သန္း၀င္းလႈိင္

သမိုင္းတေကြ႕မွ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ

My Friend Tin Moe By Maung Swan Yi - Selection of MoeMaKa Articles

သန္းဝင္းလိႈင္
ၾသဂုတ္ ၃၀၊ ၂၀၁၂
ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္မ်ားအနက္ ယေန႔တိုင္သက္ရွိထင္ရွားရွိေနေသာ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ (၂) ဦးမွာ ဗိုလ္မွဴးရဲထြဋ္ႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း ေက်ာ္ေဇာတို႔ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ၏အမည္ရင္းမွာ ကိုေရႊျဖစ္သည္။ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ကိုထြန္းရွိန္ (ဗိုလ္ရန္ႏိုင္)၊ ကိုလွေမာင္ (ဗိုလ္ေဇ ယ်)၊ ကိုလွ(ဗိုလ္မင္းေရာင္) တို႔ကဲ့သို႔ ကိုေရႊသည္ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕မွျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕ဆိုေသာ္လည္း စင္စစ္ ယင္းတို႔သည္ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း၏ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးၾသဇာခံမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္။ ကိုေရႊသည္ ဂ်ပန္စစ္ပညာသင္တန္းတက္စဥ္က ဂ်ပန္ အမည္မွာ “တာနီဂုခ်ိရွင္အိခ်ီ” (Taniguchi Shinichi) ျဖစ္သည္။ ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ ဗိုလ္အမည္ခံယူရာတြင္ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာျဖစ္ လာသည္။

ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာကို သာယာဝတီခရိုင္ သံုးဆယ္ၿမိဳ႕ဆိုင္းစုရြာတြင္ ၁၉၁၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၃ ရက္ (ေက်ာ္ၿငိမ္း၏ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ စာအုပ္စာ မ်က္ႏွာ ၁၃၉ ၌ ၁၉၁၈ ႏိုဝင္ဘာ ၃၀ ရက္ဟူ၍ ေဖၚျပထားသည္။) ၌ အဖလယ္သမားႀကီးဦးပန္း၊ အမိေဒၚတင္တို႔မွ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ ေမြးခ်င္း ၆ ေယာက္အနက္ ဒုတိယေျမာက္သားျဖစ္သည္။

ငယ္စဥ္က သံုးဆယ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ဆိုင္းစုရြာအၾကားရွိ ရြာမရြာျမန္မာမူလတန္းေက်ာင္း၊ ေညာင္ဝိုင္းမူလတန္းေက်ာင္း၊ သံုးဆယ္ၿမိဳ႕အာရ္စီအမ္ ေက်ာင္းတို႔တြင္ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ ရန္ကုန္သို႔ေျပာင္းေရႊ႕၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ျမဴနီစီပယ္အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ျမန္မာ (၁၀)တန္းေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ဟိုက္ယားဂရိတ္ေခၚ ဆရာျဖစ္သင္တန္းတက္ေနဆဲမွာပင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးလုပ္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ တတိယေက်ာင္းသားသပိတ္တြင္ ကိုေရႊတို႔၏ ဆရာျဖစ္သင္ေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသားမ်ားက အတြင္းဝန္မ်ား႐ံုးဝင္ေပါက္၊ ထြက္ေပါက္မ်ား ပိတ္၍ သပိတ္ထားခဲ့ၾကသည္။ ယင္းေနာက္ သံုးဆယ္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္၍ မူလတန္းျပဆရာဝင္လုပ္ခဲ့သည္။

