ကဗ်ာ

လင္းမုိးေစြ ● ပ်င္းရိေနတဲ့နာရီ

လင္းမုိးေစြ ● ပ်င္းရိေနတဲ့နာရီ
(မုိးမခ) ေအာက္တုိဘာ ၂၆၊ ၂၀၁၆

အရင္လိုပါပဲ
အရင္လို အရင္ လိုေနဆဲပါပဲ။

ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ေလာေနရတာလဲ
ေမးမယ့္သူေတြကို အေျဖေတြက ေစာင့္ခဲ့တယ္
မွန္တာေတြေျပာလို႔ရၿပီဆိုလို႔ မွန္တာေတြေျပာမယ့္သူေတြကိုပဲ
ေစာင့္ခဲ့တယ္
ႏွစ္ ငါးဆယ္နဲ႔ မလံုေလာက္လို႔
ေနာက္ ငါးႏွစ္ ေနာင္ ငါးႏွစ္ ေစာင့္ခဲ့တယ္
အဝိုင္းကေလးလည္ေနတာကို ေစာင့္ေနသလို ေစာင့္ခဲ့တယ္
ခ်စ္သူဆီက အေျဖေစာင့္ေနသလို ေစာင့္ခဲ့တယ္
ေမေမႏိုင္မွျဖစ္မွာဆိုလို႔ ေစာင့္ခဲ့တယ္
ဒီမိုကေရစီစစ္စစ္က ဘယ္ေနမွန္းမသိ
မုန္႔ဆီေၾကာ္က ဘယ္ေနမွန္းမသိ
ျမန္မာျပည္နဲ႔တည့္ပါ့မလားဆိုၿပီး ေစာင့္ခဲ့တယ္
လာေတာ့လာမွာပါ မီးလာမယ့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ခဲ့တယ္
ရေတာ့ရမွာပါ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေစာင့္ခဲ့တယ္
သစ္ေစ့ကေလးကေန သစ္ေတာႀကီးအထိ ေစာင့္ခဲ့တယ္
ကြၽန္ေတာ္တို႔ တခုခုကို ေစာင့္ခဲ့တယ္
ကြၽန္ေတာ္တို႔ တခုခုကို ေစာင့္ေနတယ္…။

ေစာင့္ေနရတာ ေပ်ာ္ရဲ႕လားလို႔ ေမးရင္
ေပ်ာ္ပါတယ္
ေလာင္ကြၽမ္းေနတဲ့ဖေယာင္းတိုင္ေတြ အရည္ေပ်ာ္ေနသလို
ေပ်ာ္ပါတယ္
မစင္ထဲက ေလာက္ မစင္ထဲမွာေပ်ာ္ေနသလို
ေပ်ာ္ပါတယ္။

လူ႔သက္တမ္းထဲက
တခုခုကို ေစာင့္ေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြ ႏႈတ္လိုက္ေတာ့…
ပီမိုးႏွင္းရဲ႕အဖိုးတန္ဆံုးအရင္းအႏီွးကို ရတယ္
ျပန္မရေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ရတယ္။

အရင္လိုပါပဲ
ေသြးစြန္းခဲ့တာနဲ႔
မင္စြန္းခဲ့တာပဲ ကြာတာ
စြန္းတာက စြန္းတာပါပဲ
အျဖဴက မျဖဴေတာ့ဘူး…။       ။

လင္းမိုးေစြ


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ

Similar Posts