ကဗ်ာ

လင္းသစၥာဦး ● အေငြ႕ပ်ံေတာအုပ္

လင္းသစၥာဦး ● အေငြ႕ပ်ံေတာအုပ္
(မုိးမခ) မတ္လ ၂၃၊ ၂၀၁၉

ရင့္က်က္ျခင္းေတြဆီ
နာရီေတြဘယ္ေတာ့မွေရာက္မလာဘူး ….

စိတ္ကူးထဲ နစ္ေနတဲ့ပန္းေလးတပြင့္က
ဒီကေန႔အျဖစ္ကို ဒုကၡနဲ႔စဖြင့္တယ္
ဘယ္အရာ မဆို
ေခ်ာ္လဲ ေရာထိုင္အျဖစ္က သိပ္မလြယ္ပါဘူး
အရိပ္ခ်ဳိးေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြ
အေဝးမွာ သီခ်င္းတပုဒ္ဟာ
အသံခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ လြင့္ေနတယ္ …

စစ္ႀကီးၿပီးက
အစဲြအလန္းဟာ
သိပ္ပူေလာင္တာပဲ
စစ္ႀကီးျပီးစ
စနစ္တက် လြမ္းတမႈေတြ
သိပ္ဆူေလာင္တာပဲ
လူတကာစဲြေလာင္ေနတဲ့
ေသာက တေဘာင္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေတြ
ပုုထုဇဥ္ဟာ
အရွိန္တၿငီးၿငီး မီးေတာက္
အခ်ိန္ရွိသေရြ႕
ေပါက္ေပါက္ေဖာက္လို႔မဆံုးေပါ့ …

ရင္တဆံ့ဟာ
႐ုပ္ရင္းၾကမ္းတမ္းလည္း
႐ုပ္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ႔ ဆက္လြမ္းရမွာပဲ
ဒီသမုဒယ ဒီအႏြယ္အငင္ေလးထဲ
ပစ္ပစ္ခါခါ ႏြယ္လိုက္ရမွ
ဆိုသလို
ဘာ အပို အလိုမွ မပါတဲ့စကားေတြ
ဘာ အပို အလိုမွ မလိုေတာ့ေလာက္ေအာင္
အဲသည္ေမာင္းကိုျဖဳတ္
အဲသလို တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေႂကြျပရတာက
ငါတို႔ဘဝေတြပဲ မဟုတ္လား ….

ဒီေနရာမွာ
ဒီအခ်ိန္ေရာက္ရင္
ဒီလိုပဲ
အေငြ႕ပ်ံလိုက္ဖို႔ပဲမဟုတ္လား ….

လင္းသစၥာဦး


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ

Similar Posts