ရသေဆာင္းပါးစုံ သားၾကီးေမာင္ေဇယ်

လြတ္လပ္ေရးညစာ

သားႀကီး ေမာင္ေဇယ်
ဇန္န၀ါရီ ၁၃၊ ၂၀၁၄
‘ရွင္ဘယ္ေရာက္ေနလဲ ၊ ျပန္မလာေသးဘူးလား၊ ည ၉ နာရီထိုးေနၿပီ’

 

တယ္လီဖုန္းထဲက မိန္းမရဲ႕ အသံက ေဒါသ သံ ပါေနပါတယ္။

 

‘ ငါ လြတ္လပ္ေရးညစာ စားပြဲမွာေရာက္ေနတာကြ  ၿပီးတာနဲ႕ျပန္ခဲ့မယ္’

‘ ဒီလိုဆိုလဲ ၿပီးေရာ    မိုးခ်ဳပ္ေနလို႕ ေမးတာ’

 

မိန္းမရဲ႕ အသံ နည္းနည္းေပ်ာ့သြားသည္။

 

စာဖတ္သူမ်ားခင္ဗ်ား က်ေနာ္ လြတ္လပ္ေရး ညစာ စားပြဲ ေရာက္ေနတယ္ ဆိုလို႕ သိတ္အထင္မၾကီးလိုက္ပါနဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္က တည္ခင္းတဲ့ ညစာ စားပြဲေတာ့ မဟုတ္္္္္္္္္္္ပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာ သံတမန္ေတြ လည္း က်ေနာ္တို႕ လြတ္လပ္ေရးညစာ စားပြဲ မလာၾကပါ။ ဘယ္သတင္းစာ၊ ဘယ္သတင္း႒ာနေတြ မွ စိတ္၀င္တစား လာေရာက္သတင္းယူ ေဖၚျပၾကမွာ မဟုတ္ပါ။

 

က်ေနာ္႕မိန္းမ အထင္ၾကီးဖို႕သက္သက္သာ က်ေနာ္က လြတ္လပ္ေရးညစာ စားပြဲ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကိုတတ္ေျပာလိုက္တာပါ။ ဒီေခတ္မွာ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ေခါင္းစဥ္ၾကီးၾကီးတတ္ နိုင္ဖို႕ လိုတယ္မဟုတ္ပါလား။

 

တကယ္ေတာ့က်ေနာ္တို႕ ရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးညစာ စားပြဲဆိုတာ ရင္းႏွီးတဲ့ စာေပမိတ္ေဆြေတြ၊ တက္ၾကြလူပ္ရွားသူေတြ၊ လြတ္လပ္ေရး ကိုခ်စ္သေလာက္ လြတ္လပ္ေရးနဲ႕ ေ၀းေနသူေတြ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ က်င္းပတဲ့ ပြဲကေလးပါ။

 

ဒီပြဲကေလးဟာ ေသးငယ္ေပမယ့္ သမိုင္းေၾကာင္းအရ စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းပါတယ္။

 

ျမန္မာျပည္ၾကီး အေမွာင္က်ေနခ်ိန္။

 

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၃ ႏွစ္ေလာက္က စာေရးဆရာထက္ျမက္၊ ေမာင္သာမည၊ ေဒါက္တာ တင္စံဦး၊ စတဲ႔ လြပ္လပ္ေရး ငတ္ေနတဲ့ လူငယ္တစုဟာ ဆရာဒဂုန္တာရာ၊ ဆရာပါရဂူ စတဲ့ လူထုၾကည္ညိဳေလးစားတဲ့ စာေရးဆရာၾကီးေတြ၊ နယ္ခ်ဲ႕နဲဖက္စစ္ေတာ္လွန္ေရးမွာ လည္းပါ၀င္၊ လူထုဖက္က လည္း ေခတ္အဆက္ဆက္ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္ေဟာင္းၾကီးေတြ ကို ဖိတ္ၾကားၿပီး မလြတ္မလပ္ က်င္းပခဲ့ တဲ့ လြတ္လပ္ေရး ညစာ စားပြဲကေလးတခုရဲ႕ေနာက္ဆက္တြဲကေလးပါ။