သာယာဝတီတြင္ တို႔ဗမာအစည္းအရံုးဝင္ သခင္မ်ားလာေရာက္ေဟာေျပာစဥ္ သခင္ခင္ေအာင္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရင္းႏွီးၿပီး ကိုေရႊကို စင္ေပၚတင္ ေပးသျဖင့္ စတင္ေဟာေျပာျဖစ္ခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ရန္ကုန္သို႔ျပန္လာကာ ဆရာမႀကီးေဒၚမမထံတြင္ အဂၤလိပ္စာသင္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီတြင္ စစ္ရဲေဘာ္ေလ့က်င့္ေရးတာဝန္ခံကိုၫိဳႏွင့္ေတြ႕ဆံုၿပီး အဂၤလိပ္ကိုတိုက္ရန္ ဂ်ပန္သို႔ စစ္ပညာသင္သြား မည့္မ်ဳိးခ်စ္လူငယ္မ်ားႏွင့္အတူလိုက္ရန္ တိုက္တြန္းသည့္အတြက္ သခင္ျမႏွင့္ဆက္သြယ္ၿပီး ဂ်ပန္သို႔စစ္ပညာသင္ရန္ ေစလႊတ္သည္။ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ဒုတိယအသုတ္ျဖစ္ေသာ သခင္စိုး (ဗိုလ္ျမင့္ေအာင္)၊ သခင္ေစာလြင္ (ဗိုလ္မင္းေခါင္)၊ သခင္သန္းတင္-၂ (ဗိုလ္ျမဒင္)၊ ကိုေအာင္သိန္း (ဗိုလ္ရဲထြဋ္)၊ သခင္ထြန္းေရႊ (ဗိုလ္လင္း ယုန္) တို႔ႏွင့္အတူ ကိုင္႐ႈိမာ႐ူး (Kaisho Maru) သေဘၤာျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ၁၉၄၁ ဧၿပီ ၁၃ တြင္ ထြက္ခြာခဲ့သည္။ ၁၉၄၁ ဧၿပီ ၂၈ တြင္ ဂ်ပန္ ႏိုင္ငံ အိုဆာကာၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ထိုမွတဆင့္ တိုက်ဳိၿမိဳ႕သို႔ ေလယာဥ္ျဖင့္ ထြက္ခြာခဲ့သည္။ တိုက်ဳိမွတဆင့္ ဟိုင္နန္ကြၽန္းသို႔ ၁၉၄၁ ေမ ၁၀ တြင္ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ဟိုင္နန္ကၽြန္းတြင္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ စန္းယစစ္ပညာသင္ေက်ာင္းႏွင့္ ထိုင္ဝမ္ကြၽန္းတို႔တြင္ တိုက္ခိုက္ေရးသင္ တန္းမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၁ ဒီဇင္ဘာ ၂၆ တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရွိ ျမန္မာလူမ်ဳိး မ်က္စိကုဆရာဝန္ႀကီး ဦးထြန္းေဖေနအိမ္၌ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ဝင္မ်ား လက္ေမာင္းေသြးေဖာက္ကာ သစၥာအဓိ႒ာန္ျပဳရာတြင္ ပါဝင္ခဲ့သည္။ ယင္ေနာက္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္မ်ား ဗိုလ္အမည္ခံယူရာ ဗိုလ္ ေက်ာ္ေဇာျဖစ္လာသည္။ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္မ်ား၏ ဗိုလ္ဘြဲ႕မ်ားကို ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းကမွည့္ေပးခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

၁၉၄၂ ဇန္နဝါရီ ၁၁ တြင္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ (ဘီအိုင္ေအ) စစ္ဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ ေမာ္လၿမိဳင္စစ္ေၾကာင္းျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ခ်ီတက္၍ ၿဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕တို႔ကို တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၂ ဇူလိုင္ ၂၇ တြင္ ဘီအိုင္ေအကိုဖ်က္သိမ္း၍ ဗမာ့ကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္(ဘီဒီေအ) ျပန္ လည္ဖြဲ႕စည္းေသာအခါ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ျဖင့္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၄ ၾသဂုတ္ ၄ မွ ၇ ထိ ပဲခူးၿမိဳ႕ ဗမာ့တပ္မေတာ္ခံျပတပ္ရင္းရွိ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ ေနအိမ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ ကိုယ္စားလွယ္သခင္စိုးတို႔ လွ်ဳိ႕ဝွက္ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးၿပီး ဖက္ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႕ဖြဲ႕ရန္ သေဘာတူညီခဲ့သည္။

