သတင္းေဆာင္းပါး ေမာင္ေမာင္စိုုး

ေမာင္ေမာင္စုိး – တ႐ုတ္ေပၚလစီအေရြ႕ႏွင့္ ျမန္မာ့ျပည္တြင္းေရး – အပုိင္း (၇)

ေမာင္ေမာင္စုိး – တ႐ုတ္ေပၚလစီအေရြ႕ႏွင့္ ျမန္မာ့ျပည္တြင္းေရး – အပုိင္း (၇)
(မုိးမခ) ဇြန္ ၂၉၊ ၂၀၁၅


(ဆ) တ႐ုတ္၏သဘာဝႏွင့္ တ႐ုတ္တုိ႔၏ေျခလွမ္းမ်ား

၁။ တ႐ုတ္တုိ႔ေျပာင္းတတ္သေလာ
၁၉၆၆ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးကစတင္ကိုင္စြဲခ့ဲေသာ မူဝါဒမ်ားအရ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္မ်ားသည္ ဗကပတုိ႔အားညီေနာင္ပါတီ အျဖစ္ သေဘာထားခ့ဲၿပီး အကူအညီအေထာက္အပ့ံမ်ား ေပးခ့ဲသည္။ ၁၉၇၇ တိန္႔ေရွာက္ဖိန္ပင္တက္လာၿပီးတ႐ုတ္တုိ႔ ေပၚလစီေျပာင္းခ့ဲသည္။ ေၾကာင္ျဖဴျဖစ္ျဖစ္ ေၾကာင္မဲျဖစ္ျဖစ္ ႂကြက္ဖမ္းတတ္ဘုိ႔ဘဲတုိ႔ ခ်မ္းသာတာမဂၤလာပါတုိ႔ ျဖစ္လာသည္။ ဗကပတုိ႔အား အကူအညီ တစ တစ ေလ်ာ့ခ်ၿပီး ေနာက္ဆုံးရပ္ဆိုင္းခ့ဲသည္။

နယ္စပ္တြင္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ေတြ႕ဆုံၾကရာတြင္လည္း ယခင္ေျပာေနၾက ႏွစ္ပါတီ တပ္မေတာ္ႏွစ္ရပ္ ႏွစ္နိုင္ငံျပည္ သူေတြမပါေတာ့ နယ္စပ္ေဒသျပည္သူမ်ား ခ်စ္ၾကည္ေရးျဖစ္သြားသည္။ ညီေနာင္ပါတီဟု မသုံးေတာ့။ လက္ေတြ႕တြင္လည္း ဤသုိ႔ပင္ သေဘာထားေျပာင္းသည္။ ၁၉၈၉ ကိုးကန္႔အာဏာသိမ္းပြဲစေတာ့ ကိုးကန္႔ေဒသ ေလာက္ကိုင္ေဒသတြင္ စသည္။ နယ္စပ္ႏွင့္ကပ္ရက္ တ႐ုတ္တုိ႔သိသည္။ သုိ႔ေသာ္ ယခင္သူတုိ႔၏ညီေနာင္ျဖစ္ခ့ဲဘူးေသာ ဗကပတုိ႔အား တခြန္းမွမဟေခ်။ အာဏာသိမ္း ကိုးကန္႔တုိ႔က သံလြင္ျမစ္အေနာက္ဖက္ကမ္းကူး၍ ျမစ္အေနာက္ဖက္ရွိ ဗကပတပ္မ်ားကို စည္း႐ံုးကာ ဗကပ ေျမာက္ပိုင္းဗ်ဴရိုကို အာဏာသိမ္းရန္လာေတာ့မွ ဗကပဗဟိုက သိေတာ့သည္။ တကယ္ေတာ့ကိုးကန္႔ ေလာက္ကိုင္မွာ အာဏာသိမ္းၿပီးတပတ္ေက်ာ္ေလာက္မွကိုးကန္႔တုိ႔ ဗကပ ေျမာက္ပိုင္းဗ်ဴရိုကို အာဏာလာသိမ္းျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုရက္မ်ားအ တြင္း တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္မ်ားသိေသာ္လည္း ဗကပတုိ႔အား အသိေပးျခင္းမျပဳခ့ဲေခ်။ တ႐ုတ္တုိ႔သည္ ယခင္ သူတုိ႔၏ညီေနာင္ ဟုဆိုခ့ဲသူမ်ား သူတုိ႔အားေပးကူညီေထာက္ပ့ံခ့ဲသူမ်ား၏ဇတ္သိမ္းကို လက္ပိုက္၍ ေစာင့္ၾကည့္ေနခ့ဲသည္။ ထိုမွ်မက ထို အေျပာင္းလဲကာလအတြင္း ယခင္သူတုိ႔၏ ညီေနာင္ဆိုခ့ဲေသာဗကပမ်ားအား ဖမ္းဆီး၍ စစ္အစိုးရအား အပ္ႏွံရန္ပင္ ဝန္မ ေလးၾကေပ။

