခမရ ၁ဝ၆ ၊ ၁၉၆၃ ခု ဧၿပီမွ ၁၉၆၆ ဇူလိုင္လအထိ ခလရ ၄၉၊ ၁၉၆၆ ဇူလိုင္လမွ ၁၉၆၉ ဇူလိုင္လအထိ တမခ ၇၇၊ ၁၉၇ဝ ႏိုဝင္ဘာလမွ ၁၉၇၂ စက္တင္ဘာလအထိ ခမရ ၁ဝ၁၊ ၁၉၇၂ စက္တင္ဘာမွ ၁၉၇၅ ေဖေဖာ္ဝါရီအထိ ရတခ၊ ၁၉၇၅ မတ္လမွ ၾသဂုတ္လအထိ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ၾကည္း) စစ္ဆင္ေရးဌာန ၄ ခု၊ ၁၉၇၅ စက္တင္ဘာလမွ ၁၉၇၉ မတ္လအထိ ရတခ၊ ၁၉၇၉ ဧၿပီလမွ ၁၉၈၃ ၾသဂုတ္လထိ တမခ၄၄၊ ၁၉၈၃ မွ ၁၉၄၆ ထိ နပခတြင္ တပ္ေရး၊ တပ္ခြဲမွဴး၊ နည္းဗ်ဴဟာ ညွိႏိႈင္းကြပ္ကဲေရးမွဴး၊ တပ္ရင္းမွဴး၊ တပ္ေထာက္ စစ္ဦးစီး (ပထမတန္း)၊ ဒုတိယတုိင္းမွဴး၊ တုိင္းစည္း႐ုံးေရးေကာ္မတီ၀င္၊ တပ္မွဴး၊ တပ္မစည္း႐ုံးေရးေကာ္မတီဥကၠဌ ႏွင့္ အေနာက္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တိုင္းမွဴးႏွင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေဒသပါတီေကာ္မတီဥကၠဌ တာ၀န္မ်ားကို ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။ တတိယအႀကိမ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္တြင္ ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္မွ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္လည္း ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္း ခံရသည္။

ထို႔ေနာက္ သုံးေယာက္ေပါင္း ေလာင္းေက်ာ္ျဖစ္သည့္ စစ္တုိင္းမွဴးမ်ားျဖစ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ထြန္းၾကည္ကို ကုန္သြယ္ေရး၀န္ႀကီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ဘကို ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလာေရးလုပ္ငန္း၀န္ႀကီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအးေသာင္ကို အလုပ္သမား၀န္ႀကီးအျဖစ္ျဖင့္ ၁၉၉၂ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ ခန္႔အပ္ကာ တပ္ႏွင့္ အဆက္ျဖတ္လိုက္ေလသည္။ သို႔ေသာ္ စစ္တုိင္းမွဴး တာ၀န္မ်ားမွ ႐ုပ္သိမ္း၍ တပ္ႏွင့္ အဆက္ ျဖတ္ထားေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္အဆင့္ျဖင့္ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ရာထူးမ်ားကို ဆက္လက္ေပးထားသည့္အျပင္ ၿမိဳးၿမိဳးျမက္ျမက္ေလး စားရသည့္ ၀န္ႀကီးဌာနမ်ားကို ေပးၿပီး ႏွစ္သိမ့္လိုက္သည့္အတြက္ ခပ္ေထာင္ေထာင္ စစ္တိုင္းမွဴးတစ္စုသည္ အဆီရစ္၍ အိပက္အိပက္ အငိုက္မိသြားခဲ့ေလသည္။

ထိုေန႔မွာပင္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ေရ) ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေမာင္ခင္ႏွင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ေလ) ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ထြန္းတို႔ကိုလည္း ဒုတိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္မ်ားအျဖစ္ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ခန္႔ထားကာ ေလတပ္၊ ေရတပ္မ်ားႏွင့္ အဆက္ျဖတ္လိုက္သည္။

ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေမာင္ခင္သည္ ၁၉၂၉ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ဖြားျမင္၍ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ဥပစာ အထက္တန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ တကၠသိုလ္သံမဏိတပ္တြင္ ပါ၀င္လႈပ္႐ွားခဲ့ဖူးသည္။၁၉၄၈ ဧၿပီလတြင္တပ္မေတာ္(ေရ)သို႔ ဗိုလ္ေလာင္းအျဖစ္ ၀င္ေရာက္ၿပီး အဂၤလန္ျပည္သို႔ ေရတပ္ပညာ သင္ၾကားပို႔လႊတ္ျခင္း ခံရသည္။

သင္တန္းဆင္းၿပီးေနာက္ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာတြင္ ဗိုလ္အဆင့္ ခန္႔အပ္ခံရသည္။ ေရတပ္တြင္ ဆက္လက္၍ ဗိုလ္ႀကီး၊ ဗိုလ္မွဴး ရာထူးအဆင့္ဆင့္ျဖင့္ ဒုစစ္ေရယာဥ္မွဴး၊ စစ္ေရယာဥ္မွဴး၊ စစ္ဦးစီးမွဴး (ေရ) တာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ၁၉၅၈ တြင္ ယူဂိုဆလားဗီးယားႏိုင္ငံ၍ ေရေအာက္လက္နက္ သင္တန္း တက္ေရာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီးေနာက္၁၉၆၁တြင္အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၌ဆိပ္ကမ္းကာကြယ္ေရးသင္တန္းကို တက္ေရာက္ ခဲ ့သည္။ ၁၉၆၁ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ ဝိဇၨာဘြဲ႔ (B.A) ရ႐ွိခဲ့သည္။

၁၉၆၃-၆၄ တြင္ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံ၌ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ၿဗိတိန္လက္ေထာက္ စစ္သံမွဴးအျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၆၄ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္ေရာက္႐ွိၿပီး ဗိုလ္မွဴးႀကီး အဆင့္ျဖင့္ စစ္ေရယာဥ္မွဴး၊ ေတာ္ပီတိုေရယာဥ္စုမွဴး၊ စစ္ဦးစီးမွဴး တာ၀န္မ်ားကို ထမ္း႐ြက္သည္။ ၁၉၇၄ မွ ၁၉၇၈ အတြင္း လမ္းစဥ္ပါတီမွ ဖြဲ႔စည္းေပးထားေသာ ေရေၾကာင္းလူငယ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠဌႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရကူးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠဌတာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၈ မွ ၁၉၈၁ အတြင္း အေ႐ွ႕ေတာင္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတိ၀င္ႏွင့္ တနသၤာရီ ေရတပ္စခန္းဌာနခ်ဳပ္ ဌာနခ်ဳပ္မွဴး တာ၀န္္ကို ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၁ တြင္ လမ္းစဥ္ပါတီဗဟိုေကာ္မတီ၀င္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ၿမိတ္အေနာက္ၿမိဳ႕နယ္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္းခံရၿပီးစစ္ဦးစီးဗိုလ္မွဴးႀကီး(ေရ)ႏွင့္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္႐ုံး စည္း႐ုံးေရးေကာ္ မတိ၀င္အျဖစ္ ခန္႔အပ္တာ၀န္ေပးျခင္း ခံရသည္။ ၁၉၈၂ တြင္ ပါတီစည္းကမ္းထိန္းသိမ္းေရး ေကာ္မတီဝင္၊ လမ္းစဥ္လူငယ္စည္း႐ုံးေရး ဗဟိုေကာ္မတီအဖြ႔ဲဝင္ (အခ်ိန္ပိုင္း) တာဝန္မ်ားကို ထမ္း႐ြက္သည္။

ထို႔ေနာက္ ၁၉၈၅ တြင္ ဒုတိယကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ေရ) အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံရၿပီး ၁၉၈၆ တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာလ ၁၈ တြင္ နဝတအဖြဲ႔၌ အဖြဲ႔ဝင္ ေဆာင္႐ြက္၍ စက္တင္ဘာလ ၂ဝ တြင္  စီမံကိန္းႏွင့္ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးဌာန၊ စြမ္းအင္၀န္ႀကီးဌာန ၀န္ႀကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း ေဆာင္႐ြက္၍ ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္သို႔ တိုးျမွင့္ခန္႔အပ္ျခင္း ခံရသည္။ ၁၉၉၂ စက္တင္ဘာလ ၂၄ တြင္ ဒုတိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခံရသည္။

ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ထြန္းသည္ ၁၉၃၀ ဒီဇင္ဘာလ ၂၈ ရက္တြင္ ဖြားျမင္၍ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ဥပစာ (သိပၸံ)တန္း အထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္တြင္ တပ္မေတာ္ (ေလတပ္) သို႔ ၀င္ေရာက္၍ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံ အဂၤလန္ျပည္တြင္ ေလယာဥ္ေမာင္းသင္တန္း တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ နဂါးစစ္ဆင္ေရး၊ ဘုရင့္ေနာင္ စစ္ဆင္ေရးမ်ားတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး သူရဲေကာင္း မွတ္တမ္းဝင္အျဖစ္ ခ်ီးျမွင့္ခံရသည္။

၁၉၇၆ မွ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္အထိ စူးအက္ေဒသ ကုလသမဂၢ အကဲခတ္ အရာ႐ွိအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ၅၀၂ ေလတပ္စခန္းမွဴးအျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ တတိယအႀကိမ္ အေရးေပၚပါတီ ညီလာခံႏွင့္ စတုတၳအႀကိမ္ ပါတီညီလာခံတြင္ ရန္ကုန္တုိင္းမွ ကိုယ္စားလွယ္အေ႐ြးခံခဲ့ရသည္။ ၁၉၈၀ တြင္ စစ္မႈထမ္းေကာင္းတံဆိပ္ ခ်ီးျမွင့္ခံရသည္။ ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ အာဏာသိမ္းပိုက္ခဲ့ေသာ န၀တအဖြဲ႔၌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အဆင့္ျဖင့္ အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ပါ၀င္၍ စက္တင္ဘာလ ၂ဝ ရက္တြင္ ပို႔ေဆာင္ ဆက္သြယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာနႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာနတို႔တြင္ ၀န္ႀကီးတာ၀န္မ်ား ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၉၂ စက္တင္ဘာလလ ၂၄ တြင္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္ျဖင့္ ဒုတိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တာဝန္ကို ေပးခံခဲ့ရသူ ျဖစ္သည္။