၁၉၄၄ ၾသဂုတ္ ၁၂ တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္အရာရွိႀကီးမ်ား အစည္းအေဝးသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ သည္။ ၁၉၄၅ စက္တင္ဘာ ၄ တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခါင္းေဆာင္ေသာ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ သီဟုိဠ္ကြၽန္း(ယခုသီရိလကၤာႏိုင္ငံ) ကႏၷီၿမိဳ႕သို႔သြားေရာက္ရာ၌ အဖြဲ႕ ဝင္အျဖစ္ လိုက္ပါခဲ့သည္။

၁၉၄၅ ဒီဇင္ဘာ ၁၅ တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္၌ ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တြင္ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္း တိုင္း မွဴးအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ၁၉၄၉ ေဖေဖၚဝါရီ ၄ တြင္ ေတာင္ပိုင္းတိုင္း တိုင္းမွဴးအျဖစ္လည္းေကာင္း ေဆာက္ရြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၂ တြင္ ျမန္မာ စစ္မစ္ရွင္ ဒုတိယအဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အဂၤလန္၊ ျပင္သစ္၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္၊ ေနာ္ေဝး၊ ဆြီဒင္ႏွင့္ ယူ႐ိုဆလားဗီးယား ႏိုင္ငံ မ်ားသို႔ သြားေရာက္ခဲ့သည္။

၁၉၅၃ တြင္ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္း တိုင္းမွဴးအျဖစ္ ျပန္လည္တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ဗမာ့တပ္မေတာ္တြင္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္အဆင့္ထိ တာဝန္ ထမ္းရြက္ခဲ့သည္။၁၉၅၄ မတ္ ၂ တြင္ ျမန္မာ့ေျမသို႔ က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္လာေသာ တရုတ္ျဖဴကိုမင္တန္ (Kuomintang) တပ္မ်ားကို ဘုရင့္ ေနာင္စစ္ဆင္ေရးျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ၁၉၅၅ မတ္ ၇ တြင္ တ႐ုတ္ျဖဴတပ္မ်ားကို ရန္ႀကီးေအာင္စစ္ဆင္ေရးျဖင့္လည္းေကာင္း ကိုယ္တိုင္ဦးစီး ကြပ္ကဲ၍ တိုက္ခိုက္ေခ်မႈန္းခဲ့သည္။

၁၉၅၅ စက္တင္ဘာလတြင္ စစ္ဘက္ခ်စ္ၾကည္ေရးမိတ္ဆက္အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္ တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံ သို႔ သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့သည္။

ဗမာ့တပ္မေတာ္မွ ၁၉၅၆ ဇန္နဝါရီ ၆ တြင္ ေအာင္မာဃထိုးစစ္ဆင္ႏႊဲစဥ္ ဗကပဌာနခ်ဳပ္သို႔ ရဲေဘာ္ႀကီးျမင့္ႏွင့္ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာတို႔ေပးပို႔ေသာ စစ္ေရးထိပ္တန္းလွ်ဳိ႕ဝွက္သတင္းမ်ားပါရွိသည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို သိမ္းဆည္းမိခဲ့သည္ဟုဆိုကာ ၁၉၅၇ ေဖေဖဝါရီ ၁၃ ရက္ေန႔ပါစာ အမွတ္ ၂၀ ရာထူး (၁၅) ၅၇ အရ ၁၉၅၇ မတ္ ၆ တြင္ တပ္မေတာ္မွ ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္သို႔ေလွ်ာ့ခ်၍ အၿငိမ္းစားေပးျခင္းခံရသည္။ ေအာင္မာ ဃစစ္ေရးဆိုသည္မွာ ပခုကၠဴခရိုင္အတြင္းရွိ ဗကပပါတီဌာနခ်ဳပ္ကို ထိုးစစ္ဆင္ေသာစစ္ေရးျဖစ္သည္။

ယင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္းေက်ာ္ေဇာက သူ၏ကိုယ္ေရးအတၳဳပၸတၱိေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္မွ စာ ၁၉၄ တြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေရး သားထားသည္။