တ႐ုတ္တုိ႔အဘုိ႔ အေျခအေနကိုသုံးသပ္၍ ခ်မွတ္ထားသည့္လမ္းစဥ္ေပၚလစီအရ ရန္သူ မိတ္ေဆြ ခြဲျခားသတ္မွတ္လုပ္ ေဆာင္ျခင္းျဖစ္သည္။ သူတုိ႔အတြက္ အျမဲတန္းရန္သူ အျမဲတမ္း မိတ္ေဆြမရွိေခ်။ ခ်မွတ္သည့္ ေပၚလစီကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ အေကာင္ထည္ေဖာ္ဘုိ႔သာ လိုေပသည္။ ခ်မွတ္သည့္ ေပၚလစီေျပာင္းသည္ႏွင့္ တ႐ုတ္တုိ႔ေကာင္းေကာင္း ေျပာင္းတတ္ၾက သည္။ ဤသုိ႔ေျပာင္းလဲလုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ေျပာင္ေျမာက္သည့္ တ႐ုတ္မ်ားအား အရပ္စကားႏွင့္ေျပာရလွ်င္ အလြန္မ်က္ႏွာ ေျပာင္ေသာတ႐ုတ္မ်ားဟု ဆိုရေပမည္။

၂။ တ႐ုတ္ႏွင့္ဗီယက္နမ္
တ႐ုတ္ႏွင့္ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲသည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွတြင္ တ႐ုတ္၏ ေကာင္းေကာင္းစြက္ဖက္ႏိုင္စြမ္းရွိသည္ကို ျပသသည့္ ပြဲျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ တ႐ုတ္တုိ႔သည္ ဗီယက္နမ္စစ္ကို မတိုက္မွီအေရွ႕ေတာင္အာရွရွိ နိုင္ငံမ်ား၏ ေထာက္ခံမႈက္ိုရယူခ့ဲ သည္။ ထိုစဥ္ ဗီယက္နမ္တပ္မ်ားသည္ ကေမၻာဒီးယားကိုျဖတ္၍ ထိုင္းနိုင္ငံနယ္စပ္ကိုေရာက္ရွိေနရာ စစ္ေသြးႂကြ ဗီယက္နမ္ စစ္တပ္အႏၲရာယ္ကို အေရွ႕ေတာင္အာရွနိုင္ငံမ်ား စိုးရိမ္ေနရသည္ျဖစ္ရာ တ႐ုတ္က ဗီယက္နမ္ကို တိုက္မည့္အေရးကို သ ေဘာတူ လက္ခံထားၾကသည္။ ေဒသတြင္းနိုင္ငံမ်ား သေဘာတူထားသည္ျဖစ္၍ အေမရိကန္ႏွင့္ အေနာက္အုပ္စုက လက္ပိုက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။

တ႐ုတ္တုိ႔က ဗိီယက္နမ္အား အခ်ိန္အကန္႔အသတ္ ေနရာအကန္႔အသတ္ျဖင့္ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္သည္။ စစ္ပြဲ၏ နာမည္ကို ဆုံးမပညာေပးေရးစစ္ပြဲဟု နာမည္တပ္သည္။ တ႐ုတ္တုိ႔အက်အဆုံးမ်ားသည္ဆိုေသာ္လည္း ဗီယက္နမ္တုိ႔ အေရးနိမ့္သည္။ ထိုမွစ၍ ေဒသတြင္း ဗီယက္နမ္စစ္တပ္ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ႂကြေစာင္း ႂကြေစာင္းလုပ္မႈ အဆုံးသတ္သြားသည္။