ထို႔ေနာက္ လစ္လပ္သြားေသာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ေလ)၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ေရ) ႏွင့္ စစ္တိုင္းမွဴးမ်ားေနရာ၌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ ၎၏ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရသူမ်ားႏွင့္ အစားထိုးခန္႔အပ္ ခဲ့ေတာ့သည္။ တပ္မမွဴးေနရာမ်ားႏွင့္ စစ္႐ုံးခ်ဳပ္မွ အေရးႀကီးသည့္ ေနရာမ်ား၌လည္း သူ၏ တပည့္ရင္းမ်ားကိုသာ တာ၀န္ေပး ခန္႔အပ္မႈမ်ားကို ခ်က္ခ်င္းျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ တစ္ဖန္ တပ္ႏွင့္ အဆက္ျဖတ္ခံရၿပီး ၀န္ႀကီး အေပးခံလိုက္ရသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို ႏွစ္သိမ့္ႀကိဳးပမ္းသည့္ အေနျဖင့္ ၁၉၉၃ မတ္လ ၂၇ ရက္ ေတာ္လွန္ေရးေန႔တြင္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အျဖစ္ တိုးျမွင့္ေပးခဲ့ၿပီးေနာက္၊ သူကိုယ္တိုင္လည္း ထိုေန႔မွာပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ရာထူးကို တိုးျမွင့္ရယူလိုက္ေလသည္။ အတြင္းေရးမွဴး (၁) ႏွင့္ (၂) တို႔တြင္ ထမ္း႐ြက္လ်က္႐ွိေသာဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ႏွင္ ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးတို႔သည္လည္း ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ျဖစ္လာၾက သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ တစ္ႏွစ္နီးပါးခန္႔ လစ္လပ္ထားခဲ့ေသာ ဒုတိယ တပ္မေတာ္ကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ေနရာကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေမာင္ေအးအား ေပးလိုက္သည့္အတြက္ ၎ႏွင့္ အပတ္စဥ္တစ္ခုတည္းဆင္းမ်ား ျဖစ္ၾကေသာဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးထြန္းၾကည္တို႔ အုပ္စုကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေအးသာတစ္ေန႔ တပ္မ ေတာ္အႀကီး အကဲ ျဖစ္လာခဲ့လွ်င္ သူတို႔အတြက္လည္း အာမခံခ်က္ႏွင့္ အခြင့္အေရးမ်ား ယခုထက္ ပိုမို ရ႐ွိ လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး၏ ေဆာင္႐ြက္မႈကို ေထာက္ခံခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေသာ္ ယင္းတို႔ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို ျဖစ္မလာဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေအးသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊကို ေက်ာ္လြန္၍ ဘာမွ မလုပ္ရဲသည့္အျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး အႀကိဳက္ကိုသာ လိုက္နာလုပ္ေဆာင္ ေပးေနရသည့္အတြက္ ဗိုလ္ထြန္းၾကည္တို႔ အုပ္စုသည္ ယူက်ဳံးမရ ေဒါသထြက္ ခံျပင္းခဲ့ၾကသည္။

ထို႔ေနာက္ တစ္ဆင့္တက္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသည္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညႊန္႔ကို စည္း႐ုံး၍ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔ (န၀တ) အဖြဲ႔၀င္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိိး (၁၃) ဦး ျဖစ္ၾကေသာ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဘုန္းျမင့္၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခ်စ္ေဆြ၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျမသင္း၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျမင့္ေအာင္၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေက်ာ္ဘ၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး  ထြန္းၾကည္၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မ်ိဳးညႊန္႔၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္သင့္၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး   ေအးေသာင္ ၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေက်ာ္မင္းတို႔ကို အစုလိုက္ အၿပဳံလိုက္ ထုတ္ပယ္လိုက္ေလသည္။ န၀တ စစ္အုပ္စုအတြင္းမွ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ၁၃ ဦး ဖယ္႐ွားၿပီးေနာက္ ယင္းေန႔မွာပင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီ (နအဖ) အမည္႐ွိ အဖြဲ႔သစ္ကို ဖြဲ႔စည္းေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။

နအဖ အဖြဲ႔၌ အဖြဲ႔၀င္ ၁၉ ဦး ပါ၀င္ၿပီး ယခင္ န၀တ အဖြဲ႔တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေအး၊ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညႊန္႔၊ ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ဦး စသည့္ (၄) ဦးသာ ျပန္လည္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ ဒီမိုကေရစီ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီး တည္ေဆာက္ႏိုင္ရန္ အလို႔ဌာ ဟူ၍ ေၾကညာခဲ့သည္။

ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီ

၁။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊ- ဥကၠဌ

၂။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေအး- ဒုတိယဥကၠဌ

၃။ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညႊန္႔- အတြင္းေရးမွဴး (၁)

၄။ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ဦး- အတြင္းေရးမွဴး (၂)

၅။ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဝင္းျမင့္- အတြင္းေရးမွဴး (၃)

၆။ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ညႊန္႔သိန္း- အဖြဲ႔ဝင္

ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ေရ)

၇။ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေက်ာ္သန္း- အဖြဲ႔ဝင္

ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ (ေလ)

၈။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ေထြး- အဖြဲ႔ဝင္

တိုင္းမွဴး၊ အေနာက္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္

၉။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ရဲျမင့္- အဖြဲ႔ဝင္

တိုင္းမွဴး၊ အလယ္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၀။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ေမာင္သန္း- အဖြဲ႔ဝင္

တိုင္းမွဴး၊ ရန္ကုန္တုိင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၁။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာ္ဝင္း- အဖြဲ႔ဝင္

တိုင္းမွဴး၊ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၂။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သိန္းစိန္- အဖြဲ႔၀င္

တိုင္းမွဴး၊ ႀတိဂံေဒသတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၃။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သူရသီဟသူရ စစ္ေမာင္- အဖြဲ႔၀င္

ကမ္း႐ိုးတန္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၄။ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ သူရေ႐ႊမန္း- အဖြဲ႔၀င္

တိုင္းမွဴး၊ အေနာက္ေတာင္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၅။ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ျမင့္ေအာင္- အဖြဲ႔၀င္

တိုင္းမွဴး၊ အေ႐ွ႕ေတာင္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၆။ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေမာင္ဘုိ- အဖြဲ႔၀င္

တိုင္းမွဴး၊ အေ႐ွ႕ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၇။ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦး- အဖြဲ႔၀င္

တိုင္းမွဴး၊ အေ႐ွ႕ေျမာက္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၈။ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ စိုးဝင္း- အဖြဲ႔၀င္

တိုင္းမွဴး၊ အေနာက္ေျမာက္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္

၁၉။ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ တင္ေအး- အဖြဲ႔၀င္

တိုင္းမွဴး၊ ေတာင္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တို႔ ျဖစ္သည္။

ထိုေန႔မွာပင္ နအဖ အဖြဲ႔၏ အစိုးရသစ္ကိုလည္း အဖြဲ႔၀င္ ၃၉ ဦးျဖင့္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ ဖြဲ႔စည္းရာ ယခင္ န၀တ အဖြဲ႔မွ ၂၃ ဦး ျပန္ပါလာသည္။ ၀န္ႀကီးဌာန (၄ဝ) ခု ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး တပ္မေတာ္ေရးရာ ဝန္ႀကီးဌာနႏွင့္ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား ဝန္ႀကီးဌာန ႏွစ္ခု ထပ္မံတိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္။ ယင္းတို႔မွာ ….

စဥ္၀န္ႀကီးဌာနအမည္

၁။၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊ

၂။ဒု-ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေမာင္ခင္

၃။ဒု-ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ထြန္း

၄။ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန၊ ၀န္ႀကီးဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊ

၅။တပ္မေတာ္ေရးရာ ၀န္ႀကီးဌာန ဝန္ႀကီးဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္လွ

၆။လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္းဝန္ႀကီးဌာန၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ညႊန္႔တင္

၇။အမွတ္ (၁) စက္မႈဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဦးေအာင္ေသာင္း

၈။အမွတ္ (၂) စက္မႈ၀န္ႀကီးဌာန ၊ ဝန္ႀကီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ လွျမင့္ေဆြ

၉။ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဦးအုန္းေဂ်ာ္

၁၀။အမ်ိဳးသားစီမံကိန္းႏွင့္ စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေအဘယ္လ္

တိုးတက္မႈ၀န္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီး

၁၁။ပို႔ေဆာင္ေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ေငြ

၁၂။အလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ေအး

၁၃။သမ၀ါယမ၀န္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဦးသန္းေအာင္

၁၄။ရထားပို႔ေဆာင္ေရး၀န္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဦးဝင္းစိန္

၁၅။စြမ္းအင္ဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဦးခင္ေမာင္သိန္း

၁၆။ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဦးပန္းေအာင္

၁၇။က်န္းမာေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကက္စိန္

၁၈။စီးပြားေရးႏွင့္ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရးဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာ္သန္း

ဝန္ႀကီးဌာန ၊ ဝန္ႀကီး

၁၉။ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလာေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေစာလြင္

၂၀။ဆက္သြယ္ေရး၊ စာတိုက္ႏွင့္ ေၾကးနန္းဦးစိုးသာ

၀န္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီး

၂၁။ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္၀န္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ဝင္းတင္

၂၂။သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာန၊ ၀န္ႀကီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ စိန္ထြား

၂၃။ေဆာက္လုပ္ေရးဝန္ႀကီးဌာန ၊ ၀န္ႀကီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေစာထြန္း

၂၄။သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာ၀န္ႀကီးဌာန၊ ၀န္ႀကီးဦးေသာင္း

၂၅။ယဥ္ေက်းမႈဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဦးေအာင္စန္း

၂၆။လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ဦးေစာထြန္း

ျပည္သူ႔အင္အားဝန္ႀကီးဌာန၊ ၀န္ႀကီး

၂၇။ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာန၊ ၀န္ႀကီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ ၾကည္ေအာင္