“ထို(ေအာင္မာဃ)စစ္ဆင္ေရးအတြင္း ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဌာနခ်ဳပ္မွ စာရြက္စာတမ္းအေတာ္မ်ားမ်ားသိမ္းဆီးမိရာ ထိုအထဲတြင္ ဥကၠ႒သခင္သန္းထြန္း၏ ထိပ္တန္းလွ်ဳိ႕ဝွက္ဖိုင္တြဲ တစ္တြဲပါရွိသည္။ ထိုဖိုင္တြဲ တြင္ပါရွိေသာစာအခ်ဳိ႕မွ အခ်က္အလက္မ်ားအရ သခင္သန္း ထြန္းထံ ကြၽန္ေတာ္ကေရးေပးသည္ဟု ထင္ရေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားပါရွိေနရာ ထုိကိစၥကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ ကြၽန္ေတာ့္ကို အႀကီးအက်ယ္ အေရးယူရန္ တပ္တြင္းတပ္ျပင္ရွိ ဆိုရွယ္လစ္မ်ား စီစဥ္ၾကပါေတာ့သည္။

ဤေနရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ထိုေခတ္ထိုအခ်ိန္က ႏုိင္ငံေရးဇာတ္ခံုမ်ားတြင္ အေရးပါစြာေရာက္ရွိေနသူမ်ားအၾကား ဆက္ဆံေရးကို ေရးပါ ဦးမည္။

ထိုအခ်ိန္ကာလ ၁၉၅၆ ခုႏွစ္သည္ ဆိုရွယ္လစ္မ်ားက တပ္တြင္းတပ္ျပင္ၾသဇာလႊမ္းမိုးေရး အႀကီးအ က်ယ္ႀကိဳးစားေနမႈ အရွိန္ရေနခ်ိန္ႏွင့္ လည္း တိုက္ဆိုင္ေနပါသည္။ သူတို႔သည္ ျပင္ပအႏၱရာယ္ျဖစ္သည့္ တ႐ုတ္ျဖဴတိုက္ေရးထက္ ျပည္တြင္းစစ္ကိုသာ အေလးေပးအျပဳတ္ တိုက္ခ်င္သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ျပည္သူလူထုႏိုးၾကားၿပီး ေတာင္းဆိုလြန္း၍သာ (တဖက္ကလည္း ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ေဖၚထုတ္ ဖြင့္ခ်ေန၍သာ) တ႐ုတ္ျဖဴတိုက္ေရးကို လုပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုတိုက္ပြဲမ်ားအရွိန္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ၾသဇာႀကီးမားလာမႈကိုလည္း သူတို႔စိုးရိမ္ ေနၾကသည္။

တပ္တြင္းမွ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီဆန္႔က်င္သည့္ တပ္မွဴးမ်ားလည္းရွိရာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ပူေပါင္းစည္းရံုးမိၿပီး သူတို႔ဆိုရွယ္လစ္မ်ားကို အာခံေခါင္းမာ လာၾကမွာလည္း စိုးရိမ္ၾကသည္။ အဓိကမွာ ဆိုရွယ္လစ္မ်ားအေနႏွင့္ တိုင္းျပည္ကို ၎တို႔စိတ္ႀကိဳက္ခ်ယ္လွယ္လိုၾကရာတြင္ တပ္မေတာ္ကို ပထမဆံုး သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္အုပ္စီးႏိုင္ဖို႔ရာမွာ ဆူးေျငာင့္ခလုတ္ျဖစ္ေသာ ကြၽန္ေတာ္ကို ဖယ္ရွားပစ္ဖို႔လုိေလသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ဤကဲ့သို႔တပ္မွထုတ္ပစ္ေရးကို ပုဂၢဳိလ္ေရးအရ အဓိကႀကိဳးစားႀကိဳးကိုင္သူ (၃) ဦး (ဦးေက်ာ္ ၿငိမ္း၊ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္ေနဝင္း) တို႔ ရွိပါသည္။

