ရသေဆာင္းပါးစုံ

အတိတ္နဲ႔ မ်က္ေမွာက္ မြတ္စလင္ႏိုင္ငံေရး

ဂါမဏိ
မတ္ ၁၆၊ ၂၀၁၄

 

စစ္ေအးေခတ္မွာ လက္ဝဲမြတ္စလင္ေတြ အားေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ လက္်ာလစ္ဘရယ္မြတ္စလင္ အေတာ္အတန္ရွိေပမဲ့ လက္ဝဲမြတ္စလင္ ေလာက္ အားမေကာင္းခဲ့ပါ။ အဲဒီကာလေတြမွာ အစၥလာမ္အေျခခံဝါဒီေတြဟာ ဘယ္လိုမွ ေခါင္း မေထာင္ႏိုင္ခဲ့ဘဲ ပလီတခ်ဳိ႕ထဲမွာသာ အာက်ယ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

 

လက္ဝဲမြတ္စလင္ ဆိုတာ မြတ္စလင္ဘာသာဝင္ေတြထဲက ဆင္းရဲသားနင္းျပားမြတ္စလင္ေတြ၊ အလုပ္သမား-လယ္ သမားမြတ္စလင္ေတြရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားကို ဦးထိပ္ထားတဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ျဖစ္ပါတယ္ (တခ်ဳိ႕လည္း မြတ္စလင္ အလုပ္သမား-လယ္သမားေတြကို ဦးထိပ္ထားတယ္ ပါးစပ္ကေျပာၿပီး လက္ေတြ႔မွာကိုယ့္အက်ဳိးကို အဓိကလုပ္သြား တာေတြ မနည္းပါ)။

 

စစ္ေအးေခတ္မတိုင္ခင္၊ ဒုတိယကမၻာစစ္မတိုင္ခင္ကေတာ့ လက္်ာမြတ္စလင္ထဲမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဟီး႐ိုးျဖစ္ ခဲ့တဲ့ ကီမယ္လ္အတာ တာ့က္ လက္ထက္ တူရကီႏိုင္ငံဟာ ေခါင္းၿမီးျခံဳစနစ္ဖ်က္သိမ္း၊ တလင္တမယားစနစ္ ျပ႒ာန္း၊ ရွာရီယာဥပေဒ ပယ္ဖ်က္ၿပီး ဘာသာေရး လံုးဝမစြက္တဲ့ secular တူရကီႏိုင္ငံကို ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တံုး က အစၥလမ္ဘာသာေရး အေျခခံဝါဒီေတြ အီးေတာင္က်ယ္က်ယ္ မေပါက္ရဲခဲ့ပါဘူး။ အတာတာ့က္ရဲ႕ အရွိန္အဟုန္က ကေန႔အထိ ႀကီးမားေနဆဲျဖစ္လို႔ တူရကီႏိုင္ငံမွာ အခု အစၥလာမ္ယိမ္းအစိုးရ အာဏာရလာတာေတာင္ ေျပာင္အတိအလင္း အစၥလမ္ဝါဒေတြ မခ်မွတ္ႏိုင္ေသးဘဲ ရွိေနပါတယ္။

 

အစၥလမ္ကမၻာမွာ ဘာသာေရးအေျခမခံတဲ့ မြတ္စလင္အစိုးရေတြ ရွိခဲ့တာက လက္ဝဲမြတ္စလင္ႏိုင္ငံေတြအျပင္ မေလးရွား၊ လက္ဘႏြန္၊ ပါကစၥတန္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နဲ႔ ေဂ်ာ္ဒန္၊ ေမာ္႐ိုကို တို႔လို ပေဒသရာဇ္ႏိုင္ငံေတြေလာက္ဘဲ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ဒီႏိုင္ငံေတြဟာ အစၥလမ္အေျခခံဝါဒကို မနည္းႀကီးရင္ ဆိုင္ေနၾကရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

 