၂၈။နယ္စပ္ေဒသႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားဗိုလ္မွဴးႀကီး သိန္းညႊန္႔

ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ စည္ပင္သာယာေရး

ဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီး

၂၉။လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ တင္ထြဋ္

၃၀။အားကစားဝန္ႀကီးဌာန၊ ဝန္ႀကီးဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ စိန္ဝင္း

၃၁။သစ္ေတာေရးရာဝန္ႀကီးဌာန၊ ၀န္ႀကီးဦးေအာင္ဖုန္း

၃၂။ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ၀န္ႀကီးဗိုလ္မွဴးႀကီး တင္လိႈင္

၃၃။သတၳဳတြင္း ဝန္ႀကီးဌာန၊ ၀န္ႀကီးဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ အုန္းျမင့္

၃၄။လူမႈဝန္ထမ္း ၊ ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ျပည့္စုံ

ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး ဝန္ႀကီးဌာန၊၀န္ႀကီး

၃၅။ေမြးျမဴေရးႏွင့္ ေရလုပ္ငန္းဝန္ႀကီးဌာန၊ ၀န္ႀကီးဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေမာင္ေမာင္သိန္း

၃၆။ႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းသိန္း

ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီ ဥကၠဌ႐ုံး ၊ ၀န္ႀကီး

၃၇။ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေမာင္ေမာင္

ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီ ဥကၠဌ႐ုံး ၊ ဝန္ႀကီး

၃၈။ဝန္ႀကီး႐ုံး ၊ ဝန္ႀကီးဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ လြန္းေမာင္

၃၉။     ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္႐ုံး ၊ ဝန္ႀကီးဦးသန္းေ႐ႊ

၄၀။ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္႐ုံး၊ ဝန္ႀကီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ တင္ေငြ

စသည္တို႔ ျဖစ္သည္။

ဤသို႔ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး (၁၃) ဦး ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စိုးျမင့္တို႔ကို အစုလိုက္ အၿပဳံလိုက္ ဖယ္႐ွားခဲ့ၿပီးေနာက္ တပ္တြင္း မၿငိမ္မသက္မႈမ်ားႏွင့္ တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈမ်ား ေပၚေပါက္လာမည္စိုး၍ ၎တို႔ကို နအဖ အဖြဲ႔၏ အႀကံေပးအဖြဲ႔အျဖစ္ ဟန္ျပတာ၀န္ေပးအပ္ခဲ့ၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္အတြင္း႐ွိ မည္သည့္တပည့္တပန္းမွ ျဖဳတ္ထုတ္ဖယ္႐ွားျခင္း ခံလိုက္ရေသာ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအတြက္ ေဒါသေပါက္ကြဲၿပီး မေက်မနပ္ ဆူပူအုံၾကြမႈမ်ား မလုပ္ခဲ့ေခ်။ ရာထူးရာခံ ရ႐ွိသြားေသာ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားသည္ ၎တို႔ ေကာင္းစားစဥ္က မိမိတို႔၏ တပည့္သားခ်င္းမ်ားကို ျပန္လည္ၾကည့္႐ူ ေစာင့္ေ႐ွာက္ျခင္း၊ ကူညီပံ့ပိုးျခင္း မ႐ွိဘဲ အၿမီးက်က္ အၿမီးစား ၊ ေခါင္းက်က္ေခါင္းစား စိတ္ဓာတ္မ်ိဳး ႐ွိေနသူမ်ားသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မည္သည့္တပည့္မွ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈ မျဖစ္ခဲ့ၾကေပ။

ထို႔ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ တပ္မေတာ္အတြင္း တစ္စုံတစ္ရာ ႐ိုက္ခတ္မႈ ဘာမွ် မ႐ွိသည့္အတြက္ (၇) လ အၾကာ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၅ ရက္ေန႔တြင္ နအဖ အႀကံေပးအဖြဲ႔ကို ျပန္လည္ဖ်က္သိမ္း လိုက္ေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့ျပန္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ နအဖ ဥကၠဌအျဖစ္ တာဝန္ယူၿပီးေနာက္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ၊ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ အေျခစိုက္ ‘Leaders’ မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ ေမးျမန္းမႈကို ေျဖၾကားခဲ့သည္။ ‘Leaders’ မဂၢဇင္းသည္ သုံးလတစ္ႀကိမ္ထုတ္ျဖစ္ၿပီး ကမၻာေက်ာ္ ထင္႐ွားေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားထံသို႔ ျဖန္႔ခ်ိေပးသည္။ မဂၢဇင္း၏ ေစာင္ေရကိုလည္း တင္းက်ပ္စြာ ကန္႔သတ္ထားသည္။ ‘Leaders’ မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ၏ မွတ္ခ်က္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရ အဖြဲ႔ကို စစ္ဘက္မွ ဦးေဆာင္မႈရယူခဲ့ၿပီးေနာက္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျပည္ပစာနယ္ဇင္းမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆုံရာတြင္ နအဖဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊက ၎၏ ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ေနသည့္ အေၾကာင္းျခင္းရာမ်ားကို တိတိပပ ႐ွင္းလင္းေျပာျပရန္ စိတ္အားထက္သန္လ်က္႐ွိၿပီး အေနာက္အုပ္စု ႏိုင္ငံမ်ားအေပၚ ထား႐ွိသည့္ ၎၏ သေဘာထား ရပ္တည္ခ်က္ကိုလည္း မကြယ္မေထာက္ ႐ွင္း႐ွင္းဘြင္းဘြင္း ဖြင့္ဆိုခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက မိမိတို႔ႏိုင္ငံကို စီးပြားေရး ပိတ္ပင္မႈ ျပဳလုပ္လင့္ ကစား ယင္းႏုိင္ငံကို မိမိတို႔က ရန္သတၱ႐ုျပဳလိုသည့္ သေဘာထား မ႐ွိပါေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ရန္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ၾကြယ္၀သည့္ သဘာ၀အရင္းအျမစ္မ်ား အသုံးျပဳ ေဆာင္႐ြက္လ်က္ ႐ွိၿပီး အေ႐ွ႕တိုင္း႐ွိ ၎၏ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈ ဆက္ဆံေရး တိုးတက္ေကာင္းမြန္လ်က္ ႐ွိေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စစ္ဘက္မွ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္သည့္ အေနျဖင့္ စီးပြားေရး တည္ေဆာက္မႈ ပိုမိုတိုးတက္လာေသာ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္အျဖစ္ ထူေထာင္ႏိုင္မည္ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊက ယုံၾကည္ယူဆထားသည္။ စီးပြားေရး ပိတ္ပင္မႈ ႐ုပ္သိမ္းေပးကာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို  အကူအညီေပးျခင္းျဖင့္ ျပည္သူလူထုထံသို႔ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာ ပိုမိုလ်င္ျမန္ သြက္လက္စြာ ျပန္လည္အပ္ႏွင္း ႏိုင္ေအာင္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက အေထာက္အကူေပးႏိုင္သည္ ဆိုေသာအခ်က္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊက ေထာက္ျပ ေျပာဆိုခဲ့သည္။ မိမိ၏ စစ္မွန္ေသာ ဆႏၵမွာ မိမိ၏ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာလာသည္ကို ေတြ႔ျမင္လိုခ်င္းပင္ ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္တစ္ရပ္ ေပၚထြန္းလာသည္ကိုလည္း ေတြ႔ျမင္လိုေၾကာင္း ၎က ေျပာဆိုသြားသည္။

အယ္ဒီတာမွ သိလိုေသာအခ်က္မ်ားကို ေမးျမန္းခဲ့ရာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးက ေအာက္ပါအတိုင္း ေျဖၾကားသြားသည္။ ‘Leaders’ မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းခန္းကို ၁၉၉၈ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီ၊ ေမ၊ ဇြန္လ ထုတ္ ‘Leaders’ မဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ေမး- ယခု လူေတြ႔ ေမးျမန္းခန္းသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး အေနျဖင့္ ျပည္ပ စာနယ္ဇင္းသမားတစ္ဦးႏွင့္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ စကားေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္ပါသလား။ ဘာေၾကာင့္ ယခုအခါ ျပည္ပစာနယ္ဇင္းမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆုံရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါသလဲ။

ေျဖ- ျပည္ပစာနယ္ဇင္မ်ားမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံဖူးသည့္ မိမိတို႔၏ အေတြ႔အႀကဳံမ်ားအရ မိမိတို႔ ေျပာဆိုသမွ်ကို နားလည္မႈ လြဲမွားေလ့႐ွိၾကၿပီး ရံဖန္ရံခါတြင္ နားလည္မႈ မ႐ွိသည့္ အေျခအေနအထိ ျဖစ္ေပၚေစေသာ လြဲမွားသည့္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုမႈမ်ား ႐ွိခဲ့ပါသည္။ ဤနားလည္မႈ လြဲမွားျခင္းမ်ားကို မိမိ႐ွင္းလင္း လိုေသာ္လည္း ေအးေအးေဆးေဆး ေနလိုသည့္ စ႐ိုက္႐ွိသျဖင့္ ျပည္ပစာနယ္ဇင္းမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေျပာဆိုမႈ မျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ေမး- လူႀကီးမင္း၏ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အနာဂတ္အေရးတို႔အေပၚ အာ႐ုံစိုက္ထားရသည့္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးအေနျဖင့္ ဤ လူေတြ႔ေမးျမန္းခန္းသည္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ားကို သိလိုသည့္ အခ်က္မ်ားအား ေဖာ္ျပႏိုင္ရန္ အခြင့္အလမ္းေကာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။  ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ေရးတြင္ ယခုအခ်ိန္အခါ၌ လူႀကီးမင္းအေနျဖင့္ မည္သည့္အခ်က္ကို အာ႐ုံစိုက္ေနပါသလဲ။ ဒီမိုကေရစီက်င့္စဥ္မ်ား မက်င့္သုံးမီ ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခဳံမႈ ႐ွိရန္လိုသည္ဟု လူႀကီးမင္း ယူဆထားေၾကာင္း အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက မွတ္ထင္လ်က္ ႐ွိပါသည္။

