ဖုုိးထက္ ရသေဆာင္းပါးစုံ

ဖုိ း ထ က္ – သူ … မ ဖ ာ ပါ


ဖုိ း ထ က္  – သူ … မ ဖ ာ ပါ
(မုိးမခ) မတ္လ ၁၅၊ ၂၀၁၅

ဖာရတာ ေမာသည္။ ေမာတာ မေမာတာကေနာက္။ ဖာတယ္ဆိုကတည္းက ဘယ္ဖာတာမွ မေကာင္း။ ဖာဆိုတဲ့ စကား လံုးကိုက ျမန္မာစကားမွာ ေျပာမေကာင္း ဆိုမေကာင္းတဲ့ စကား။ ရိုင္းစိုင္းသည္။ သို႔ေသာ္ လိုအပ္လွ်င္ေတာ့ ဖာ ရသည္သာ။

ဖာတယ္ဆိုတာ အစုတ္၊ အျပဲမွန္သမွ်ကို ပိုၿပီးဆိုးရြားမသြားဖို႔။ ၾကည္႔ေပ်ာ္ ႐ႈေပ်ာ္ရိွဖို႔ တြဲသင့္တာတြဲ။ သီသင့္တန္သီ။ ခ်ဳပ္ သင့္တန္ ခ်ဳပ္။ ပိုးသင့္တာပိုးရသည္ မဟုတ္ပါလား။

စကားဖာတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာစကားကို ၾကည့္ၾကအံုးစို႔။ စကားမွားျခင္း၊ မေျပာသင့္သည္ကို ေျပာမိျခင္း စသည္႔ ႏွဳတ္ထြက္ အမွားကို ေရွ႕မ်က္ႏွာေနာက္ထားၿပီး ဟို…အင္း…အဲ…ဟိုဒင္း…သူေျပာတာ ဒီလို ျဖစ္မယ္… ဟိုလို မဟုတ္ဘူး.. စသည္ျဖင္႔ ရိုးရိုးသားသား ဖာရသည္လည္းရိွသည္။ အေျခအေန ပိုၿပီး ဆိုးရြားမသြားေစဖို႔ ထိန္းသိမ္းသည့္သေဘာျဖင္႔ ေရွ႕မ်က္ႏွာေနာက္ ထား၊ မ်က္ႏွာခပ္ေျပာင္ေျပာင္ျဖင္႔ ပါးပါးနပ္နပ္ လိပ္ကို ဂ်ပိုး။ ျခင္ကို ယင္ေကာင္။ တီကို မုန္႔တီဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ေျပာရသည္။

အ၀တ္အစား ဖာျခင္းကေတာ့ ရွင္းသည္။ ပိုၿပီး စုတ္မသြားဖို႔။ ျပဲမသြားဖို႔ တြဲရ။စပ္ရ။ ခ်ဳပ္ရသည္။ ဂြျပဲတာကို မဖာလွ်င္ အရွက္ကြဲမည္။ မိမိအ၀တ္အစား အသစ္၊ အလြင္မ်ား ျပဲၿပီ စုတ္ၿပီဆိုလွ်င္ မသိသာေအာင္၊ ေပၚလြင္ ထင္ရွားမွဳ မရိွေအာင္ ဘယ္လို ဖာရမည္ဆိုသည္႔ အတတ္ပညာကို မိန္းမေတြ အမ်ားစု တတ္ကြၽမ္းၾကသည္။ တစ္ခ်ဳိ႕က အေပါက္ အျပဲေနရာကို ပန္းပံု ေဖာ္ျပစ္လိုက္သည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ပိုျဖဲလိုက္ၿပီး စတိုင္လ္တစ္မ်ိဳး ထုတ္လိုက္၏။ ေရွးေရွးက မိန္းမမွန္လွွ်င္ လက္ခ်ဳပ္ ေလးေတာ့ လိုက္တတ္မွ မိန္းမ ပီသသည္လို႔ သတ္မွတ္ခဲ႔ၾကသည္။ ဆိုလိုသည့္သေဘာက မိသားစုတြင္းက အ၀တ္အစား အစုတ္၊ အျပဲမ်ားကို ျပန္ၿပီးအသံုးျပဳႏိုင္ရန္ (၀ါ) ဖာေထးတတ္ရန္ မိန္းမတုိုင္းတတ္ကို တတ္ရမည္ဆိုသည္႔ သေဘာ ျဖစ္ႏိုင္၏။ ထို႔ေႀကာင္႔ အ၀တ္အစား ဖာေထးျခင္းမွ ဖာ ဆိုသည္႔ စကားလံုးက အေကာင္းဘက္ကို ေဆာင္သည္။ အျပဳသေဘာ ရိွသည္ မဟုတ္ပါလား။