လက္ဝဲမြတ္စလင္ေတြဟာ အိဂ်စ္၊ ပါလက္စတိုင္း၊ ဆီးရီးယား၊ အီရတ္၊ လစ္ဗ်ား၊ ယီမင္၊ ဆူဒန္၊ ဆိုမာလီးယား၊ အယ္လ္ဂ်ီးရီးယား၊ အယ္လ္ေဘးနီးယား၊ ယူဂိုဆလားဗီးယား၊ အင္ဒုိနီးရွားတို႔မွာ အားေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ လက္ဝဲမြတ္ စလင္ ဆိုေပမဲ့ ႏိုင္ငံတကာေရးရာမွာ အေမရိကန္ကိုဆန္႔က်င္ၿပီး ရြတ္ရွားကိုေထာက္ခံတာ၊ ျပည္သူပိုင္သိမ္းတဲ့ ဆိုရွယ္လစ္ဆန္ဆန္စီးပြားေရးေတြ က်င့္သံုးတာဘဲရွိၿပီး ျပည္တြင္းမွာေတာ့ မြတ္စလင္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေတြကို ေရေရ လည္လည္ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ပါတယ္။ အယ္လ္ေဘးနီးယား၊ ယူဂိုဆလားဗီးယား၊ ယီမင္တို႔မွာေတာ့ မြတ္စလင္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ေတြ လႊမ္းမိုးခဲ့တယ္။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေဆာ္ဒီအာေရဗ်လို အေျခခံဝါဒီေတြ ကမၻာ့မြတ္စလင္အသိုင္းအဝိုင္းထဲ ေခါင္းမေထာင္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

 

ဒီလို လက္ဝဲမြတ္စလင္ေတြ လႊမ္းမိုးေနတာကို ေခ်ဖ်က္ဖုိ႔ အေမရိကန္ဟာ အႀကီးအက်ယ္လံုးပမ္းခဲ့ပါတယ္။ လက္ဝဲ မြတ္စလင္ေတြ အာဏာမရေအာင္၊ အာဏာကျပဳတ္က်ေအာင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ပါလက္စတိုင္းမွာ ဟားမတ္စ္ အဖြဲ႔၊ အာဖဂန္မွာ (ယီမင္ကလာတဲ့) အိုစာမာဘင္လာဒင္နဲ႔ တာလီဘန္၊ ႏိုင္ငံတကာမွာ ေဆာ္ဒီအာေရဗ်တို႔ကို ပံ့ပိုး ေပးၿပီး အင္အားေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တယ္။ လက္ဝဲမြတ္စလင္ေတြ ျပဳတ္က်သြားေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အေမရိကန္ဟာ သရဲေမြးမိတဲ့ ေမွာ္ဆရာလိုျဖစ္သြားပါတယ္။

 

ဆိုဗီယက္ရြတ္ရွားၿပိဳကြဲၿပီးေတာ့ လက္ဝဲမြတ္စလင္ေတြလည္း အားနည္းလာသလုိ လစ္ဗ်ား၊ အီရတ္၊ ဆီးရီးယား တို႔မွာလဲ လက္ဝဲမြတ္စလင္ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့ ဂါဒါဖီ၊ ဆဒၵန္ဟူစိန္၊ အာဆာဒ္တို႔ဟာ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးလာၿပီး ဆိုးဝါး တဲ့ အာဏာရွင္ငေၾကာင္ေတြ၊ ကုိယ္က်ဳိးရွာသမားေတြျဖစ္လာလို႔ မြတ္စလင္ထဲမွာ လက္ဝဲသမားေတြ နာမယ္ပ်က္ လာတယ္၊ လူထုကဆန္႔က်င္လာပါတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမွာ အရင္က ၿငိမ္ကုပ္ေနခဲ့ရတဲ့ အစၥလမ္အေျခခံဝါဒီေတြ ေခါင္းေထာင္လာၿပီး တကမၻာလံုးမွာ မြတ္စလင္ဆိုရင္ အေျခခံဝါဒနဲ႔ တြဲျမင္လာတဲ့အေျခအေနကို ေရာက္လာပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အကၡရာသခ်ၤာ၊ ႀတီဂိုနီေမႀတီ၊ ကဲကုလ တို႔ကို တီထြင္ခဲ့တဲ့ အစၥလမ္ေရႊေခတ္ (၈ ရာစုမွ ၁၃ ရာစုအထိ) မွာေတာင္ ပေဒသရာဇ္မြတ္စလင္ဘုရင္ေတြ ႀကီးစိုးခဲ့ေပမဲ့ အေျခခံဝါဒီ မလႊမ္းမိုးခဲ့ပါဘူး။ အေျခခံဝါဒီေတြဟာ ၁၉ ရာစု က်မွ ေပၚလာတာျဖစ္ပါတယ္။

 

လက္ဝဲမြတ္စလင္ႏိုင္ငံေရး အားနည္းသြားတဲ့ကြက္လပ္ကို လက်္ာစြန္းမြတ္စလင္အေျခခံဝါဒီေတြက အေမရိကန္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးအေၾကာင္းျပၿပီး မြတ္စလင္နင္းျပားေတြနဲ႔ မြတ္စလင္ပညာတတ္ေတြကို အတိုင္းအတာ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ား စည္း႐ံုးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေအာက္ေျခမြတ္စလင္လူထုေတြဟာ အိုစာမာဘင္လာဒင္လို အရင္းရွင္ သူေဌးႀကီးေတြ၊ ေဆာ္ဒီမင္းမ်ဳိးမင္းႏြယ္ေတြလို ပေဒသရာဇ္ သူေဌးႀကီးေတြ ခ်ယ္လွယ္ရာ၊ လွည့္စားရာခံၿပီး ေသြးစုတ္ခံ ဘဝေတြကို ေရာက္သြားၾကပါတယ္။

