>Win Pe – Win Pe Bag – 98

August 29, 2010

>

ဝင္းေဖ လြယ္အိတ္ ၉၈ – ဘီဘီစီ ပင္တိုင္က႑
ဝင္းေဖ
ၾသဂုတ္ ၂၉၊ ၂၀၁၀

ေသာတရွင္မ်ား ခင္ဗ်ား။

ဝင္းေဖငယ္ငယ္က မွတ္မိေနတာေတြထဲမွာ ဝင္းေဖတုိ႔အိမ္ကုိလာၾကတဲ့ ေရွးသီခ်င္းႀကီး သီခ်င္းခံေတြ ဝါသနာႀကီးတဲ့ လူႀကီးေတြ တီးၾက မႈတ္ၾက သီဆုိၾကတာေတြ တဝါးဝါး တဟားဟား ရယ္ေမာၾကတာေတြ၊ စားၾက ေသာက္ၾကတာေတြ ပါပါတယ္။

ဝင္းေဖႀကီးမွ ဖခင္ႀကီးေျပာျပလုိ႔ ျပန္ၿပီးသိရတာက အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြထဲမွာ အဆုိေတာ္ႀကီး ဦးထြန္းအုိင္၊ ေစာင္းဆရာႀကီး ေမာင္ေမာင္လတ္၊ ေရွ႕ေနႀကီး ဦးခင္ေမာင္ေထြး၊ ေစာင္း ေဒၚေစာျမေအးၾကည္၊ ျမန္မာညြန္႔ ဦးခ်စ္ေမာင္၊ ေဒၚစိန္ဦး၊ ဆရာ ဘႀကီး၊ ဆရာ ဘကေလး၊ ႐ံုပုိင္ႀကီးဦးစံဝင္း၊ စာေရးႀကီး ဦးဘသင္၊ ေစာင္းေဒၚေမ၊ စိန္ေဗဒါႀကီး ဆုိသူေတြ ျဖစ္ပါသတဲ့။

ဒါေပမယ့္ ဒီတုန္းက ဝင္းေဖက သိပ္ငယ္ေနေလေတာ့ ေကာင္းေကာင္း ျပတ္ျပတ္သားသား မွတ္မိတာေတာ့ မဟုတ္လွပါ ဘူး။ အဲဒီထဲမွာ ခႏၶာကုိယ္ ခပ္ႀကီးႀကီး၊ အသားမဲမဲနဲ႔ လူႀကီးကုိေတာ့ စိန္ေဗဒါႀကီးဆုိတာ မွတ္မိပါတယ္။ ဝင္းေဖ ေလးငါးႏွစ္သားေလာက္မွာ ျမမန္းဂီရိကုိ ေကာင္းေကာင္းဆုိတတ္ေနပါၿပီ။ တေန႔ ဝင္းေဖတုိ ့အိမ္ကုိေရာက္ေနတဲ့ ဧည့္သည္ေတြကုိ ဆုိျပေပးဖုိ႔ ဖခင္လုပ္တဲ့သူကခုိင္းေတာ့ ဝင္းေဖဆုိေနတုန္း ပတၱလားနဲ႔ တီးေပးတာ စိန္ေဗဒါႀကီးကုိယ္တုိင္ပါပဲတဲ့၊ ဝင္းေဖ ႀကီးမွ ဖခင္က ေျပာျပတာပါ။ ဝင္းေဖရဲ႕ဦးေလးေတာ္တဲ့ ေက်ာ္ေက်ာ္လွဆုိတာနဲ႔ အေဒၚေလးေတာ္တဲ့ အမေလးတုိ႔ေမာင္ႏွမ ရွင္ျပဳနားသမဂၤလာပဲြမွာ ဧည့္ခံတီးတာ စိန္ေဗဒါႀကီးပါပဲ။

စိန္ေဗဒါႀကီးဟာ ဘာ့ေၾကာင့္ ဆုိင္းပညာရဲ႕ဖခင္ႀကီးအျဖစ္ ဝုိင္းၿပီး ၾကည္ညိဳသမုတ္ၾကတာလဲ။ ျမန္မာ့ဆုိင္းေလာကမွာ စိန္ေဗဒါႀကီးရဲ႕ သားတပည့္ ေျမးတပည့္ ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ အမည္ေရွ႕မွာ စိန္တလံုးတပ္မွ ဆုိင္းဆရာ ျဖစ္ရေတာ့မေလာက္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေခတ္မွာေတာ့ လူငယ္ေတြဟာ စိန္ေဗဒါႀကီးကုိ သိပ္မသိၾကေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သမုိင္းဟာ သမုိင္းပါပဲ။