မိမိကိုယ္ကာယကို အခေၾကးေငြျဖင့္ ေစ်းကြက္တင္ေသာ သူမ်ားကိုေခၚေသာ စကားၾကေတာ့ ထိုဖာသည္ ဖာေထးတာ မဟုတ္ေတာ့။ ေကာင္းေသာအဓိပၸါယ္လဲ မေဆာင္ေတာ့။ ထို႔ေႀကာင့္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ရန္ျဖစ္ၾက၊ ဆဲဆိုၾကလွ်င္ ထိုစကား ႀကီးႏွင္႔ ခိုင္းႏႈိင္းကာ နင့္ကနဲနာသြားေအာင္ ေျပာၾကသည္ မဟုတ္ပါလား။

အခုလဲ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ဖာသည္ႀကီးဟု (ကန္ေတာ့ပါ အဘ။ ကြၽန္ေတာ္ မေျပာ။ သူမ်ားေျပာတာ ၾကားရသည္ကို ျပန္ေျပာ ျခင္းသာ။) ျပည္သူလူထုက ခ်စ္စႏိုးျဖင့္ တင္စား ၾသခ်ရေသာ လူႀကီးတစ္ပါးရိွသည္။ လူတိုင္းသိၾကသည့္ လူမႈကြန္ယက္ မင္းသားႀကီးတည္း။

Facebook ဆိုတာ သံုးတတ္ရင္ ေဆး။ မသံုးတတ္ရင္ေဘး။ ၉၆ ပါးေရာဂါေ၀ဒနာ ေပ်ာက္ကင္းသည္လုိ႔ ထင္ၾကသူမ်ားလဲ ရိွသည္။ အဌာရႆ ၁၈ ရပ္ သင္ၾကားရေသာ တကၠသီလာ ျမကြၽန္းသာလို႔ ထင္ၾကသူမ်ားလဲ ရိွသည္။ စိတ္ထြက္ေပါက္ဟု ဂယ္ေပါက္တစ္ခုလို သေဘာထားၾကသူမ်ားလဲ ရိွသည္။ ႂကြားခ်င္ ၀ါခ်င္သူမ်ား အလြန္ေက်းဇူးတင္ရသည့္ေနရာတစ္ခုလဲ ျဖစ္သည္။ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ား ေတြ႔ႀက၊ ႀကံဳၾကရေသာ ေနရာလဲျဖစ္သည္။ မိမိလွေၾကာင္း၊ ေတာ္ေၾကာင္းကိုသာ သိေစသည္႔ ေနရာတစ္ခုလဲ ျဖစ္သည္။  မည္သို႔ပင္ဆိုေစ။ အေကာင္းသံုးသူမ်ားလဲ မရွား။ အခ်လာ သံုးေနသူမ်ားလဲ အမ်ား သားတည္း။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ မင္းသားႀကီးမွာကား ႏိုင္ငံ့တာ၀န္ ေန႔မအား ညမအားထမ္းေနရသည့္အခ်ိန္အတြင္းမွာ Facebook ေပၚသို႔ တက္တက္ ဖာရသည္မွာ အလြန္သနားစရာေကာင္းလွ၏။ လက္ရိွအစိုးရ၏ အစုတ္အျပဲမွန္သမွ် ဖာရ၊ ေထးရ၊ ေရွ႕မ်က္ႏွာ ေနာက္ထား ေျဗာင္ဘူးကြယ္ရသည္လဲ ရိွသည္။ တစ္ခါရံကေတာ့ ကြၽန္႔ေတာ့္လူႀကီး၏ အမ်ဳိးသမီးက ျပည္သူလူထု အသည္း ေက်ာ္ မာမီႀကီးကို ခါးေအာက္ လက္သီးထိုးအကြက္မ်ားျဖင္႔ တိုက္ခိုက္ေတာ့လဲ သူ႔ခမ်ာ ဖာရ၊ ေထးရသည္မွာ မာမီႀကီးကို လွ်ာႀကီး တစ္လစ္ျဖင့္ သြားကို ေတြ႔ယူရ၏။ မာမီၾကီးက သိေတာင္ သိဟန္မတူ။ သို႔ေသာ္ သူဖာေၾကာင္းကို လူအမ်ားသိေစ၏။
ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ အစိုးရအဖြဲ႔၀င္ျဖစ္သြားသည္ႏွင္႔ တစ္ျပိဳင္နက္ လက္ေမာင္းေသြးေဖာက္ သစၥာေရမေသာက္ရသည္ ဆိုအံုး ေတာ့ မိမိတို႔အစိုးရ ေကာင္းပါသည္။ ေတာ္ပါသည္။ ေစတနာရိွပါသည္။ ဒီဇဗၼဴ ဒီအစိုးရထက္ ေကာင္းတာ မရိွ။ တရားမွ်တ ပါသည္။ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ေနၾကရပါသည္ဆိုသည့္စကားေတြကို အေမရိကန္အစိုးရလူႀကီးမင္းမ်ားလဲ ေျပာသည္။ ေျမာက္ကိုရီး ယား ေခါင္းေဆာင္မ်ားလဲ ပြားသည္။ ကုန္ကုန္ေျပာရလွ်င္ အိုင္အက္စ္ေတြေတာင္ သနားလို႔ သူမ်ားအသက္သတ္ရပါသည္လို႔ မိမိ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးကို ကာကြယ္၊ ဖာေထးရသည္ မဟုတ္ပါလား။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၀န္မင္းတစ္ပါးအေနႏွင္႔ ဖာေနရသည္မွာ ဘာမွမထူး။ ဘာမွမဆန္း။ ျမစ္ထဲ ေရရိွ။ ေနအေရွ႕ကထြက္သည္ဆိုသည့္ အေၾကာင္းအရာေတြကမွ ရီရေသးသည္။ ျပံဳးရေသး၏။ ျပန္ၾကားေရး ဆိုတာ ကိုယ့္အသံကိုယ္ဘဲ ျပန္ၾကားေနရသည္ မဟုတ္ပါလား။ သူမ်ားေတြ အသံ နားေထာင္ဖုိ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတာမဟုတ္။ ဒါကို လူေတြက သူ႔ကို ဖာသည္လို႔ေျပာတာ ကြၽန္ေတာ္ လံုးလံုးႀကီး သေဘာကြဲ၏။ နားလည္မွဳ လြဲၾကျခင္းသာ။ အဓိပၸါယ္က ရွင္းလင္းျပတ္သား၏။ ျပန္ဘဲၾကားမယ္။ ကိုယ့္အသံေတြဘဲ ကိုယ္ျပန္ၾကားမယ္ဟု အေကာက္ အယူရိွရမည္။