ေျဖ- ခင္ဗ်ားတို႔ သိ႐ွိၾကသည့္အတိုင္း မိမိတို႔သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား၌ ဇြဲနပဲျဖင့္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္လ်က္ ႐ွိၾကပါသည္။ မိမိတို႔ နိုင္ငံ၏ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ မိမိတို႔ လုပ္ကိုင္လ်က္ ႐ွိၾကပါသည္။  တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ မိမိတို႔သည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံကို ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ ေရာက္႐ွိကာ ဒီမိုကေရစီစနစ္တစ္ရပ္ ထူေထာင္ႏိုင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းလ်က္ ႐ွိၾကပါသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ပထမဦးစြာ မိမိတို႔သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္မႈ ႐ွိေစမည့္ အေျခအေနေကာင္းမ်ားႏွင့္ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈ ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ လုပ္ေဆာင္ရပါမည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ မိမိတို႔သည္ ႏိုင္ငံေရး တည္ၿငိမ္မႈ ရ႐ွိေရး ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္လ်က္ ႐ွိပါသည္။ သို႔ရာတြင္ မိမိတို႔သည္ ႏုိင္ငံေတာ္၏ စီးပြားေရး အုတ္ျမစ္ကိုလည္း တည္ေဆာက္ရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိတို႔သည္ ႏိုင္ငံေရးအရ စီးပြားေရးအရပါ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္သြားၾကရပါမည္။

တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ အခ်ိန္ကာလၾကာျမင့္စြာ ႏိုင္ငံေတာ္ကို တာ၀န္ယူသြားရန္မွာ သဘာ မက်ဟု မိမိတို႔ ထင္ျမင္ယူဆပါသည္။ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ ထူးျခားေသာ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္သာလွ်င္ တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္ ကာလအတိုင္းအတာ တစ္ရပ္အထိ ႏိုင္ငံေတာ္ကို တာ၀န္ယူထားရသည္ ဆိုသည့္အခ်က္ကို ခင္ဗ်ားတို႔ သေဘာေပါက္သင့္ၾကပါသည္။

ေမး- အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးပိတ္ပင္မႈသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ျပဳလုပ္ေသာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ လုပ္ငန္းမ်ားကို ထိခိုက္နစ္နာေစပါသည္။  ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အိႏိၵယႏွင့္သာမက တ႐ုတ္ျပည္ႏွင့္လည္း နယ္စပ္ခ်င္း ထိစပ္ေနၿပီး အေမရိကန္ႏိုင္ငံႏွင့္  ေဒါင္လိုက္ဆက္ဆံေရး ႐ွိပါသည္။ ဤအေနအထားမ်ိဳးတြင္  အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ စီးပြားေရးပိတ္ပင္မႈ ခ်မွတ္ကာ ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ားကိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ စီးပြားေရး ပိတ္ပင္ေစရန္ ၾသဇာသုံးေနျခင္းမွာ လူႀကီးမင္း၏ ႏိုင္ငံအား တ႐ုတ္ျပည္ႏွင့္ စီးပြားေရးဆက္ဆံမႈ ပိုမိုျပဳလုပ္ရန္ အေၾကာင္း ျဖစ္ေစပါသလား။

ေျဖ- အေမရိကန္ႏိုင္ငံက မိမိတို႔၏ ႏိုင္ငံကို စီးပြားေရးပိတ္ပင္မႈ ျပဳလုပ္ထားသည္မွာ အမွန္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံသည္ မိမိတို႔၏ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကေသာ တ႐ုတ္ျပည္၊ အိႏိၵယႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံတို႔ႏွင့္ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးလုပ္ငန္း အ႐ွိန္အဟုန္ျမင့္မားစြာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လ်က္႐ွိၿပီး ေဒသတြင္း႐ွိ အျခားႏိုင္ငံမ်ားမွ အကူအညီအေထာက္အပံ့မ်ား ရ႐ွိေနသျဖင့္ စီးပြားေရးပိတ္ပင္မႈမ်ား၏ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈမွာ ႀကီးမားျခင္း မ႐ွိလွပါ။

ဤစီးပြားေရး ပိတ္ပင္မႈမ်ားသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံႏွင့္ အျခားႏိုင္ငံမ်ား၏ ဆက္ဆံေရးအေပၚတြင္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ႐ွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မ႐ွိသည္ျဖစ္ေစ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံမ်ားအားလုံးႏွင့္ ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္ေသာ ဆက္ဆံေရး ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရန္ အစဥ္အၿမဲႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါသည္။ ဤအခ်က္မွာ မိမိတို႔ႏုိင္ငံ၏ သမိုင္းစဥ္တစ္ေလွ်ာက္လုံး မိမိတို႔ တစိုက္မတ္မတ္ ကိုင္စြဲလာခဲ့ေသာ မူ၀ါဒပင္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံအေပၚ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက မည္ကဲ့သို႔ေသာ စီးပြားေရးပိတ္ပင္မႈ ျပဳလုပ္သည္ျဖစ္ေစ မိမိတို႔သည္ ယင္းႏိုင္ငံအား ရန္လိုမုန္းတီးစိတ္ မထား႐ွိပါ။

ေမး- အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ယင္းသို႔ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ တ႐ုတ္ျပည္ႏွင့္ ဆက္ဆံမႈ ပိုမိုျဖစ္ေပၚေစျခင္း ႐ွိသည္ မဟုတ္လား။

ေျဖ- မဟုတ္ပါ။ အေမရိကန္၏ စီးပြားေရး ပိတ္ပင္မႈမ်ားသည္ မိမိတို႔ႏုိင္ငံအေနျဖင့္ တ႐ုတ္ျပည္ႏွင့္ ပိုမိုဆက္ဆံမႈ ႐ွိလာေစသည္ဟု မိမိမေျပာႏိုင္ပါ။

မိမိတို႔သည္ ႏိုင္ငံမ်ားအားလုံးႏွင့္ ေႏြးေထြးခ်စ္ၾကည္ေသာ ဆက္ဆံေရးမ်ား ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းလိုပါသည္။

မိမိတို႔ႏိုင္ငံသည္ သဘာ၀အရင္းအျမစ္ အေျမာက္အျမား႐ွိၿပီး မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေစရန္ ယင္းသယံဇာတမ်ားကို ထိေရာက္စြာ အသုံးျပဳႏုိင္စြမ္းလည္း ႐ွိပါသည္။ ၎အျပင္ ေဒသတြင္း႐ွိ ႏိုင္ငံမ်ားသည္ မိမိတို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္လ်က္ ႐ွိပါသည္။ ယင္းႏိုင္ငံမ်ားသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ရ႐ွိေရးအတြက္လည္း ကူညီၾကပါသည္။ ထို႔အတြက္ေၾကာင့္လည္း ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားမွ အကူအညီ ရ႐ွိမည္ဆိုလွ်င္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ ပိုမိုဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ ရ႐ွိလာပါမည္။

ႏိုင္ငံတကာမွ ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ား ရ႐ွိျခင္းျဖင့္ မိမိတို႔၏ စီးပြားေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္မႈမ်ားတြင္ ႀကီးစြာ ကူပံ့ေပးႏိုင္ပါသည္။ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီစနစ္ တည္ေဆာက္မႈကိုလည္း အားေပးႏိုင္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို ျပည္သူ႔လက္သို႔ ျပန္လည္အပ္ႏွင္းေရး အတြက္လည္း အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေစပါမည္။

မိမိ၏ စစ္မွန္ေသာ ဆႏၵမွာ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာသည္ကို ေတြ႔ျမင္လိုျခင္း၊ ဒီမိုကေရစီ စနစ္တစ္ရပ္ ေပၚထြန္းလာသည္ကို ေတြ႔ျမင္လိုျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ဤရည္မွန္းခ်က္ ဆႏၵျပည့္၀လာေရးကို ဦးတည္လ်က္ မိမိတို႔ အစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ဆုံး ႀကိဳးပမ္းလ်က္ ႐ွိၾကပါသည္။

မိမိတို႔ႏိုင္ငံအေပၚ စီးပြားေရး ပိတ္ပင္မႈမ်ား ခ်မွတ္မည့္အစား ကမၻာ့လူ႔အသိုက္အ၀န္းက မိမိတို႔ကို ကူညီမည္ဆိုပါလွ်င္ ဤရည္မွန္းခ်က္မွာ သုံးႏွစ္အတြင္း ေပါက္ေျမာက္လာႏိုင္ပါသည္။

ေမး- သံတမန္ အသိုက္အ၀န္း႐ွိ ပုဂၢိဳလ္တိုင္း ပုဂၢိဳလ္တိုင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေရးဆြဲေနေသာ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒမွာ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ ေရးဆြဲၿပီးမည္နည္း ဟု ေမးျမန္းလ်က္ ႐ွိပါသည္။ ၎အျပင္ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ လြတ္လပ္ေသာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပမည္ဆိုသည္ကိုလည္း သိလိုၾကပါသည္။ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေနဆဲ ျဖစ္သည္ဟုလည္း မိမိသိ႐ွိရပါသည္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက သိလိုေသာ အခ်က္မွာ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲၿပီးစီးမည့္ အခ်ိန္ ျဖစ္ပါသည္။ 

ေျဖ- ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲမႈ လုပ္ငန္းစဥ္ကို မိမိတို႔အေနျဖင့္ မလိုအပ္ဘဲ အခ်ိန္ဆြဲထားလိုသည့္ စိတ္ဆႏၵ မ႐ွိပါ။ အကယ္၍ မိမိတို႔သည္ ႏိုင္ငံတကာမွ ကူညီပံ့ပိုးမႈမ်ား ရ႐ွိမည္ဆိုပါက မိမိတို႔ႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္တစ္ရပ္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မွာ အ႐ွိန္အဟုန္ သြက္လက္လာပါမည္။ သုိ႔ရာတြင္ အျခားႏုိင္ငံမ်ားမွ ရန္လိုေသာ သေဘာထားတစ္ရပ္ ႐ွိေနမည္ဆိုပါလွ်င္ ဒီမိုကေရစီ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မွာ အခ်ိန္ၾကာျမင့္ သြားႏိုင္ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ မိမိဘက္ကမူ ဤလုပ္ငန္းစဥ္ကို မလိုအပ္ဘဲ အခ်ိန္ဆြဲလိုမႈ အလွ်င္း မ႐ွိပါ။