ဘာ့ေၾကာင့္ စိန္္ေဗဒါႀကီးဟာ နာမည္ဒါေလာက္ႀကီးခဲ့ရတာလဲလုိ႔ေမးရင္ ဆုိင္းလက္သံ ေကာင္းလြန္းလုိ႔၊ လက္သံေျပာင္ လြန္းလုိ႔ေပါ့လုိ႔ပဲ ေျဖၾကတာ မ်ားတာပါပဲ။ ဒီအေျဖေတြဟာလည္း မွန္ေနတာပါဘဲ။ ဒါေပမယ့္ စိန္ေဗဒါႀကီးရဲ႕ဓာတ္ျပား သီခ်င္းေတြကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ၿပီး ခဲြျခမ္းစိပ္ျဖာၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ စိန္ေဗဒါႀကီးရဲ ့ထူးျခားခ်က္တခုက ဆုိင္းဝုိင္း တခုလံုးမွာပါတဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေနရာခ်ထားဖဲြ႔စည္းျခင္းဆုိတဲ့ လုပ္ရပ္တခု အထင္အရွားေပၚလာပါတယ္။

စိန္ေဗဒါႀကီးရဲ႕ ဓာတ္ျပားတီးလံုးတီးကြက္ေတြမွာ စိန္ေဗဒါႀကီးရဲ႕ ပတ္ဝုိင္းလက္သံတခုထဲက လက္ဝါးႀကီးအုပ္ ေနရာယူၿပီး လႊမ္းမုိးထားတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ေၾကးတုိ႔၊ ေမာင္းတုိ႔၊ ႏွဲတုိ႔၊ ပတ္မေျခာင္တုိ႔၊ စည္တုိ၊ ဗံုတုိ၊ ဗံုရွည္၊ သံလြင္၊ စည္းဝါး စတာေတြကုိ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အလွည့္ေပးၿပီး ေနရာခ်စီမံခန္႔ခဲြထားတာကုိ ေတြ႔ရပါမယ္။ ေနရာေပးတယ္ဆုိရာမွာလည္း အေပးမွန္ဖို႔ဆုိတာ အခက္အခဲတရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ လုိပါေသးတယ္။

ဒီလုိ တဝုိင္းလံုးက ဂီတတူရိယာေတြကုိ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ စီမံခန္႔ခဲြတဲ့ပညာကုိ ကမၻာသံုး ဂီတမွာေတာ့ Musical Arrangement လုပ္တယ္လုိ႔ ေခၚၾကၿပီး အလြန္အဆင့္ျမင့္တဲ့ ဂီတခ်ဥ္းကပ္မႈျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ေခတ္မွာ Musical Arrangement သေဘာတရားကုိ လူငယ္ဂီတပညာရွင္ေတြ အေတာ္ႀကီးကုိ သေဘာေပါက္လာၾကၿပီး အမ်ားႀကီး အသံုးျပဳေနၾကပါၿပီ။ စိန္ေဗဒါႀကီးတုိ႔ေခတ္တုန္းကေတာ့ အေတာ္ကေလး အသံုးနည္းေသးဟန္ တူပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ျမန္မာ့ဂီတသုေတသီတုိ႔အတြက္ စဥ္းစားစရာတခုကုိ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ဂီတနယ္မွာ နာမည္ႀကီး ထင္ရွားတဲ့ မႏၱေလးၿမိဳ ့မအသင္းႀကီးရဲ႕ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပ ဂီတပညာရွင္ ႏွစ္ဦးျဖစ္ၾကတဲ့ ၿမိဳ႕မၿငိမ္းနဲ႔ ဒါးတန္းဦးသန္႔တုိ႔ဟာ ျမန္မာ့႐ုိးရာ မဟာဂီတကုိေလ့လာဖို႔ ဆုိင္းဆရာႀကီး စိန္ေဗဒါနဲ႔ ေစာင္းဆရာႀကီး ေဒဝဣိႏၶာေမာင္ေမာင္ႀကီး၊ ဣႏၶာေဒဝ ေမာင္ေမာင္လတ္တုိ႔ထံကုိ ဆည္းကပ္ သင္ယူခဲ့ၾကပါတယ္။ ၿမိဳ႕မအသင္းရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြထဲမွာ ေရွးျမန္မာ့႐ုိးရာဂီတေတြကုိ ကမၻာ့သေကၤတနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ ထိန္းသိမ္းေရးနဲ႔ ျမန္မာ့႐ုိးရာဂီတေတြကုိ ကမၻာ့ဂီတဖဲြ႔ စည္းပံုနည္းစနစ္နဲ႔ သံစံုတီးဝုိင္းဖဲြ႔မႈ ျပဳစု စမ္းသပ္ၾကည့္ၾကဖို႔ ထိပ္တန္းက ပါဝင္ပါတယ္။