သူ႔ေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္ေနၾကည့္၏။ သူေတြးသလို ေတြးၾကည့္၏။ ေက်ာင္းသားေတြ အ႐ိုက္ခံရတာ ေကာင္းသည္။ သူတို႔ ဆိုးလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစိုးရက ႐ိုက္ရသည္။ ဆံုးမရသည္။ ေျခာက္ပြင္႔ေတြ၊ ေလးပြင္႔ေတြ ႐ႈပ္သည္။ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုး ညီညြတ္ေရးထက္ အေရးႀကီးေသာအရာ ဘာမွမရိွ။ ဟိုမႏိုင္၊ ဒီမႏိုင္၊ အပြင္႔ေလာက္ႏွင္႔ ဘာမွျဖစ္လာမည္မဟုတ္။ တပ္မ ေတာ္ႀကီး အင္အားရိွမွ တိုင္းျပည္အင္အားရိွတာ ျမန္မာႏိုင္ငံတည္း မဟုတ္။ တစ္ကမာၻလံုး ထိုနည္း၊ ထိုႏွယ္။

ဒီလိုမေတြးလို႔ ဘယ္လိုေတြးရမည္နည္း။ ေက်ာင္းသားေတြအ႐ိုက္ခံရတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔အစိုးရ ေခြးဇာတ္ခင္းတာပါလို႔ ေျပာ လို႔မွမရတာ။ မာမီႀကီးနဲ႔ စကားမေျပာႏိုင္ၾကတာ အခ်ိန္မသင့္ေသးလို႔ဟု မေျပာဘဲ မေတြ႔ခ်င္လို႔ မေတြ႔တာကြာ။ ဘာလုပ္ခ်င္ လဲ ေျပာ။ တိုင္ခ်င္ရာတိုင္။ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္လို႔ ရပ္ကြက္ထဲက လူမိုက္အထာျဖင္႔ ဖာေထးလို႔ရသည္မွ မဟုတ္တာ။ ဒီေတာ့ စကားကို ေတာေျပာ၊ ေတာင္ေျပာ၊ မိုးေျပာ၊ ဂ်ိဳးေျပာ ယဥ္ယဥ္ေလး ရူးရူးေလး ဖာရမွာဘဲေပါ႔။ ဒါကိုဘဲ သူ႔ကို မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္း ေစာ္ေစာ္ကားကား ေျပာေနၾကတာ ကြၽန္ေတာ္ျဖင္႔ အံ့ၾသလို႔ မဆံုး။