 

ဒီလိုနဲ႔ အခုအခ်ိန္မွာ သာမန္မြတ္စလင္လူထုေတြဟာ အေျခခံဝါဒီေတြလႊမ္းမိုးတဲ့ ပလီဆရာေတြ ၾသဇာေအာက္ ေရာက္လာၾကေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႏိုင္ငံတကာမွာ အရင္က ေဆာ္ဒီနဲ႔ တခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံေတြကလြဲရင္ ေတြ႔ရခဲတဲ့ ေခါင္းၿမီး ျခံဳမြတ္စလင္မေတြ မုတ္ဆိတ္ရွည္မြတ္စလင္ ထီးေတြ ထင္ထင္ရွားရွား ေပါမ်ားလာပါတယ္။ ရန္ကုန္ မႏၱေလးမွာလည္း အခု အဲ့လုိဘဲျဖစ္ေနတယ္။ လက္ဝဲမြတ္ဆလင္ေခတ္တံုးကေတာ့ မ်က္ႏွာဖံုးဖို႔ မေျပာနဲ႔၊ ဆံပင္အုပ္တာေတာင္ ရွားခဲ့ပါတယ္။ တကၠသိုလ္ေတြမွာ မြတ္ဆလင္မေတြ သူလိုငါလိုဘဲ ေက်ာင္းတက္တာ မ်ားခဲ့တယ္။ ေယဘုယ် အားျဖင့္ မြတ္စလင္အမ်ဳိးသမီးေတြအတြက္ အခြင့္အေရးအေတာ္ေလး ရွိခဲ့ပါတယ္။

 

အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာရိွတဲ့ ဂ်ဴးလူမ်ဳိးေတြဟာ ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ကိုသတ္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ အတိတ္ကာလကျပစ္မႈနဲ႔ (အစၥလာမ္အေျခခံဝါဒနဲ႔ ဆင္တူတဲ့) ဘာသာေရးဓေလ့ထံုးစံေတြေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္က ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ေတြက မ်က္စိေနာက္ၿပီး ဂ်ဴးဆန္႔က်င္ေရးေတြ အားေကာင္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ဴးေတြဟာလဲ ဝက္သားမစားတာ၊ လည္လွီး သားကိုမွစားတာနဲ႔ တျခားစားေရးေသာက္ေရး ဇီဇာေၾကာင္ တာေတြ ရွိလို႔ တျခားဥေရာပသားေတြနဲ႔ တသီးတျခား ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ အဲဒီတံုးက ဥေရာပမွာ မြတ္စလင္ သိတ္မရွိေသးေတာ့ ဂ်ဴးေတြကိုဘဲ ပစ္မွတ္ထားခဲ့ၾကတယ္။ အခု အခါမွာေတာ့ ဥေရာပတိုက္မွာ မြတ္စလင္ေတြ အမ်ားႀကီးဝင္လာၿပီး အေျခခံဝါဒအတိုင္း သူမ်ားနဲ႔ကင္းကြာတဲ့ ဓေလ့ ထံုးစံေတြ က်င့္သံုးၾကလို႔ ဥေရာပမွာ အရင္တံုးက ဂ်ဴးဆန္႔က်င္ေရးအစား မြတ္စလင္ဆန္႔က်င္ေရးက အစားထိုး အားေကာင္းလာ ပါတယ္။

 

ဆုိဗီယက္ျပည္ေထာင္စု ၿပိဳကြဲၿပီး လြတ္လပ္ေရးရလာတဲ့ အာရွအလယ္ပိုင္းက (စီးပြားေရးျမင့္ၿပီး အေနာက္တိုင္းဆန္ တဲ့) မြတ္စလင္ႏိုင္ငံ သစ္ေတြမွာေတာ့ အစၥလမ္အေျခခံဝါဒ ဘယ္လိုမွမတိုးႏိုင္ေသးဘဲ secular ႏိုင္ငံေတြအျဖစ္ ရပ္တည္ေနေပမဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ေတြ ႀကီးစိုးေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ထူးျခားခ်က္အေနနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးမရေသးဘဲ ရြတ္ရွားျပည္ေထာင္စုထဲ ဆက္ပါေနရလို႔ သူပုန္ထအၾကမ္းဖက္ေနတဲ့ ခ်က္ခ်္နီးယားျပည္နယ္မွာေတာ့ အေျခခံဝါဒီေတြ ထိုးေဖာက္ေနႏိုင္တာ ေတြ႔ရပါတယ္။