၃။ ျမန္မာႏွင့္ သံခင္းတမန္ခင္း
ေဒသတြင္း နိုင္ငံမ်ားႏွင့္ နီးကပ္ရင္းႏွီးေသာ ဆက္ဆံေရးမရွိေပ။ နယ္စပ္ခ်င္းဆက္ေနေသာ ထိုင္းႏွလည္းေကာင္း၊ ဘဂၤလားဒက္ရွ္ႏွင့္လည္းေကာင္း ေျပေျပလည္လည္မရွိလွ။ မၾကာခဏတင္းမာမႈမ်ားရွိသည္။ ေလာေလာဆယ္ ရိုဟင္ဂ်ာ ေခၚ ဘဂၤါလီ အေရးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ASEAN အတြင္းရွိ မြတ္စလင္နိုင္ငံမ်ားက မေက်မလည္ျဖစ္ေနသည္။ မေလးရွားဝန္ႀကီး ခ်ဳပ္ေဟာင္း မဟာသီယာက ျမန္မာအား ASEAN မွထုတ္ပယ္ရန္အထိပင္ ေတာင္းဆိုလာသည္။ ျပႆနာ၏ အမွန္ အမွားက ျပႆနာတခု၊ သံတမန္ေရးအၾကပ္အတည္းက ျပႆနာတခုျဖစ္သည္။

ယခုေနာက္ပိုင္း ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ဆက္ဆံေနေသာ အေမရိကန္အဂၤလန္ ဥေရာပ ဂ်ပန္ ေတာင္ကိုရီးယားတုိ႔၏ ဆက္ဆံမႈ မ်ားသည္ ျမန္မာဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအေပၚ အေျချပဳထားသည္။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို အေလးထားေစာင့္ ၾကည့္ေနသည္။ အရပ္စကားႏွင့္ ေဒၚစုမပါလွ်င္ ဘာမွအလုပ္မျဖစ္နိုင္။

အခ်ိဳ့ သံခင္းတမန္ခင္းဆရာႀကီးမ်ားအဆိုအရ ျမန္မာသည္ တ႐ုတ္ႏွင့္အိႏၵိယ ႏိုင္ငံၾကီး ႏွစ္ခုၾကားမွာရွိသျဖင့္ ပါဝါထိန္းညိႇ ေရး ဘာေရး ညာေရး ေျပာၾကေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ အိႏၵိယသည္ ျမန္မာအပါ အေရွ႕ေတာင္အာရွနိုင္ငံငယ္မ်ား အေပၚ အာ႐ံုမက်။ သူ၏ အာရံုစိုက္မႈသည္ ေတာင္အာရွနိုင္ငံမ်ားအေပၚ၌သာရွိသည္။ ထို႔ျပင္ အိႏၵိယသည္ ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံၾကီးျဖစ္ေလရာဖဆပလေခတ္က ျမန္မာႏွင့္ရင္းႏွီးမႈရွိေသာ္လည္း စစ္တပ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ ခပ္ခြာခြာေနခ့ဲသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ အိႏၵိယသည္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဘက္သုိ႔ တိမ္းညႊတ္မႈရွိသည္။

ေတာင္တ႐ုတ္ပင္လယ္တြင္း ပိုင္နက္အေရးေၾကာင့္ တ႐ုတ္ႏွင့္ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားၾကား တင္းမာမႈရွိသည္။ အေမရိကန္ကလည္း သူ၏ ေလယာဥ္တင္သေဘၤာ ေရာ္နယ္ရီဂင္ကိုေစလႊတ္၍ အင္အင္အားျဖည့္ထားသည္။ အေမရိကန္အေနႏွင့္ ပစိ ဖိတ္ေဒသတြင္း သူအဓိကအင္အားမ်ားကို ျဖန္႔က်က္မည္ဟု ေၾကျငာၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ယူကရိန္းမွစလိုက္ေသာ အေမရိ ကန္ ဥေရာပတုိ႔ႏွင့္ ႐ုရွားတုိ႔၏ ထိပ္တ္ိုက္ရင္ဆိုင္မႈက ေရွ႕ေရာက္လာရာ ပစီးဖိတ္ေဒသတြင္ အေမရိကန္ႏွင့္ တ႐ုတ္တုိ႔ မဟာမိတ္ဖြဲ႕လာဘြယ္ရွိသည္။ တ႐ုတ္တုိ႔ ႐ုရွားႏွင့္ေပါင္းဘြယ္ မရွိေခ်။ ထို႔ျပင္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းႏွင့္ အာဖရိကေဒသမ်ားတြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ မြတ္စလင္္အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ား ဆန္႔က်င္ေရးစစ္ပြဲအတြက္လည္း တ႐ုတ္သည္ အေမရိ ကန္ႏွင့္ ေပါင္းဖို႔သာရွိသည္။ ထို႔ျပင္ တ႐ုတ္ႏွင့္အေမရိကန္သည္ တဖက္က အားၿပိဳင္ေနသလို တဖက္ကလည္း စီးပြားဖက္ မ်ားျဖစ္ၾကသည္။