တကယ္ေတာ့ သူက ဖာသည္ႀကီးမဟုတ္ပါ။ (၀န္မင္း ကန္ေတ႔ာဗ်ာ။ အဲဒီစကား ကြၽန္ေတာ္လံုး၀မေျပာ။ အဟိ ံ ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင္႔ ၀န္မင္းတို႔ အစိုးရတစ္ဖြဲ႔လံုး သူငယ္တန္းေက်ာင္းသားေလးမ်ားက လိုက္ရိုက္တာ မေသခင္ ျမင္ရလို ပါ၏။) ဖာေထးတယ္ဆိုတာ အထက္က ကြၽန္ေတာ္ဆိုခဲ့ၿပီးသလို စုတ္မွ၊ ျမင္မေကာင္းမွ ဖာရသည္ မဟုတ္လား။ အခုဟာက သူတို႔ အစိုးရတစ္ဖြဲ႔လံုး စုတ္ေနတာမွ မဟုတ္တာ။ မစုတ္မျပဲတဲ့ အျပင္ သစ္တာမွ ေထာင္မလဲ ၊ သဲေကာ္၊ အသစ္ခ်ပ္ခြ်တ္။ အားလံုးက နဂိုအတိုင္း။ လြန္ခဲ႔တဲ့ငါးႏွစ္ကလဲ ဒီအတိုင္း။ ခုလဲ ဒီအတိုင္း။ မစုတ္တာကို ဘယ္မွာ ဖာရမည္လဲ။ မဖာရသူကို ဒီလိုေခၚတာ ေခၚသူမ်ား၏ အျပစ္။

တကယ္ေတာ့ သူမဖာပါ။ မိမိစိတ္ထဲမွာ မိမိမွန္သည္လို႔ ထင္ျမင္ၾကၿပီဆိုလွ်င္ ဘုရားလဲမသိ။ တရားလ မသိ။ တရားတယ္ မတရားဘူး ေဘးခ်ိတ္။ တိုင္းျပည္ႀကီးမွာ သူတို႔မရိွလွ်င္ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ဘူးလို႔ မိမိထင္ခ်င္သလို ထင္ထားၾကေသာ လူႀကီး ထဲမွ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ဖာသည္ႀကီးလို႔ေခၚတာ တဆိတ္လြန္သည္။ မေခၚသင့္ေပ။ ကြၽန္ေတာ္႔လူႀကီး အျပစ္ကင္း ပါသည္။ မဖာပါ။ မေထးပါ။ မွန္တယ္ ထင္ရာကို ေရွ႕မ်က္ႏွာေနာက္ထား။ အမ်ားနဲ႔ တစ္ေယာက္မကလို႔ ေဂါပဏီတပ္ႀကီးႏွင့္ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနပါေစ။ ေျပာစရာရိွတာ ေျပာကို ေျပာရမည္လို႔ ခံယူထားသူအတြက္ ထမင္းတစ္လုပ္ မ်ိဳက်ဖို႔ကမွ ခက္ေပအံုးမည္။ ေရတစ္စုပ္ စုပ္ေသာက္လိုက္ဖုိ႔ကမွ ခက္ေပအံုးမည္။ အားစိုက္ရေသးသည္။ သူ႔အတြက္က စား၀င္ အိပ္ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး၊ ရႊင္ရႊင္ႀကီး ေျပာေနရသည့္ စကားလံုးမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ဒါကိုမွ လူေတြက ဖာစကားထြက္သည္လို႔ မိုက္ရိုင္းၾကသည္ကေတာ့ သူ႔အလြန္မဟုတ္။ ေျပာသူမ်ားအလြန္သာတည္းဟု ကြၽႏ္ုပ္ဖိုးထက္ ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္ေလ သတည္း။

သ႐ုပ္ေဖာ္ – ကာတြန္းေအာင္ေမာ္

သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
Advertise on MoeMaKa

Similar Posts