 

ဒုတိယကမၻာစစ္မျဖစ္ခင္က အဂၤလိပ္ကိုလိုနီျဖစ္ခဲ့တဲ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ဘဂၤါလီေတြဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ လႈပ္ရွားခဲ့လို႔ ဗမာျပည္ကို နယ္ႏွင္ဒဏ္ေပးခံရတာေတြ မ်ားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဘဂၤါလီဟိႏၵဴ-မြတ္စလင္ေတြဟာ ေနာင္မွာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ကို စတင္တည္ေထာင္သူေတြ အမာခံေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ရဲေဘာ္ဂိုရွယ္ ေခၚ ဘတင္၊ ေဒါက္တာနတ္၊ ဆရာရာဂ်န္တို႔ဟာ နယ္ႏွင္ခံရတဲ့ လက္ဝဲဘဂၤါလီေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္ (ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ေတြ ျဖစ္ပံုရတယ္)။ နယ္ႏွင္ခံရလို႔ ဗမာျပည္ေရာက္လာတဲ့ လက္်ာဘဂၤါလီ မြတ္စလင္ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦးကေတာ့ ဖဆပလေခတ္မွာ ဝန္ႀကီးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဦးရာရွစ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ ဘဂၤါလီဟိႏၵဴ-မြတ္စလင္ေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ ဆန္းတို႔လို ဒို႔ဗမာအစည္းအရံုးဝင္ သခင္ေတြနဲ႔ တြဲၿပီး ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ လႈပ္ရွားခဲ့ၾကပါတယ္။

 

ကိုလိုနီေခတ္က ကုလား-ဗမာအဓိက႐ုဏ္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအပါအဝင္ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းအုပ္စု ဒို႔ဗမာ အစည္းအ႐ံုးဟာ မြတ္စလင္ေတြကို ဘာသာေရးအရတိုက္ခိုက္တာ၊ ပလီေတြကို အၾကမ္းဖက္တာ၊ ဗမာေတြနဲ႔ ဘဝတူ ဆင္းရဲသားနင္းျပားမြတ္စလင္ေတြကို ခြဲျခားမႈမရွိဘဲတိုက္ခိုက္တာကို ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သခင္ေအာင္ဆန္း တို႔ဟာ မြတ္စလင္ဓနရွင္ႀကီးေတြ၊ အဂၤလိပ္အစိုးရလက္ေဝခံ မြတ္စလင္ခ႐ိုနီႀကီးေတြကိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအရ ဆန္႔က်င္ ခဲ့တယ္၊ စီးပြားေရးအရ သပိတ္ေမွာက္တာကို အားေပးခဲ့ပါတယ္။ သခင္ဗစိန္ဂိုဏ္း ဒို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးကေတာ့ ကုလား မွန္သမွ်ဆန္႔က်င္ေရး၊ မြတ္စလင္မွန္သမွ်ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္ေရးကို အားေပးခဲ့ပါတယ္။

 

အခုေတာ့ ဗမာျပည္မွာ ဦးရာဇတ္၊ ဗိုလ္မႉးဘေသာ္ (ေမာင္ေသာ္က)၊ ကိုေအာင္ေမသုတို႔လို တိုးတက္တဲ့မြတ္စလင္ေတြ ေပၚမလာေတာ့ပါဘူး။ ကမၻာမွာလဲ လက္ဝဲမြတ္စလင္ေတြ၊ တိုးတက္တဲ့ လစ္ဘရယ္မြတ္စလင္ေတြ မွိန္ေပ်ာက္သြား ပါတယ္၊ နာဆာတို႔ အာရာဖတ္တို႔လို မြတ္စလင္ေတြ ထပ္ေပၚမလာေတာ့ပါဘူး။ မြတ္စလင္လက္ဝဲ အႂကြင္းအက်န္ ေတြဟာ အခုေတာ့ အယ္လ္ဂ်ာဇီးရားသတင္းဌာနမွာဘဲ ခိုကပ္ေနရပံုရွိတယ္။

 

မြတ္စလင္အေျခခံဝါဒကို ေအာက္ေျခမြတ္စလင္လူထုက တိုးတက္တဲ့အေတြးအေခၚနဲ႔ မတိုက္ဖ်က္ႏိုင္သေရြ႕ မြတ္စလင္ေတြအဖို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကို ရမယ့္ပံုမေပၚပါ။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
MoeMaKa English Site

Similar Posts