ဆိုရွယ္လစ္ပါတီမွ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းသည္ တေလွ်ာက္လံုး ကၽြန္ေတာ့္ကို သတိျဖင့္ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ပါသည္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းသည္ ကြၽန္ေတာ့္ကို သူ၏ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီတြင္းေရာက္ေအာင္ မ်ားစြာအားထုတ္လံုးပန္း ႀကိဳးစားခဲ့ပါသည္။ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီမွာ ျပည္သူတို႔၏အက်ဳိးကိုေဆာင္ရြက္ဖို႔ထက္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဆန္႔က်င္ေရး၊ အျပဳတ္တိုက္ေရးကိုသာ အဓိကလုပ္ေနေသာပါတီျဖစ္ရာ (အဓိက ၎တို႔ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားကိုသာလုပ္ ေနရာ) ကြၽန္ေတာ့္အေနႏွင့္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ျပည္သူ႔မ်က္ႏွာမေထာက္ဘဲ မိမိတဝမ္းတစားအတြက္ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီဝင္မလုပ္ႏိုင္ေပ။ ဦးေက်ာ္ ၿငိမ္းအေနႏွင့္ကလည္း ကြၽန္ေတာ္၏ျပင္းျပေသာ ျပည္ခ်စ္စိတ္၊ အက်င့္စာရိတၱ၊ သီလ၊ ရာထူးစည္းစိမ္မမက္ေမာမႈ စတာေတြကိုၾကည့္ၿပီး သူသိမ္းသြင္းႏိုင္မည့္သူမဟုတ္႐ုံမက သူ႔ေရွ႕ေရးရည္မွန္းခ်က္ကိုပါ ေႏွာင့္ယွက္ႏိုင္သူဟုျမင္ေနသျဖင့္ ထိုဖိုင္တြဲကိစၥေပၚလာေသာအခါ တပ္တြင္းဆိုရွယ္လစ္မ်ားႏွင့္ပူးေပါင္းၿပီး တက္ႂကြစြာ ကြၽန္ေတာ့္ကို အေရးယူလုပ္ေဆာင္လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးမွာ ႏိုင္ငံေရးထက္ ပုဂၢိဳလ္ေရးရာထူးအတြက္ပါ ကြၽန္ေတာ့္ကိုဆန္႔က်င္သျဖင့္ အလြန္ျပင္းထန္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ ပုဂၢိဳလ္ေရး အရလည္း အလြန္မုန္းတီးပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တပ္တြင္းရွိေနသေရြ႕ သူ႔အေနႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေက်ာ္ကာ ထိပ္ေရာက္ေနဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ပါ။

ဗိုလ္ေနဝင္းမွာ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဂ်ပန္ေခတ္ကတည္းက မလိုလား၊ မႏွစ္မ်ဳိ႕ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမည့္အခ်က္မ်ားရွိပါသည္။ (ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ တပ္တြင္းဆိုရွယ္လစ္မ်ားအနက္ ၎၏ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားႏွင့္ပတ္သက္လာလွ်င္ အလြန္လက္ေတြ႕က်စြာ စဥ္းစားႏိုင္ သူျဖစ္သည္။)

တိုင္းျပည္တြင္ စစ္တပ္ကထမ္းေဆာင္ရမည့္ တာဝန္ႀကီးမ်ားေပၚေပါက္လာပါက သူ႔တြင္အားကိုးဖို႔မရွိေပ။ သူကိုယ္တိုင္က ဘာမွစြမ္းရည္ရွိသူ မဟုတ္။ သူ႔ဆုိရွယ္လစ္တပ္မွဴးမ်ားကလည္း အားမကိုးရ။ အေရးအ ေၾကာင္းဆိုက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေခၚၿပီး တာဝန္ေပးရ။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း တခါမွ်မျငင္းဆို။ ေခၚၿပီးတာဝန္ေပးသမွ် တာဝန္ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့။ တခါမွလည္း ရာထူးကိစၥ၊ ကိုယ္ေရးကိစၥ မေတာင္းဆိုဖူး။ ထိုအခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ကို တပ္မေတာ္မွထုတ္ပစ္ေရးအထိေတာ့ သူကအစပိုင္းတြင္ မလိုလားခဲ့ပါ။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ပိုင္း ကြၽန္ ေတာ့္ၾသဇာအရွိန္တက္လာေသာအခါ သူလည္း ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးႏွင့္အတူပူးေပါင္းၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ထုတ္ပစ္ေရးကို တက္ႂကြစြာ လုပ္လာပါေတာ့ သည္။

