ကဗ်ာ ကိုေအာင္မိႈင္း

ကိုုေအာင္မွဳိင္း – ျမတ္ျမတ္ႏိုုးႏိုုး

ကိုုေအာင္မွဳိင္း  – ျမတ္ျမတ္ႏိုုးႏိုုး
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၁၂၊ ၂၀၁၅

ဆရာေမာင္သာႏိုုးရဲ ႔

ထင္ရူးပင္ရိပ္မွာထိုုင္ရင္း

ကဗ်ာျမစ္ႀကီးကိုု ေငးၾကည့္မိ။

ေက်ာ္ဟိန္းေျပာတဲ့

အဓိပၺါယ္ရွိတဲ့ လူတခ်ိဴ ႔

ေရတိမ္နစ္ေနၾကၿပီေလ။

လူစစ္စစ္ေတြ ကဗ်ာျဖစ္

ကဗ်ာျမစ္ထဲ ျမဳတ္တခ်ဴိ ႔ေပၚတခ်ိဴ ႔

ကူးခတ္ေနဆဲ ရူးေနဆဲ။

ပန္းပ်ဴိးတဲ့လက္က

ပန္းခ်ဴိးတဲ့လက္ျဖစ္

ပန္းအိုုးကြဲကေျမႀကီးေတြ ျပန္႔ၾကဲ

ပန္းခ်ဴိးတဲ့လက္ကလဲ ဇာတ္ဇာတ္ႀကဲ

ဇာတ္တူသားခ်င္း ကိုုက္တဲ့ပြဲ။

တိရစၦာန္ရံုုက

ေကသရာဇာ ျခေသၤ့မင္းရဲ ႔

မ်က္ႏွာငယ္နဲ႔အၿပံဳးတုု။

ဆင္က်ံဴးထဲက

ေတာဆင္တေကာင္ရဲ ႔

ဟစ္ေကၽြးလိုုက္တဲ့ျငီးညူသံ။

အဖ်ား၀င္ေနတဲ့ႏွင္းဆီလိုု

ရဲရဲနီမဲ့အစား ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ပန္းေရာင္က

ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ နီခ်င္ေသး။

ကဗ်ာစစ္စစ္ေတြ လူျပန္ျဖစ္

လူစစ္စစ္ေတြ ကဗ်ာျပန္ျဖစ္

ကဗ်ာတလွည့္ လူတလွည့္

ေရတိမ္နစ္ၾကမဲ့ အလွည့္။

တမလြန္ဘ၀က

ကိုုနိဳင္၀င္းေဆြေရ

ဒီကဗ်ာကိုု

မသိန္းရွင္ဆီပိုု႔ေပးပါဦးဗ်ာ။

(၁၁ရက္ ၾသဂုုတ္လ ၂၀၁၅ခုုႏွစ္)


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
My Friend Tin Moe By Maung Swan Yi - Selection of MoeMaKa Articles

Similar Posts