 

ခုေတာ့ အနည္းငယ္ပြင့္လင္းလာၿပီမို႕ ကၠဳကိုင္း က တရုတ္ စားေသာက္ဆိုင္မွာ အေႏွာက္အယွက္ကင္းကင္း ၀ိုင္းဖြဲ႕ ႏိုင္ၾကပါၿပီ။ ဒီပြဲမွာ ဆရာဦး၀င္းတင္၊ ဆရာေမာင္မိုးသူ၊ ဆရာဦးအံ့ေမာင္ တို႕ကို အမွဴးထားက်င္းပခဲ့တာပါ။ တက္ေရာက္လာသူေတြကလည္း လြပ္လပ္ေရးငတ္ေနၾကတဲ့ စာေပျမတ္ႏိုးသူေတြပါ။

 

ဆရာဦး၀င္းတင္က ရသစာေပ ဖြံၿဖိဳးေရး နည္းလမ္း သစ္ရွာဖို႔တိုက္တြန္းသြားတာကိုနားေထာင္ရင္း

 

က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ဆရာေရးတဲ့ အလွရွာေတာ္ပံုစာအုပ္ကိုျပန္သတိရမိပါတယ္။

 

အဲဒီစာအုပ္ေၾကာင့္က်ေနာ္ပန္းခ်ီေရးခ်င္စိတ္ေတြ ၊ ပန္းခ်ီဆရာျဖစ္ခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚလာခဲ့တာပါ။

 

တကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့ ပန္းခ်ီသင္တန္းတက္၊ ပန္းခ်ီေတြေရး၊ ေနာက္ အလကားရတဲ့ စကၠဴ၊ အလကားရတဲ့ စုတ္တံ၊ အလကားရတဲ့ ေဆး ေတြနဲ႕ အေရးအခင္းမွာ ပိုစတာေတြေရးမိေတာ့ ေထာင္က်ပါေလေရာ။

 

ေထာင္ထဲမွာ စစ္ေက်ာေရးအရာရွိတစ္ေယာက္က က်ေနာ္ေရးတဲ့ ခြပ္ေဒါင္းပိုစတာကိုကိုင္ျပီးေမးတယ္။

 

‘ဒီ က်ီးကန္းပံု ပိုစတာကမင္းေရးတာလား’ တဲ့

 

ေသေရာဗ်ာ။

ေနာက္ က်ေနာ္ေရးတဲ့ ဂ်ိဳးငွက္ပံုကိုထုတ္လာၿပီးေမးေသးတယ္။

 

‘မင္းေရးတဲ့ ခိုပံုက ဒီပံုလား’တဲ့

 

က်ေနာ္ေထာင္ထဲေရာက္တာလဲစိတ္ဓါတ္မက်၊ အရိုက္ခံရတာလဲ မမူ႕။ က်ေနာ္ပန္းခ်ီလက္ရာကို အခုလို အားေပးအသိအမွတ္ျပဳလိုက္တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အခံရခက္ပါတယ္။ ရွိပါေစေလ။ သူတို႕က အႏုပညာနဲ႕ေ၀းတာကိုးလို႕ ေတြးၿပီး စိတ္ေျဖလိုက္ပါတယ္။

 

က်ေနာ္ဆိုတဲေကာင္က  ေထာက္လွမ္းေရးတို႕ SB (အက္ ဘီ ) တို႕နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ အက်ိဳးေပးတယ္ဗ်။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္က သၾကၤန္တြင္း  အိပ္(ခ်) တူး အိုး ဗံုးေပါက္ သတင္း သြားယူလို႕ အဖမ္းခံရတုန္းကလဲ ဒီလိုပါပဲဗ်ာ။

 

က်ေနာ္ကိုစစ္တဲ့ သူက

 