ဤသူမ်ားအျပင္ ဦးႏုႏွင့္ ဦးဗေဆြ (ထုိအခ်ိန္က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္လုပ္ေနသူ) တို႔လည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို မလိုလားၾကဘဲ ျဖစ္ေနပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ကလည္း ထိုဖိုင္ကိစၥေပၚလာေသာအခါ ကြၽန္ေတာ္ကိုဖယ္ရွားပစ္ရန္ လုိလားပံုရပါသည္” ဟူ၍ ေရးသားထားေလသည္။

၁၉၆၀ ေဖေဖၚဝါရီ ၆ တြင္ က်င္းပေသာပါလီမန္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အေထြေထြေရးေကာက္ပြဲ၌ တသီးပုဂၢလအမတ္ေလာင္းအျဖစ္ ၾကည့္ ျမင္တိုင္ေအာက္ပိုင္း မဲဆႏၵနယ္မွ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ရာရႈံးနိမ့္ခဲ့သည္။ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲ၌ သန္႔ရွင္းဖဆပလအမတ္ေလာင္း သခင္စံေဝ အေရြးခံရသည္။

၁၉၆၁ ေဖေဖၚဝါရီ ၂၇ တြင္ တ႐ုတ္ျဖဴက်ဴးေက်ာ္မႈဆန္႔က်င္ေရး အမ်ဳိးသားေကာ္မတီ၏ ဥကၠ႒အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ခံရသည္။ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီႏွင့္ ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ား ျပည္တြင္းၿငိမ္း ခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲက်င္းပစဥ္ကာလက ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဒုတိယဥကၠ႒အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။

၁၉၇၆ ဇူလိုင္ ၁၈ တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ တရုတ္ႏိုင္ငံသို႔ လွ်ဳိ႕ဝွက္ထြက္ခြာၿပီး ၁၉၇၆ ၾသဂုတ္လ ၁၀ တြင္ ဗကပႏွင့္ပူးေပါင္းခဲ့သည္။ ၁၉၇၆ ႏိုင္ ဝင္ဘာ ၃ တြင္ ဗကပဗဟိုဌာနခ်ဳပ္၌ စစ္အၾကံေပးႏွင့္ ဗဟိုစစ္ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္ တာဝန္ယူခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ဗကပဗဟိုစစ္ဦးစီးဌာန ဗဟိုစစ္ေကာ္မရွင္တြင္ ပထမ၊ ဒုဥကၠ႒တာဝန္မ်ားကို ထမ္းရြက္ခဲ့သည္။

ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္းေက်ာ္ေဇာသည္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာထားႏွင့္ လက္ေရြးစင္မိန္႔ခြန္းမ်ား (၁၉၅၇)၊ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး (၁၉ ၅၉)၊ ကမၻာစစ္ႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး (၁၉၆၀)၊ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတိုက္ပြဲမ်ား (၁၉၆၁)၊ သမိုင္းမွန္ကူကြက္မ်ား၊ တရားခံအစစ္ဘယ္သူလဲ၊ မီဒီယာေလာကႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးမ်ား၊ ကိုယ္တိုင္ေရးအတၳဳပၸတၱိေပါင္းခ်ဳပ္ (၂၀၀၇) တို႔ကို ေရးသားျပဳစုခဲ့သည္။

ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္းေက်ာ္ေဇာသည္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ၌ စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈမ်ားေၾကာင့္ ၁၉၅၅ ဇန္နဝါရီ ၁၀ တြင္ ယူဂို စလားဗီးယားသမၼတတီးတိုး၏ စစ္သည္ေတာ္ေကာင္း (ပထမဆင့္) ႏွင့္ ၁၉၅၉ မတ္ ၂၇ တပ္မေတာ္ေန႔တြင္ လြတ္လပ္ေရးေမာကြန္းဝင္ (ပထမဆင့္) တံဆိပ္တို႔ကို ခ်ီးျမႇင့္ခံရသည္။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ

Similar Posts