ေမး- ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ က်င္းပမည့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ စစ္ဘက္က ေအာင္ပြဲရ႐ွိႏိုင္သည့္ အေနအထား ရ႐ွိခ်ိန္ မေရာက္မခ်င္း ဖြဲ႔စည္းပုံ ေရးဆြဲၿပီးစီးမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ က်င္းပမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း အေမရိကန္ အစိုးရက အလြတ္သေဘာ ေျပာဆိုလ်က္ ႐ွိပါသည္။

ေျဖ- ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ ျပည္သူလူထုသည္ ၎တို႔ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သူကို မဲေပးၾကပါလိမ့္မည္။

ေမး- ကမၻာ့ဘဏ္ အကူအညီ ရ႐ွိေရးကိစၥ၊ စီးပြားေရး ပိတ္ပင္မႈ ကိစၥႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဂုဏ္ျဒပ္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ လာေစေရးတို႔အတြက္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသို႔ ျမန္မာအဆင့္ျမင့္ တာ၀န္႐ွိ ပုဂၢိဳလ္မ်ား သြားေရာက္ရန္ စဥ္းစားျခင္း ႐ွိပါသလား။ ၎ျပင္ စီးပြားေရး ပိတ္ပင္မႈမ်ားသည္ အစိုးရအဖြဲ႔ကို ထိခိုက္နစ္နာေစသည္ မဟုတ္မူ၍ ျမန္မာျပည္သူလူထုကိုသာလွ်င္ ထိခိုက္နစ္နာေစသည္ ဆိုေသာအခ်က္ႏွင့္  ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒအရ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပေပးႏိုင္ရန္ အစိုးရက ႀကိဳးပမ္းလ်က္ ႐ွိသည္ဆိုေသာ အခ်က္တို႔ကို သက္ဆိုင္သူမ်ားအားလုံးတို႔ကို နားလည္သေဘာေပါက္ေစေရးအတြက္ ႐ွင္းျပရန္ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ျမန္မာတာ၀န္႐ွိသူမ်ား သြားေရာက္ျခင္း ႐ွိပါသလား။

ေျဖ- ျပႆနာမွာ မိမိတို႔ အေနျဖင့္ ဗီဇာ ရ႐ွိရန္ မလြယ္သည့္ အခက္အခဲ ျဖစ္ပါသည္။

ေမး- လူႀကီးမင္းအေနျဖင့္ အစိုးရအဖြဲ႔ အႀကီးအကဲတစ္ဦးအျဖစ္ ကုလသမဂၢတြင္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားရန္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ႏိုင္သည့္ အေနအထား႐ွိသည္ မဟုတ္ပါလား။

ေျဖ- ဤကဲ့သို႔ေသာ အခြင့္အလမ္းတစ္ရပ္ ႐ွိမည္ဆိုပါက ယင္းအခြင့္အလမ္းကို ရယူလိုပါသည္။

ေမး- အေမရိကန္ႏိုင္ငံသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံႏွင့္ ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္ေသာ ဆက္ဆံေရး ထူေထာင္ထား႐ွိၿပီး ယင္းႏိုင္ငံတြင္ စစ္စခန္းမ်ားလည္း ဖြင့္လွစ္ထား႐ွိထားသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ အိႏိၵယႏွင့္ တ႐ုတ္ျပည္အၾကား မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ ေနရာတစ္ေနရာကို အသုံးျပဳႏုိင္ရန္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံကို ကမ္းလွမ္းႏိုင္ပါသည္။ ဤအခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေမရိကန္ႏုိင္ငံႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္ျခင္း ႐ွိ မ႐ွိ သိလိုပါသည္။

ေျဖ- ဤအခ်က္မွာ စဥ္းစားသင့္သည့္ အခ်က္တစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတို႔ႏိုင္ငံသည္ ႏိုင္ငံႀကီး ႏွစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ေသာ အိႏိၵယႏိုင္ငံႏွင့္ တ႐ုတ္ျပည္အၾကား ဘူမိပထ၀ီဝင္အရႏွင့္ ဘူမိႏိုင္ငံေရးအရ အေရးပါေသာ ေနရာတြင္ တည္႐ွိသျဖင့္ အဆိုပါ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလုံးႏွင့္ ေကာင္းမြန္ေသာ ဆက္ဆံေရးကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရန္ မိမိတို႔ ႀကိဳးပမ္းလ်က္ ႐ွိပါသည္။ တ႐ုတ္ျဖစ္ေစ၊ အိႏိၵယႏိုင္ငံျဖစ္ေစ မိမိတို႔ႏုိင္ငံအေပၚ မလိုလားေသာ သေဘာထား အျမင္မ်ား ႐ွိမည္ဆိုပါက ယင္းမွာ မိမိတို႔ကို အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ အကယ္၍ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံအေပၚ ထား႐ွိေသာ သေဘာထား ေျပာင္းလဲမည္ဆိုပါက မိမိႏိုင္ငံသည္ ယင္းႏိုင္ငံႏွင့္ ေႏြးေထြးေသာ ဆက္ဆံေရး ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ပါမည္။

ေမး- ယခုအခါ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံစုံ၌ လုပ္ကိုင္ေနသည့္ ကုမၸဏီႀကီးတစ္ခုက လာေရာက္ကာ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပး စက္႐ုံတစ္႐ုံ တည္ေဆာက္ၿပီး ယင္းစက္႐ုံကို ကန္ထ႐ိုက္ စာခ်ဳပ္အရ သတ္မွတ္ထားသည့္ ႏွစ္ကာလအပိုင္းအျခား တစ္ရပ္အတြင္း လုပ္ကိုင္ၿပီးေနာက္ ယင္းစက္႐ုံကို သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံသို႔ လႊဲေျပာင္းေပးအပ္သည့္ စနစ္ျဖင့္ လုပ္ကိုင္သည့္နည္းလမ္းမွာ ေခတ္စားလ်က္ ႐ွိပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လည္း ဤကဲ့သို႔ေသာ စီမံကိန္းမ်ိဳးကို လုပ္ေဆာင္ရန္ စဥ္းစားျခင္း ႐ွိပါသလား၊ ယင္းသို႔ေသာ စီမံကိန္းကို လူႀကီးမင္းအေနျဖင့္ ႀကိဳဆိုပါသလား။

ေျဖ- မိမိတို႔သည္ အစိုးရအဖြဲ႔၏ တာဝန္၀တၱရားမ်ားကို ရယူခဲ့ၿပီးေနာက္ မိမိတို႔ လုပ္ေဆာင္ရန္ ေ႐ြးခ်ယ္ဆုံးျဖတ္ရသည့္ လုပ္ငန္းတစ္ရပ္ ႐ွိပါသည္။ ယင္းမွာ စီးပြားေရး မူ၀ါဒ တစ္ရပ္ ခ်မွတ္ျပ႒ာန္းရျခင္းျဖစ္ၿပီး ျပည္ပမွ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈမ်ားကို မိမိတို႔ ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါသည္။ မိမိတို႔၏ မူ၀ါဒ ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ျမင္ေစရန္ လိုအပ္သည့္ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒမ်ားႏွင့္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားကို ျပ႒ာန္းေပးခဲ့ပါသည္။ ခင္ဗ်ားေျပာသည့္ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈမ်ိဳး ျပဳလုပ္ႏိုင္ရန္လည္း ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းမ်ား ျပ႒ာန္းေပးခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။

ေမး- ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ မည္ကဲ့သို႔ေသာ နယ္ပယ္က႑မ်ိဳးတြင္ ျပည္ပရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈမ်ား လာေရာက္ရင္းႏွီး ျမဳပ္ႏွံရန္လူႀကီးမင္းအေနျဖင့္ စိတ္၀င္စားမႈ ႐ွိပါသလဲ။ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား စီမံကိန္းမ်ိဳးလား၊ လမ္းေဖာက္လုပ္ျခင္း စီမံကိန္းမ်ိဳးလား။

ေျဖ- မိမိတို႔ႏိုင္ငံတြင္ ျပည္ပ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံသူမ်ား လာေရာက္ရင္းႏွီး ျမဳပ္ႏွံေစလိုေသာ က႑တစ္ရပ္မွာ ေရအားလွ်ပ္စစ္ လုပ္ငန္းျဖစ္ပါသည္။ ခင္ဗ်ားသိ႐ွိသည့္အတိုင္း မိမိတို႔ႏိုင္ငံသည္ မဂၢါ၀ပ္ ၃၀၀၀၊ မဂၢါ၀ပ္ ၅၀၀၀ အထိ ထုတ္လုပ္ႏုိင္ေသာ အရင္းအျမစ္မ်ား ႐ွိပါသည္။ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ ျပဳလုပ္ရန္ အျခားအလားအလာ ႐ွိသည့္ နယ္ပယ္မွာ ကမ္းလြန္ေရနံလုပ္ငန္း ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ မိမိတို႔ႏိုင္ငံတြင္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ထုတ္လုပ္ႏိုင္သည့္ အရင္းအျမစ္မ်ား အေျမာက္အျမား ႐ွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤလုပ္ငန္း နယ္ပယ္က႑တြင္ စိတ္၀င္စားမႈ႐ွိသည့္ ကုမၸဏီမ်ားလည္း ႐ွိၿပီးျဖစ္ပါသည္။

