ဒီလူည – ေသ ေန တဲ့ ျမစ္

December 30, 2015

ဒီလူည – ေသ ေန တဲ့ ျမစ္
(မုိးမခ) ဒီဇင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၅

ညေတြက ညမွာ ျပန္အဆိပ္တက္
ေန႔ေတြက ေန႔မွာ ျပန္အဆိပ္တက္
အ႐ိုးေၾကေနတဲ့မနက္ေတြက အိပ္ငိုက္လာတယ္
ခ်ဳပ္႐ိုးက်ဲက်ဲ အိပ္မက္နဲ႔ မ်က္ႏွာသစ္ဖို႔
ေသေနတဲ့စကားလံုးေတြက သတ္ပံုမမွန္ဘူး
ဒရက္ကူလာတစ္ေကာင္ကို လည္စင္းခံေနရသလိုမ်ဳိးပဲ
ျပန္ပိတ္လိုက္တဲ့ မ်က္ခြံေတြၾကားထဲမွာ အသိစိတ္ေတြကို မ်ဳိခ်ၿပီး
အက္ဆစ္ေလာင္းထားတဲ့ေကာ္ေဇာ္ေပၚမွာ မသတီတဲ့အျပံဳးနဲ႔
ဓားသြားေပၚက ပ်ားရည္စက္ေတြ
ပူအိုက္တဲ့ရာသီမွာ သိုးေမြးထည္ျခံဳၿပီး ေနဆာလံႈေနရတယ္
ဒါ ႏွင္းဖက္ေတြမဟုတ္ဘဲ ျပာပူမႈန္ေတြပါပဲ
ပိုးဖလံမဟုတ္ေပမယ့္ ပုတ္သင္ညိဳတစ္ေကာင္လိုပါပဲ
ေျမဩဇာစားေနရတဲ့ ျမက္႐ိုင္းခင္းႀကီးတစ္ခုလို
ေဖာေဖာသီသီရတာဆိုလို႔ ကိုယ္လည္ ကိုယ္စြပ္မယ့္ႀကိဳးကြင္းေတြပဲ
အသံုးျပဳေနတဲ့ memory ေတြလည္း သံုးပါမ်ားေတာ့ လံုးပါးပါးလာတယ္
ေခ်ာင္က်လာတဲ့စာနာမႈေတြက ျပန္ၾကပ္လို႔မရေတာ့ဘူး
ခ်ဥ္စုတ္စုတ္ အတၱေတြကို ေဖာက္ထုတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
အ႐ိႈက္တည့္တည့္မွာ လက္နက္ပုန္းကအသင့္အေနအထားနဲ႔
လက္သီးပုန္းေတြကလည္း ပုတီးတစ္လံုးရဲ႕အံဝွက္ထဲမွာ တိုးတိုးတိတ္တိတ္
ဖ်က္ရာမ်ားတဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြက သိပ္ခ်ဳိ
ေမာ့ေသာက္ျဖစ္ခဲ့ သီအိုရီအေဟာင္းေတြေတာင္
အခိုးတလူလူထြက္ေနတဲ့ ျမစ္ေသတစ္ခုမွာနစ္ျမႇဳပ္
အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ  တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္
ဗလာစာရြက္ေတြေပၚမွာ ဒဏ္ရာေတြ အတိုးတက္လာတယ္။   ။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ

Tags:

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:ကဗ်ာ

Comments are closed.

Archives