ဤသုိ႔ေသာ အေျခအေနေအာက္တြင္ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားဖက္က အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ရပ္ခ့ဲေသာ တ႐ုတ္တုိ႔ ဘက္ ေျပာင္းမေျပာင္းသည္ လြန္စြာအေရးႀကီးေပသည္။

ဘုရင့္ေနာင္တုိ႔ အေလာင္ဘုရားတုိ႔ ခ်ပ္ဝတ္တန္ဆာဝတ္၍ အယုဒၶယကိုသိမ္းခ့ဲတာကြ ေႂကြးေၾကာ္ေနသူမ်ားရွိသည္။ ခါး ေတာင္းက်ိဳက္၍ ဝါးရင္းဒုတ္ကို အသားေပးေနသူမ်ားေတြ႕ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ ျမန္မာဘုရင္မ်ား ၾကက္ကေလး ငွက္ကေလးလို အဖမ္းခံရၿပီးျမန္မာေတြထီးနန္းျပတ္ခ့ဲေသာ္လည္း ထိုင္းနိုင္ငံတြင္ ယေန႔တိုင္ ဘုရင္မင္းဆက္ကမျပတ္ေပ။ ဝါးရင္းဒုတ္ျဖင့္ မိုက္လုံးၾကီးသည္ထက္ ကြၽမ္းက်င္ပါးနပ္ေသာ သံခင္းတမန္ခင္းက ကိုယ့္ထီး ကိုယ့္နန္းကို ကာကြယ္နိုင္သည္ကိုေတြ႕ရေပ မည္။

၄။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ပုဂၢိဳလ္ေရးၾသဇာ

တိုင္းျပည္တိုင္းတြင္ အရည္အခ်င္းရွိေသာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ားေမြးထုတ္ရန္ မခက္ခဲေသာ္လည္း လူပုဂၢိဳလ္အရ ၾသဇာႀကီးမားေသာ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ေပၚထြက္လာဘုိ႔ မလြယ္ေပ။ ထိုသုိ႔ ၾသဇာႀကီးေသာ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ သည္ အေျပာင္းအလဲႀကီးတခုကို ဦးေဆာင္နိုင္စြမ္းရွိမွန္း တ႐ုတ္တုိ႔ ေကာင္းေကာင္းသိၾကသည္။ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္တြင္ျဖစ္ပြား ေသာ တ႐ုတ္တျပည္လုံး သိမ့္သိမ့္တုန္၍ ကြၽမ္းထိုးေမွာက္ခုံျဖစ္သြားခ့ဲေသာ တ႐ုတ္ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္းေရးသည္ CPC ဥကၠဌေမာ္စီတုန္း၏ လူပုဂၢိဳလ္ေရးၾသဇာေအာက္တြင္ ေပၚထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေမာ္စီတုန္းကိုယ္တိုင္ သူ၏ပုဂၢိဳလ္ေရးၾသဇာကိုသုံး၍ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးအရွိန္ကိုတြန္းတင္ခ့ဲေၾကာင္း ဝန္ခံခဲ့သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္လည္း ပုဂၢိဳလ္ေရးၾသဇာႀကီးမားသည့္ နိုင္ငံေရးသမားတေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္းတြင္ သာမက ျပည္ပတြင္ပါ ၾသဇာရွိသူျဖစ္ေၾကာင္း အေျပာင္းအလဲႀကီးတခုကို ေစ့ေဆာ္ဦးေဆာင္နိုင္ေလာက္ေအာင္ ျသဇာႀကီး မားသူျဖစ္ေၾကာင္း တ႐ုတ္တုိ႔ ေကာင္းစြာသိၾကသည္။ တ႐ုတ္တုိ႔အေနႏွင့္ အေျခအေနကိုေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ္လည္း နယ္စပ္ေဒသ စစ္ပြဲဂယက္က တ႐ုတ္တုိ႔ကို တြန္းပို႔ေနပုံရသည္။