ေမး- လူႀကီးမင္း၏ႏိုင္ငံတြင္တက္(စ္)ဆာကို၊အာကိုႏွင့္ ယူႏိုကယ္ကုမၸဏီမ်ား ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံ လုပ္ကိုင္ေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ေရနံႏွင့္ ဓါတ္ေငြ႔လုပ္ငန္းတြင္ ေနာက္ထပ္ယွဥ္ၿပိဳင္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ား ႐ွိပါသလား။

ေျဖ- မွန္ပါသည္။ ယင္းကုမၸဏီမ်ားသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံတြင္ ဖက္စပ္လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ေနၾကပါသည္။ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံ၏ ဓါတ္ေငြ႔၊ ဓါတ္ေျမၾသဇာႏွင့္ မက္သေနာ စသည့္ ေရနံဓာတုလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီး ျမဳပ္ႏွံမႈမ်ား တိုးတက္လာမည့္ အလားအလာ အမ်ားအျပား ႐ွိပါသည္။

ေမး- လာမည့္ရာစုႏွစ္တြင္ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္လူႀကီးမင္း၏႐ူျမင္ခ်က္မ်ားကိုသိလုိပါသည္။ မ်က္ေမွာက္ကာ လူႀကီးမင္း ဦးစားေပးသည့္ လုပ္ငန္းမ်ားမွာ မည္သည့္လုပ္ငန္းမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး အနာဂတ္ကာလတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ မည္သည့္လုပ္ငန္းမ်ားကို ဦးစားေပး လုပ္ေဆာင္ပါမည္နည္း။

ေျဖ- မိမိတို႔၏ အနာဂတ္ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္မွာ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ ရ႐ွိႏိုင္ေသာ သဘာ၀ အရင္းအျမစ္မ်ားကို အသုံးျပဳကာ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ၍ တိုးတက္ၾကြယ္၀ၿပီး ေခတ္မီေသာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အျဖစ္ ေရာက္႐ွိေရး ႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္ရန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတို႔ႏိုင္ငံသည္ အေ႐ွ႕ေတာင္ အာ႐ွႏိုင္ငံမ်ားအသင္း (အာဆီယံ) အသင္း၀င္ ႏုိင္ငံတစ္ႏိုင္ငံလည္းျဖစ္ၿပီး အာဆီယံ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ သကၠရာဇ္ ၂၀၂၀ ဟု ေခၚတြင္ေသာ ေၾကညာခ်က္ပါ အာဆီယံအဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံမ်ား အားလုံးက ခ်မွတ္ထားသည့္ အနာဂတ္ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ကို ျပည့္၀လာေစေရးအတြက္ ေဆာင္႐ြက္သြားရန္ ရည္မွန္းထားပါသည္။

ေမး- မည္သည့္အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပး နားလည္မႈ အ႐ွိဆုံးႏိုင္ငံမ်ားဟု လူႀကီးမင္း ယူဆပါသလဲ။

ေျဖ- မိမိတို႔သည္ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားအားလုံးမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အလြန္ရင္းႏွီးေသာ ဆက္ဆံမႈမ်ား ရ႐ွိထားၿပီး ျဖစ္သျဖင့္ အာဆီယံအဖြဲ႔၀င္ ႏိုင္ငံမ်ားအားလုံးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ နားလည္မႈ ႐ွိၾကၿပီး မိမိတို႔ ႏိုင္ငံႏွင့္ အလြန္ေကာင္းမြန္သည့္ ဆက္ဆံေရးထား႐ွိၾကၿပီး ျဖစ္သည္ဟု မိမိေျပာႏိုင္ပါသည္။

ေမး- အေမရိကန္ႏိုင္ငံအေပၚ ထား႐ွိသည့္ လူႀကီးမင္း၏ ႐ူျမင္ခ်က္ကို သိလိုပါသည္။

ေျဖ- မိမိတို႔သည္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံအေပၚ မည္ကဲ့သို႔ေသာ မေကာင္းသည့္ စိတ္ထားမ်ိဳးမွ မထား႐ွိပါဟု မိမိထပ္ေလာင္း ေျပာၾကားလိုပါသည္။ ခင္းဗ်ားသိသည့္အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္သည္ စစ္သားတစ္ဦး ျဖစ္သည့္အျပင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါသည္။ မိမိသည္ ဗုဒၶအဆုံးအမအရ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္က အျခားလူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို မလိုမုန္းထားသည့္ စိတ္ဓာတ္ မေမြးျမဴရပါ။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ မိမိအေနျဖင့့္ စစ္သားတစ္ဦး ျဖစ္လွ်င္ေသာ္မွ မိမိႏိုင္ငံ၏ သာယာ၀ေျပာေရးႏွင့္ လုံၿခဳံမႈ႐ွိေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းတည္ၿငိမ္မႈ ႐ွိေရးတို႔အတြက္ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္သည္တို႔ လုပ္ရလွ်င္ေသာ္မွ အျခားႏိုင္ငံမ်ားကို မိမိတို႔က ရန္လိုမုန္းထားမႈ မထား႐ွိပါ။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံအေပၚ မေကာင္းသည့္ သေဘာထားအျမင္အခ်ိဳ႕ ႐ွိေကာင္း ရွိႏိုင္ေသာ္လည္း မိမိတို႔သည္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံအေပၚ မေကာင္းသည့္ သေဘာထားအျမင္ မထား႐ွိပါ။

ေမး- လူႀကီးမင္းတြင္ သားသမီးခုႏွစ္ဦး႐ွိၿပီး လူႀကီးမင္းသည္ အဘိုးတစ္ဦးျဖစ္ေနပါၿပီ။ လူႀကီးမင္းသည္ ေဆးလိပ္မေသာက္၊ အရက္မေသာက္၊ အလြန္ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္သူ ျဖစ္ပါသည္။ လူႀကီးမင္း၏ ဘ၀တြင္ မည္သည့္အခါတြင္မွ် ေဒါသျဖင့္ ေအာ္ေဟာက္ခဲ့ပုံမရပါ။ မည္ကဲ့သို႔ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္သည့္ ဘ၀ကို ရယူတည္ေဆာက္ခဲ့ပါသလဲ။

ေျဖ- ခင္ဗ်ားသိသည့္အတိုင္း မိမိသည္ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္သူျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းလ်က္ ႐ွိပါသည္။ ယခုအခါတြင္ မိမိအၿငိမ္းစား ယူသည့္အခါ ဘာသာေရးကို ေဇာက္ခ် လုပ္ကိုင္သြားရန္ ရည္မွန္းထားပါသည္။ မိမိသည္ ေလာကီ ကာမဂုဏ္အာ႐ုံမ်ား မခံစားလိုေတာ့ပါ။ မိမိသည္ ေအးခ်မ္းသည့္ ဘဝတစ္ခုတြင္သာ ေနထိုင္လိုပါေတာ့သည္။ ယခုအခါ မိမိလုပ္ကိုင္ေနျခင္းမွာ မိမိ၏ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။ (သူ၏ ေျပာဆိုခ်က္ႏွင့္လက္ေတြ ့ကြာဟမွဳကိုခ်ိန္ထိုးၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္း အိမ္ေစာင့္အစိုးရ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အျဖစ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို ဦးႏုထံ လႊဲေျပာင္းေပးခဲ့ၿပီးေနာက္ ၊ ၁၉၅၈ စက္တင္ဘာလတြင္ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္မွ်သာ ႐ွိပါေသးသည္။ သူသည္ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန၊ ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရးႏွင့္ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမွဴး႐ုံး (ကက-ျပည္) ၏ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရး ဌာန၌ တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ဗိုလ္ႀကီး သန္းေ႐ႊသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္း၏ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ ထူေထာင္ေရး မဟာစီမံကိန္းႀကီး၌ အေရးပါသည့္ အခန္းက႑မွေန၍ စတင္ ပါ၀င္လာခဲ့သည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေန၀င္းသည္ အိမ္ေစာင့္အစိုးရ၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ႏွင့္ အခိုက္အတန္႔ အာဏာရ႐ွိခဲ့သည့္ ကာလတိုအတြင္း မၾကာခင္ သူ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေတာ့မည္ စစ္အာဏာ႐ွင္အတြက္ ေရခံ ေျမခံ မ်ားကို စနစ္တက် စတင္ျပင္ဆင္သည့္ အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး ၊ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရး စသည့္ နယ္ပယ္အသီးသီး၌ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈ႕မ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ယင္းသို႔ ျပင္ဆင္တည္ေဆာက္သည့္ အထဲတြင္ “ႏိုင္ငံေတာ္ ႀကံ့ခိုင္ေရးအသင္း” တစ္ခုလည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ပါတီ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ဆက္စပ္ပတ္သတ္မႈ လံုး၀မ႐ိွသည့္ သာမန္လူမႈေရး အသင္းအဖြဲ႔တစ္ခုသာ ျဖစ္သည္ဟု ၀ါဒျဖန္႔၍ ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ အရပ္သားမ်ားကို အတင္းအက်ပ္ ၄င္း အသင္းသို႔ ၀င္ေရာက္ေစခဲ့သည္္္။  အသင္းႀကီး၏   ဗဟိုေကာင္စီ ဒုဥကၠဌ  ေနရာႏွင့္  အတြင္းေရးမွဴး ေနရာမ်ားကို  သူ၏ ညာလက္႐ံုးႏွင့္  ဘယ္လက္႐ံုုးမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္  ဒု-ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဴပ္ ၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဴပ္ေအာင္ႀကီး ႏွင့္  ဗိုလ္မွဴးခ်ဴပ္ေမာင္ေမာင္ ( ေနာင္  သံအမတ္) တို႔ကို ကိုင္တြယ္ေစခဲ့သည္ ။ မ်ားမၾကာမွီမွာပင္   ၄င္းအသင္းသည္  ႏိုင္ငံေရး ခါးပိုက္ေဆာင္  တပ္အင္အားစု တစ္ခုျဖစ္သည္ကို လူတိုင္း သိ႐ိွခဲ့ၾကသည္္။ ဗိုလ္ႀကီးသန္းေ႐ႊသည္  အဆိုပါ ၾကံ့ခိုင္ေရးအသင္းႀကီး  ဖြဲ႔စည္း ထူေထာင္ရာတြင္ အစအဆံုး ပါ၀င္ခဲ့ေပသည္။  သူကိုယ္တိုင္  စစ္္အာဏာ႐ွင္ ျဖစ္လာေသာအခါ  စစ္တပ္ လက္ကိုင္တုတ္  ႏိုင္ငံေရး အင္အားစု အျဖစ္  အသံုးခ်နိုင္ေစရန္   ၁၉၉၃ စက္တင္ဘာလ  ၁၅ ရက္ ေန႔တြင္  ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံၿဖိဳးေရးအသင္းကို  လူမႈေရးအသင္း တစ္ခုအျဖစ္  ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနတြင္  မွတ္ပံုတင္လ်က္ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္။  အသင္းႀကီး စတင္ ဖြဲ႔စည္းစဥ္က ျပည္ေထာင္စု မၿပိဳကြဲေရး ၊ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္မႈ မၿပိဳကြဲေရး ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ အခ်ဴပ္အျခာ  အာဏာ  တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရး ၊ အမ်ိဳးဂုဏ္ ဇာတိဂုဏ္  ျမင့္မားေရးကို  ေ႐ွး႐ႈလ်က္  မ်ိဳးခ်စ္ စိတ္ဓာတ္ ႐ွင္သန္ထက္ျမက္ေစရန္  ေဆာင္႐ြက္ေရး ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ႏွင့္ ေအးခ်မ္းသာယာေသာ ေခတ္မွီ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ျဖစ္ေပၚလာေရး ဟူသည့္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ (၅) ရပ္ျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္  အဆိုပါ အဖြဲ႔သည္ ၂ဝ၁ဝ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ  မတိုင္ခင္မွာပင္  လူမူေရးအသင္းမွ  ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္  ေျပာင္းလဲဖြဲ႔စည္းကာ  ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံၿဖိဳးေရးပါတီဟူ၍  ပါတီစံု  ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မ႐ွင္တြင္  မွတ္ပုံတင္ခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ၁၉၆၂  မတ္လ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ႀကီး ေနဝင္း  ေခါင္းေဆာင္ေသာ  ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက  ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာ ကို အၿပီးအပိုင္  သိမ္းပိုက္လိုက္ေသာအခါ  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သန္းေရႊသည္  တပ္္မဟာ (၁) စိတ္ဓာတ္ စစ္ဆင္ေရး အရာ႐ိွ အျဖစ္ႏွင့္  တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရခ်ိန္လည္း ျဖစ္သည္။  အာဏာသိမ္းခဲ့ၿပီးေနာက္  ထိုစဥ္က  လူတိုင္း စိတ္ဝင္္စားေနသည့္  ဆို႐ွယ္လစ္ဝါဒကို  ဗန္းျပၿပီး  ျမန္မာ့နည္း  ျမန္မာ့ဟန္  ဆို႐ွယ္လစ္ဝါဒအမည္   တစ္္ပါတီ အာဏာ႐ွင္ ဝါဒ တစ္ခုကို သြတ္သြင္းရန္ အတြက္  ဦးဘၿငိမ္းႏွင့္  ဦးခ်စ္လိႈင္  (ကိုကိုေမာင္ႀကီး) တို႔ကို  ဆရာတင္ၿပီး  ၁၉၆၃  ခုႏွစ္တြင္ ဗဟို ႏိုင္ငံေရး  သိပၸံေက်ာင္းကို  စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။  ေနာက္ပိုင္းတြင္  အဆိုပါ  ေက်ာင္းကို  တကၠသိုလ္အဆင့္သို႔  အဆင့္ျမွင့္ခဲ့သည္ ။ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရး   အရာ႐ွိအျဖစ္  ႏွစ္အတန္ၾကာ အေတြ႔အႀကံဳ ႐ိွေနၿပီ ျဖစ္သည့္ ဗိုလ္ႀကီး သန္းေ႐ႊကို  ယင္းေက်ာင္း၌  နည္းျပဆရာတစ္ဦး အျဖစ္  ေျပာင္းေ႐ႊ႕ ခန္႔ထားခဲ့သည္။