စိန္ေဗဒါႀကီးကုိ ဒါးတန္းဦးသန္႔က အိမ္တုိင္ရာေရာက္ ပင့္ဖိတ္ပညာသင္ယူရာမွာ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ့ဂီတဝုိင္းဖဲြ႔စည္းမႈ ဆုိင္းဝုိင္းႀကီးမွာ ပတ္မေျခာင္ရဲ႕က႑၊ အပုိ႔၊ အျဖည့္၊ အဆုိ႔၊ အပိတ္၊ ဖက္သံ၊ စြက္သံ သေဘာေတြကုိ နားလည္ သေဘာေပါက္ခ်င္လုိ႔ျဖစ္ေၾကာင္း ဒါးတန္းဦးသန္႔ကုိယ္တုိင္က ဝင္းေဖတုိ႔ကုိ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာ့႐ုိးရာ ေရွးသီခ်င္းေတြကုိ ၿမိဳ႕မအသင္းႀကီးက သံစံုတီးဝုိင္း စမ္းသပ္ဖဲြ႔စည္းမႈျပဳရာမွာ ျမန္မာ့ဆုိင္းဝုိင္းက ပတ္မေျခာင္ အထာေတြ အေျမာက္အမ်ားကုိ အသံုးျပဳတာ အထင္အရွား ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ဂီတမွာက ကမၻာ့ဂီတမွာ Harmony နဲ႔ Rhythm လုိ႔ ေခၚတဲ့ ဖက္သံစြက္သံနဲ႔ စည္းဝါးပုိင္းကုိ ပတ္မေျခာက္မွာ အမ်ားဆံုးေတြ႔ၾကရလုိ႔ပါပဲ။

ၿမိဳ ့မၿငိမ္းကေတာ့ စိန္ေဗဒါႀကီးနဲ႔ အိမ္ခ်င္းကပ္လွ်က္ေနသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဇမၺဴကြၽန္းလံုးလုိ သီခ်င္းခံႀကီးတပုဒ္ကုိ ေစာင္းနဲ႔ သင္ယူရာမွာ ေန႔ဝက္နဲ႔ အၿပီးတတ္ေျမာက္သူျဖစ္ပါတယ္။ စိန္ေဗဒါႀကီးက အလြန္ခ်စ္တဲ့ လူငယ္ကေလးတေယာက္ ျဖစ္ပါသတဲ့။ ၿမိဳ႕မၿငိမ္းနဲ ့ ဒါးတန္းဦးသန္႔တုိ႔ဟာ စိန္ေဗဒါႀကီးတုိ႔ထံက ျမန္မာ႐ုိးရာ ေရွးသီခ်င္းႀကီးေတြကုိ သင္ယူၾကၿပီး စိန္ေဗဒါႀကီးအေနနဲ႔က ေခတ္လူငယ္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ၿမိဳ႕မၿငိမ္းနဲ႔ ဒါးတန္းဦးသန္႔တုိ႔ဆီက အေနာက္တုိင္း ကမၻာ့ဂီတအျမင္ Musical Arrangement မ်ဳိးတူအုပ္စုဖဲြ႔ျခင္း၊ အလွည့္က်ခဲြေဝျခင္း၊ ဖက္သံ၊ စြက္သံကိစၥမ်ား စတာေတြကုိ အနည္းနဲ႔ အမ်ား ၾကားသိႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ ့ ယူဆရပါတယ္။

ရံဖန္ရံခါ ဆရာမ်ားဟာ တပည့္ေတြဆီက စဥ္းစားေတြးေခၚစရာေတြရရွိႏုိင္ၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီလုိစဥ္းစား ေတြးေခၚၾကည့္တာဟာ စိန္ေဗဒါႀကီးရဲ႕သိကၡာကုိ ထိခုိက္ေစလုိတဲ့ရည္ရြယ္ရင္း ဝင္းေဖမွာ စုိးစဥ္းမွမရွိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။ ဘာျပဳလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဝင္းေဖကုိယ္တုိင္ စိန္ေဗဒါႀကီးကုိ အလြန္ၾကည္ညိဳ ေလးစားသူတေယာက္ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ပါပဲ။ ဆက္လက္တင္ျပပါ့မယ္။

က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။

က်ေနာ္ ဝင္းေဖပါ။


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
My Friend Tin Moe By Maung Swan Yi - Selection of MoeMaKa Articles

အလားတူ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ...:Uncategorized

Comments are closed.

Archives