အထူးသျဖင့္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲသည္နီးလာၿပီျဖစ္ရာ ထိုေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျမန္မာအေျပာင္းအလဲကို ေသြးထြက္သံယိုမရွိ ဘဲ ေျပာင္းလဲႏိုင္သည့္ အခြင့္အလမ္းျဖစ္ေပရာ တ႐ုတ္တုိ႔ ေျခလွမ္းသြက္လာပုံရသည္။

၅။ ျမန္မာအေရးအတြက္ တ႐ုတ္သံတမန္ ၃ ဦး

၂၀၁၂ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လႊတ္ေတာ္တြင္းေရာက္ၿပီး ျမန္မာနိုင္ငံဆိုင္ရာ တ႐ုတ္သံအမတ္ ယန္ဟို႔လန္ ေရာက္ရွိလာၿပီး ေနာက္ တ႐ုတ္သံအမတ္သစ္ ယန္ဟို႔လန္သည္ ေဒၚစုႏွင့္ရင္းႏွီးေသာဆက္ဆံေရး စတင္ခ့ဲသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေဒၚစု ခရီးစဥ္အ တြင္း ယန္ဟို႔လန္၏ သက္တမ္းကုန္သြားခ့ဲသည္။

ေဒၚစုခရီးစဥ္အတြင္း ေပၚထြက္လာေသာသတင္းမ်ားအရ တ႐ုတ္အစိုးရႏိုင္ငံေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ ေဒၚစုအား ဖိတ္ၾကားရန္ အခ်ိန္္မသင့္ဆိုကာ ေႏွာင့္ေႏွးေနသျဖင့္ CPC နိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဌာနမွ ရွီက်င့္ပင္အမိန္႔ျဖင့္ တိုက္ရိုက္ဖိတ္ၾကားလိုက္ရ သည္ဟု တ႐ုတ္သတင္းမ်ားကဆိုသည္။

သတင္းမ်ားအရ တ႐ုတ္အစိုးရနိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာနအေနႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ေစာင့္ၾကည္လိုသည့္ သမ႐ိုးက် စဥ္းစားနည္းျဖစ္ၿပီး တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ CPC ကမူ တက္ႂကြေရွ႕ေဆာင္ေသာ ေပၚလစီ ေဖာ္ေဆာင္မည့္ဖက္မွ စဥ္းစားပုံရ သည္။ ေနာက္အသစ္ခန့္အပ္မည့္ ျမန္မာနိုင္ငံဆိုင္ရာ တ႐ုတ္သံအမတ္သစ္သည္ ေပၚလစီအသစ္ႏွင့္ လာဖြယ္ရာရွိသည္။

ဒုတိယ သံတမန္မွာ တ႐ုတ္နိုင္ငံ အာရွေရးရာ အထူးကိုယ္စားလည္ ဆြန္ေကာ့ရွန္ Sun Guoxiang ျဖစ္သည္။ သူ႔အား နိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီးဌာနကေစလႊတ္သလား CPC နိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဌာနက ေစလႊတ္သလား မသဲကြဲပါ။ ဆြန္ေကာ့ရွန္သည္တိုင္းရင္းသားလက္နက္အဖြဲ႕မ်ား၏ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား အစိုးရႏွင့္တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕မ်ား ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားသုိ႔ ၾကားလူအျဖစ္ တက္ေရာက္ကာ အေျခအေနမ်ားကို နားလည္ယူေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