စစ္အာဏာ႐ွင္  ဗိုလ္ခ်ဴပ္ႀကီးေနဝင္းႏွင့္  ဗို္လ္ႀကီးသန္းေ႐ႊတို႔သည္  ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ရင္းႏွီးလာခဲ့သည္ဟု  ဆိုရေပမည္ ။ လူ႔မေနာကို  ေႏွာေၾကေနေသာသူ႔အဖို႔  အထက္အရာ႐ိွႀကီးမ်ား   အာ႐ံုစိုက္မႈကို ရ႐ိွေအာင္ နည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္  ႀကိဳးစားအားထုတ္ျပႏိုင္ခဲ့သည္။

ယင္းေနာက္  ဗဟိုႏိုင္ငံေရးတကၠသိုလ္  နည္းျပဆရာကေလး  ဗိုလ္ႀကီးသန္းေ႐ႊသည္  ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ ၊ ၾသဂုတ္လ၌  ခမရ (၁ဝ၁) သို႔ ဌာနခ်ဳပ္ တပ္ခြဲမွဴးအဆင့္သို႔  တိုးျမွင့္ခံရၿပီး  စစ္ဦးစီးမွဴး (ဒုတိယတန္း) အျဖစ္  ကက/ၾကည္းကိုေခၚယူတာဝန္ေပးအပ္ခံရသည္။ဗိုလ္မွဴးသန္းေ႐ႊသည္ ကက/ၾကည္း၌  တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေန စဥ္  အတြင္း  အထက္လူႀကီးမ်ား  သေဘာက်ေအာင္   ေနထိုင္ျပနိုင္သည့္အတြက္   ေနာက္ပိုင္းတြင္  ခလရ (၁) တပ္ရင္းမွဴး  ၊  စစ္ဦးစီးမွဴး  (ပထမတန္း) ၊ တပ္မစစ္ဗ်ဴဟာမွဴး ၊ တပ္မ (၈၈) တပ္မမွဴး  ၊ အေနာက္ေတာင္တိုင္း  စစ္ဌာနခ်ဳပ္တိုင္းမွဴး ၊ ဒုတိယကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္  စသည့္  စစ္တပ္ထိပ္ပိုင္း ရာထူးမ်ားကို  တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္  ရ႐ိွလာခဲ့ေတာ့သည္။

ဒု-ဗိုလ္ကေလး ဘဝမွ  ဒုတိယကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာသည့္ ကာလအထိ   ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္း၏   ၾသဇာလႊမ္းမိုးမူကို ခံခဲ့ရသည့္္  ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊသည္  သူ႔လက္ထဲ  ႏိုင္ငံေတာ္  အာဏာမ်ား ရ႐ိွလာေသာအခါ  ၁၉၉၂ ခုႏွစ္  ေနာက္ပိုင္းမွစ၍  ဦးေနဝင္း၏  ၾသဇာလႊမ္းမိုးမူေအာက္မွ ႐ုန္းထြက္ႏိုင္ဖို႔အတြက္  အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံုႀကိိဳးပမ္း  အားထုတ္လာသည္ကို  ေတြ႔ရေပသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး၏   မိသားစုလည္း  သူတို႔အေပၚ  တစ္ခ်ိန္က  ဦးေနဝင္းႏွင့္ သူ႔သားသမီးမ်ားက  ေမာက္မာစြာ  ဆက္ဆံခံခဲ့ရပံုမ်ားကိုလည္း တစ္သက္မေမ့ႏိုင္ခဲ့ေခ်။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ  တပည့္သားခ်င္းမ်ားကလည္း     သူ႔စကားကို  သံေယာင္လိုက္၍   ဦးေနဝင္း  ေခါင္းေဆာင္သည့္  မဆလ  အစိုးရ၏   မွားယြင္းသည့္  ေပၚလစီမ်ားႏွင့္   ညံ့ဖ်င္းသည့္  စီမံခန္႔ခြဲမူမ်ား ေၾကာင့္   တိုင္းျပည္ ခၽြတ္ျခံဳက်ခဲ့ရပံုကို  ေဝဖန္ေျပာဆိုလာခဲ့သည္။   ယင္းေနာက္  ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး  သန္းေရႊႏွင့္  သူ၏ အဖြဲ႔သားမ်ားသည္  သူတို႔အာဏာ တည္ေဆာက္ေရး  ခိုင္မာလာသည္ႏွင့္အမွ်  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ အပါအဝင္  ဦးေနဝင္းမိသားစု ႏွင့္ ႏြယ္ငင္ ဆက္စပ္ ပတ္သက္ေနသူမ်ား၏  လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားကို    တစ္စတစ္စ  ထိန္းခ်ဳပ္မူမ်ား  ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကေတာ့သည္။

ဦးေနဝင္း ေျမးမ်ား  အာဏာသိမ္းရ န္ၾကံစည္မူ  မျဖစ္ပြားခင္  ေဒါက္တာ ခင္စႏၵာဝင္း၏  သားမ်ား၏   ဆက္သြယ္ေရး ၿဂိဳလ္တု  ဖုန္းကိစၥကို   မလိုက္ေလ်ာခဲ့သည့္အတြက္  စႏၵာဝင္းတို႔  မိသားစုက  မေက်မနပ္ ျဖစ္ခဲ့သည္္။ထို႔ျပင္ျပည္သူလူထုထံ ဖုန္းတစ္လံုးလွ်င္  က်ပ္ေငြ ၅ သိန္း ႀကိဳတင္ေငြ  ေကာက္ခံထားသည္ကိုလည္း  ျပန္အပ္ရန္ႏွင့္  လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို  နဝတ  ႐ုပ္သိမ္းလိုက္မူေၾကာင့္  စတင္ပဋိပကၡ  ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။  ယင္းကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍   ေနာက္ပိုင္းတြင္  ဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ ေၾကးနန္းစာတိုက္  ဝန္ႀကီး  ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ဝင္းတင္ကိုလည္း  နဝတက ျဖဳတ္ပစ္လိုက္သည္။