‘ခင္ဗ်ား အေဖ ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးသမား မိတ္ေဆြေတြကိုေျပာစမ္း’

 

က်ေနာ္လဲ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ေျပာရတာေပါ့။

 

‘က်ေနာ့္ေဖေဖရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးမိတ္ေဆြေတြက သခင္သန္းထြန္း၊ ဗိုလ္ေဇယ်၊ ရဲေဘာ္ေ႒း တို႕ပါ’

 

‘သူတို႕ဘယ္မွာေနလဲ ေျပာစမ္း ‘

 

‘သူတို႕ ပဲခူးရိုးမ မွာေနၾကပါတယ္ဗ်ာ’

 

‘ခင္ဗ်ား ဒီလုိ ေယာင္၀ါး၀ါး ေျဖလို႕ ဘယ္ရမလဲ၊ လမ္းနာမည္၊ အိမ္နံပါတ္တိတိက်က်ေျပာ’

 

က်ေနာ္လည္း လိပ္စာ တိတိက်က် မေျပာႏုိင္ပါ။

 

အဲဒီလိုနဲ႕ မတရာသင္းဆက္သြယ္မူ အပါအ၀င္ က်ေနာ္ မသိတဲ့ ပုဒ္မ ေတြနဲ႕ ေထာင္ ဒဏ္ ၁၉ ႏွစ္က်သြားပါေလေရာဗ်ာ။

 

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လြပ္လပ္ေရးငတ္ေနတဲ့ရဲေဘာ္ေတြ မိတ္ေဆြေတြ အခုလို က်င္းပတဲ့ လြတ္လပ္ေရး ညစာ စားပြဲကေလးကို လာရတာ က်ေနာ္ ေပ်ာ္ပါတယ္။

 

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မိန္းမက

 

‘ရွင္ ညစာ စာပြဲမွာ ဘာေတြစားခဲ့လဲ အိမ္မွာ ဘာမွ ခ်န္မထားဘူး’

‘ ကိစၥ မရွိပါဘူးကြာ ငါက ဘဲကင္ေတြ၊ ၾကက္ေပါင္ေတြ စားခဲ့ၿပီးသားပါ’

 

ေျပာသာေျပာရတယ္ ၊ က်ေနာ္အပါအ၀င္ တက္ေရာက္လာတဲ့ သူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ႏုပ်ိဳစဥ္က ေထာင္ထဲ လံုးတီးနဲ႕ ပဲ ကိုသာ ခံုခံုမင္မင္စားခဲ့ရၿပီး အခုလို စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ေတြ စားခြင့္ရတဲ့ အခါမွာေတာ့ သူတို႕အားလံုးမွာ သြားေတြမရွိၾကေတာ့ဘူးေလ။

ဒါေပမယ့္ သူတို႕ အားလံုး လြပ္လပ္ေရးကိုခ်စ္တဲ့စိတ္၊ လြပ္လပ္ေရးကို ငတ္မြတ္ေနတဲ့ ခံစားမူ႕ေတြကေတာ့ အခုထက္ထိရွိေနတုန္းပါ။

အခု က်ေနာ္ ဒီစာေရးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႕ ေထာင္က ျပန္လြတ္တာ နွစ္ႏွစ္ျပည္ဖို႕ တရက္ ပဲလိုပါေတာ့တယ္။

အခု က်ေနာ္တို႕ တကယ္လြတ္လပ္ေရး ရမရေတာ့ မသိေသးပါ။

 

ေနာက္တက္လာမယ့္ အစိုးရဟာ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရသာျဖစ္မယ္ ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႕ေထာင္က်ရင္ေတာင္ ဘီကလပ္( B class ) ေလာက္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ ႏိုင္မွာပါ။

 

ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရေပၚထြန္းေရးကို ၀ိုင္း၀န္းၾကိဳးစား ၾကပါစို႕ဗ်ာ။

သားၾကီးေမာင္ေဇယ်
၁၂-၁-၂၀၁၄

သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
MoeMaKa English Site

Similar Posts