တ႐ုတ္ျမန္မာ ခ်စ္ၾကည္ေရးအသင္း ဥကၠဌ ကင္က်ိယြင္Geng Zhiyuan ကို တ႐ုတ္တုိ႔၏ တတိယေျမာက္သံတမန္အျဖစ္ ယူဆရေပမည္။ ကင္က်ိယြင္သည္ ယခုႏွစ္ပိုင္းအတြင္း အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ နာယက ဦးတင္ဦးအပါ အမ်ဳိးသားဒီမုိ ကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခ့ဲသူျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ေဒၚစုအား CPC နိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး ဌာနမွ ဖိတ္ၾကားသည္ဆိုပါက ကင္က်ိယြင္သည္ CPC နိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဌာန၏ သံတမန္ ျဖစ္ဘြယ္ရွိသည္။

ကင္က်ိယြင္သည္ ျမန္မာျပည္အေရးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး တိက်ေသာ သေဘာထားမ်ားေျပာေလ့ရွိပါသည္။ ထို႔ျပင္ သူသည္ ေမာ္စီတုန္းေခတ္ CPC ဗဟိုေကာ္မတီ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ကင္ေျပာင္၏သားျဖစ္ၿပီး တ႐ုတ္ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္းအဝန္းအဝိုင္းသုိ႔ေပါက္ေရာက္သူ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္အေရးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီးကင္က်ိယြင္၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားမွာ

– စစ္ပြဲမွ ေက်ာ္က်ေသာ အေျမာက္ဆံ ဗံုးဆံမ်ားေၾကာင့္ တ႐ုတ္နိုင္ငံသားမ်ား ေသဆုံးဒဏ္ရာရျခင္းမ်ားရိွ၍လည္းေကာင္း၊ စစ္ေဘးဒုကၡ သည္မ်ားေျပးဝင္လာျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာျပည္အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းပဋိပကၡဟာ တ႐ုတ္ကို ဂယက္ ရိုက္မႈႀကီးမား။

– တ႐ုတ္အေနႏွင္ ျမန္မာ့အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကိုေလးစားေပမ့ဲ ျမန္မာျပည္တြင္း တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားအား စစ္ေရးအရ ဖိႏွိပ္ေနသည္ကို မေတြ႕ျမင္လိုေၾကာင္း။ အေရွ႕ေျမာက္ ပဋိပကၡအား ထိမ္းမနိုင္ သိမ္းမရအေျခအေနသုိ႔ ေရာက္ရွိမည္ကိုမျမင္ ေတြ႕လိုေၾကာင္း။

– လက္ရွိၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုပ္ေနတာေကာင္းေပမ့ဲကိုးကန္႔အဖြဲ႕ကို ေဆြးေႏြးဘုိ႔ လက္မခံဘူးဆိုရင္ ျပႆနာ ေျဖရွင္းဘုိ႔ ခက္ခဲျမဲ ခက္ခဲေနမွာျဖစ္ေၾကာင္း အဓိက အစိုးရသေဘာထားသားသာျဖစ္ၿပီး ယခင္ကလည္း အပစ္ရပ္ႏိုင္ခ့ဲလို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကာလမ်ားရွိခ့ဲေၾကာင္း။

– ကိုးကန္ေတြဟာ ျမန္မာနိုင္ငံသားေတြျဖစ္ေပမဲ့ တ႐ုတ္ ဟန္လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊ တ႐ုတ္ေတြနဲ႔ ေဆြးမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကေၾကာင္း။ မိမိေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြ အတိုက္ခံေနရတ့ဲအခ်ိန္မွာ တ႐ုတ္တုိ႔အေနႏွင့္ မိမိသားခ်င္းမ်ားအတြက္ စိတ္ ပူေၾကာင္း။

– တိုင္းရင္းသားေဆြးေႏြးပြဲမွာ အဓိက မေျပလည္တဲ့အခ်က္က အစိုးရအေနႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားအား လက္ နက္ခ်ခိုင္းျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားအေနႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းႀကီး လက္ခံရန္ ခက္ခဲမည္ျဖစ္ေၾကာင္း။

စသည္တုိ႔ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ နယ္စပ္တိုင္းရင္းသားအေရးႏွင့္ပတ္သက္သည့္ တ႐ုတ္တုိ႔၏ သေဘာထား ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ေတြ႕နိုင္ပါသည္။


ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
MoeMaKa Old Archives

Similar Posts