၁၉၉၇ ခု ၊နိုဝင္ဘာလတြင္နဝတအာဏာသိမ္းစစ္္ေကာင္စီ အဖြဲ႔ဝင္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး  တစ္ဒါဇင္ေက်ာ္  အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္  ျဖဳတ္ခ်ခံရၿပီးေနာက္ တပ္မေတာ္္္္္အတြင္း က်ားေသကို  အသက္ျပန္သြင္းရန္ ရည္႐ြယ္သည့္  လႈပ္ရွားမႈတစ္ခု  စတင္္္ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ ပထမဆံုး စတင္လႈပ္ရွားမူမွာ  ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း ေအာင္ႀကီးသည္၁၉၉၈ဇြန္လအတြင္းအေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို သြားေရာက္္ခဲ့ၿပီး ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၌  ခိုလႈံေနေသာ  လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္  ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေမာင္ေမာင္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးခဲ့သည္္။  အေမရိကန္၌  ေရာက္႐ိွေနစဥ္ အတြင္း ဗီအိုေအ ၊ အာရ္အက္္ဖ္ေအ အသံလႊင့္ ဌာနႏွင့္  ေတြ႕ဆံု၍  နအဖ စစ္အစိုးရ ႏွင့္  N.L.D ပါတီကို ေဝဖန္တိုက္ခိုက္ေသာ ေျပာဆိုမူမ်ားကို ျပဳလုပ္ခဲ့သည္္။  အဆိုပါ အေျခအေနမ်ားကို  ဝင္ေရာက္္္ထိန္းသိမ္းေပးနိုင္သူမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းတစ္ဦးတည္းသာ႐ိွေၾကာင္းႏွင့္ အခ်ိန္မွီ ဝင္ေရာက္္ထိန္း သိမ္းေပးဖို႔  နွပ္ ေၾကာင္းေပးခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ဦးေနဝင္း၏  ႏွစ္ ၉ဝ ျပည့္ ေမြးေန႔ အခမ္းအနားကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕  ဆီဒိုးနား ဟိိိုတယ္၌  တခမ္းတနား က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္္္။  ေမြးေန႔ အခမ္းအနားပြဲကို  ႐ိုက္ကူးထားေသာ ဗီဒီယို   အေခြ၌  ဦးေနဝင္းသည္  ဇရာေထာင္း၍  ဖြတ္ဖြတ္ေၾကေနေသာ္္္္လည္း  က်န္းမာစြာျဖင့္  မပ်က္ဆီးေသးေၾကာင္း ျပံဳးျပံဳး႐ႊင္႐ႊင္ ဧည့္ခံ  နုတ္ဆက္ေနပံုမ်ားကို  ႐ိုက္ကူူးျပသထားသည္ ။ ထို႔ေနာက္ပိုင္းတြင္  ဦးေနဝင္းသည္  စင္ကာပူသို႔ ေဆးကုသရန္  ထြက္ခြာသြားသည့္  သတင္း  ေပၚထြက္လာခဲ့သည္္္္။

ဦးေနဝင္း၏  ေမြးေန႔ အခမ္းအနားကို  နအဖ  စစ္္အစိုးရ ကိုယ္တိုင္က ကမကထ  ျပဳလုပ္ၿပီးက်င္းပေပးခဲ့သေယာင္  ထင္ခဲ့ရေသာ္လည္း  အဆိုပါ အခမ္းအနားပြဲသို႔  ထိပ္တန္းဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားနွင့္ ဝန္ႀကီးအဖြဲ႔မ်ား အပါအဝင္  အစိုးရ အရာ႐ိွႀကီးမ်ား  မတက္ေရာက္ရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးက ႀကိဳတင္္  အမိန္႔ထုတ္ထားခဲ့သည္။ သတင္းရယူဖို႔ အတြက္ အလယ္္အလတ္  အဆင့္  နအဖ စစ္ဗိုလ္ႏွစ္ဦးသာ  တက္ေရာက္္္ခဲ့သည္္။

ထိုအခ်ိန္မွစ၍  ဦးေနဝင္းႏွင့္ သူ႕မိသားစု၏ လႈပ္႐ွားမူမ်ားကို အျမဲမျပတ္  ေစာင့္ၾကည့္ရန္  သူ၏ လူယံုေတာ္ စစ္္ေထာက္လွမ္းေရး ၊ ဒုညြန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္  ဗိုလ္ခ်ဳပ္္္ ေက်ာ္ဝင္းကို  သီးသန္႔တာဝန္ေပးးခဲ့သည္။

အာဏာႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သူ႔ကိုမွ်  ခ်မ္းသာမေပးတတ္သည့္  ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊသည္  ဦေနဝင္း၏ သားမက္ ဦးေအးေဇာ္ဝင္း နွင့္ ေျမးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ  ေအးေနဝင္း ၊ ေက်ာ္ေနဝင္း ၊ ဇြဲေနဝင္း တို႔ကို  ႏိုင္ငံေတာ္္ အာဏာသိမ္းရန္ၾကံစည္မႈ ၊ ႏိုင္ငံေတာ္လုပ္ၾကံမႈ စသည့္ စြပ္စြဲခ်က္မ်ားျဖင့္  ၂၀၀၂ခုနွစ္  မတ္လ ၇ ရက္ ေန႔တြင္ ဖမ္းဆီး၍ ႏွစ္႐ွွည္ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ခဲ့သည္။  အာဏာသိမ္းရန္ ၾကံစည္မႈ ေနာက္ကြယ္္၌  ပါဝင္ပတ္သက္္္္္္္္မႈ ႐ိွမည္္ဟု သံသယ ႐ိွခဲ့ေသာ ေလတပ္ ကာကြယ္ေရး  ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမင့္ေဆြ (ေလ) ၊ ႀတိဂံေဒသတိုင္း  စစ္ဌာနခ်ဳပ္  တိုင္းမွဴး  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခ်စ္သန္း ၊ ကမ္း႐ိုးတန္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမွဴး  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအးေၾကြ ၊ ရဲခ်ဳပ္  ဗိုလ္မွဴးႀကီး  စိုးဝင္း  တို႔ကိုလည္း  ဖယ္႐ွားပစ္ခဲ့သည္္။ သို႔ေသာ္  ဦးေနဝင္း၏  သမီးျဖစ္သူ  ဗိုလ္မွဴးေဟာင္း  ေဒၚခင္စႏၵာဝင္းႏွင့္ ဦေနဝင္းတို႔ကို  အသက္အ႐ြယ္ႀကီးၿပီး  ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္သည္ဟု  ယူဆ၍ တစ္ေၾကာင္း ၊ စစ္တပ္အတြင္း၌လည္း တစ္စံုတစ္ရာ  ၾသဇာ႐ိွေနနိုင္သည္ဟု ယူဆထားေသာေၾကာင့္  လည္းေကာင္း  ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာ  သိမ္းရန္ ၾကံစည္မႈျဖင့္  တရားစြဲဆိုျခင္း မျပဳဘဲ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္သာ ခ်ထားခဲ့သည္။

ဤသို႔ျဖင့္  အာဏာ႐ွင္ေဟာင္း  ဦးေနဝင္းသည္  အသက္ ၉၃ ႏွစ္ အ႐ြယ္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္  ၊ ဒီဇင္္ဘာ ၅ ရက္္ေန႔တြင္  ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မရမ္းကုန္း ၿမိဳ႕နယ္ (၇) ရပ္ကြက္ ေမခလမ္း  အိမ္အမွတ္  ၁၉ ႐ိွ သမီး ေဒၚခင္စႏၵာဝင္း ၏  ေနအိမ္တြင္  ေသဆံုးသြားသည့္အခါ ေန႔မကူးေစဘဲ  ခ်က္ခ်င္းသၿဂိဳလ္ခိုင္း၍  အသုဘ ခ်ေစသည္္။ အင္းစိန္ေထာင္တြင္း၌ေသဒဏ္ျပစ္ဒဏ္ခ်ထားခံရေသာဦးေနဝင္း၏ သမက္ ၊ ေျမးမ်ားႏွင့္ ျပည္ပေရာက္ေနေသာ  သားသမီးမ်ားကိုလည္း  လာေရာက္ခြင့္ မေပးသည့္အျပင္  နအဖ အဖြဲ႔နွင့္ ျမန္မာ့တပ္္္မေတာ္  အတြင္း ဦးေနဝင္း ၏ တပည့္ေဟာင္းမ်ားကိုလည္း  တက္ေရာက္ခြင့္ မေပးခဲ့ေခ်။

ထိုေန႔ ေန႔လယ္ (၁)နာရီ ခန္႔တြင္ ေျမာက္ဥကၠလာပ ၿမိဳ႔နယ္ ႐ိွ ေရေဝးသုသာန္၌  မီးသၿဂိဳလ္ခဲ့သည္္္္။  ဦးေနဝင္း၏  ေနာက္ဆံုးခရီးကို  သမီး ခင္စႏၵာဝင္း  ႏွင့္  ပုဂၢိဳလ္ အခ်ိဳ႕သာ  လိုက္ပါ ပို႔ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့သည္္။  ဦးေနဝင္း၏  အသုဘ သို႔ မဆလ ေခတ္ ႏိုင္ငံေတာ္ ေကာင္စီဝင္ ေဟာင္း ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေသာင္းတင္ (ေရ) လိုက္လံပို႔ေဆာင္ခဲ့မူ႔ေၾကာင့္  ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ သည္ အႀကီးအက်ယ္ ေဒါသေပါက္ကြဲကာ  ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေသာင္းတင္၏ သား  ေရတပ္ဗိုလ္မွဴး မိုးသက္တင္ကို  အေၾကာင္းမဲ့ ရာထူးမွ ျဖဳတ္ပစ္ခဲ့သည့္ အျပင္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေသာင္းတင္၏  သားသမက္ တနသၤၤာရီေရတပ္ စခန္းဌာနခ်ဳပ္ ဌာနခ်ဳပ္မွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခ်ိဳသန္းေမာင္ကိုလည္း  ခ်က္ခ်င္းပင္ အရပ္္္ဘက္ ဌာန သို႔ ေျပာင္းေ႐ြ႕ပစ္ခဲ့သည္။

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။

 


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
Advertise on MoeMaKa

Similar Posts