ကံထြန္းသစ္ အေတြးအျမင္

ေျမႀကီးရယ္သံ (Kan Tun Thit)

ေျမႀကီးရယ္သံ

ကံထြန္းသစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၈၊ ၂၀၁၃

         ေအာ္ … ဂရမ္မီဆုေပးပြဲေတာင္ နီးလာျပန္ပါေပါ့လား။

         အစိုင္ျဖစ္ေနေသာ ပင့္သက္ကို မွ်ဥ္း၍ ခ်လိုက္မိသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ငါးဆယ့္ေလးႀကိမ္ေျမာက္ ဆုေပးပြဲ အႀကိဳေန႔က ကြယ္လြန္သြားခဲ့ေသာ “ဝွစ္တနီဟူစတန္” ေၾကာင့္ေတာ့မဟုတ္။ ထိုဆုေပးခ်ိန္က ကိုယ္ နယူးေယာက္မွာရိွေနခဲ့သည္ေလ။

         သည္ႏွစ္တြက္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အဖိတ္ၾကားခံထားရသူ L.A က တည္းခိုေနသည့္ဟိုတယ္တြင္ ကြယ္လြန္သြားေၾကာင္း။ ေၾကျငာသံ၊ ဝမ္းနည္းသံ၊ ေၾကကြဲဟန္ေတြလႊမ္းေနသည့္ဆုေပးပြဲကို အဲဒီညက ကိုယ္ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ ဂရမ္မီဆု ေျခာက္ဆုပင္ရခဲ့ေသာ ကြယ္လြန္သူ အဆိုေက်ာ္ကို ျမင္လိုက္ရေသာအခါ သူမအေၾကာင္းကို သိသလိုလို၊ ဖတ္ဖူးသလိုလို၊ ဇေဝဇဝါႏွင့္ စုတ္သပ္ လိုက္မိသည္။

         ေနာက္ေန႔ မိုးအေသာက္မွာေတာ့ ကိုယ္တို႔တေတြ ပံုမွန္လမ္းေလွ်ာက္ ထြက္ျဖစ္ၾကသည္။ Laguardia ေလယာဥ္ကြင္းနားက ပန္းၿခံအထိ၊ ႏွစ္နာရီခန္႔ေလွ်ာက္ၾကၿပီး အျပန္တြင္ ရုစဘဲ့လမ္း ဘူတာတြင္ အခမဲ့ယူႏိုင္သည့္ A.M ႏွင့္ Metro ဆိုသည့္ သတင္းစာေလးႏွစ္ေစာင္ကိုလည္း ယူၾကၿမဲ။

         ဒီေန႔ေတာ့ ခါတိုင္းယူေနက် ဘူတာဝမွာ မရေတာ့၊ တဖက္ျခမ္း ခံုးေက်ာ္တံတားေလွကားမွ သြားယူရသည္။ ကံေကာင္းလို႔ A.M တမ်ိဳးသာ ရခဲ့သည္။ မ်က္ႏွာဖံုးမွ သူမဓာတ္ပံုႏွင့္ သူမသတင္း ေၾကာင့္ အကုန္ျမန္ခဲ့ၿပီ။

         သူမအေၾကာင္း ေစ့ငုမိေတာ့ အမိေျမမွာတုန္းက သူမပါဝင္ခဲ့ေသာ ရုပ္ရွင္ကို  အမွတ္ရသည္။ မင္းသား Kevin Costner ႏွင့္တြဲ၍ ရိုက္ကူးခဲ့ေသာ The Bodyguard ဆိုသည့္ဇာတ္ကား၊ ႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ထက္မနည္း ရိွေရာ့မည္။ ဆရာဦးေအာင္သင္းအိမ္မွာ ကိုယ္တို႔အတူ သူမ၏အႏုပညာ၊ သူမဂီတေတြကို ခ်ီးက်ဴးေဝဖန္ဖူးခဲ့ၾက၊ အထူးသျဖင့္ အဆိုေတာ္ Dolly Parton ရဲ႕ “I Will Always Love You” သီခ်င္းကို သူမ ျပန္လည္သီဆိုမွဳ အႏုပညာအေၾကာင္း။

         ေအာ္ … ခုေတာ့ … ခမ်ာ ေႂကြလြင့္ရွာၿပီ။

         ေရခ်ိဳးကန္မွာ ေခါင္းနစ္လ်က္တဲ့၊ အေၾကာင္းမသိရေသးတဲ့၊ ရင္ေသြးႏွင့္ ကြဲကြာေန သည့္ခင္ပြန္း၊ ၿပီး … မိဘမ်ားႏွင့္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမွဳမ်ား … ထားရစ္ခဲ့ရၿပီ။ ၾကားသူတိုင္းက ႏွေျမာၾက၊ တသၾက၊ ေၾကကြဲၾက၊ သတင္းစာမ်က္ႏွာေတြ၊ ဖန္သားျပင္ေတြ၊ ႏွဳတ္ဖ်ားေတြမွာ ပေဟဠိျဖင့္ လိမ္းၾကံေနေသာ ႏွေျမာတသမွဳမ်ား။ ေနာက္ေန႔ေတြမွာေတာ့ တစ တစ သတင္းရုပ္လံုး ေပၚလာသည္။

သူမေသဆံုးရျခင္း အေၾကာင္းရင္းက … သည္ အေမရိကကလူေတြ၊ အို … အေမရိကမွ မဟုတ္ပါဘူးေလ၊ ဟိုတေလာက အဂၤလန္မွာလည္း နာမည္ေက်ာ္ အဆိုေတာ္မေလး တေယာက္၊ တကယ္ေတာ့ ေအာင္ျမင္သူေတြ စိတ္က်သည့္အခါတိုင္း အသံုးျပဳၾကေလ့ရိွသည့္ ထြက္ေပါက္မွား၊ မူးယစ္ေဆးဝါးေၾကာင့္တဲ့။

         ျဖစ္ရေလ။ ျပည့္စံုႂကြယ္ဝမွဳေတြ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမွဳေတြႏွင့္ အလိုရိွတိုင္း ယစ္မူးႏိုင္ ပါလွ်က္ႏွင့္၊ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား အသက္ေပးရတဲ့ မူးယစ္ေဆးကို မက္ေမာၾကပါလိမ့္။

         ၿမိဳ႕ေလးတၿမိဳ႕က ဘုရားေက်ာင္းမွာ ဓမၼေတးသီဆိုသူဘဝမွစခဲ့သည့္ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ ေအာင္ျမင္မွဳဘဝကို မူးယစ္ေဆးနဲ႔ ၿဖိဳခ်လိုက္တာပါလား ဝွစ္တနီဟူစတန္ရယ္။

         အရြယ္ေကာင္းဆဲ၊ အမ်ားအတြက္၊ ေလာကအတြက္ ေတးေတြသီက်ဴးလို႔ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္မွာ … ခုေတာ့ …။

         ကိုယ္လည္း သို႔ႏွယ္ ႏွေျမာမိသည္။ တ, ေတာ့ မတသ, မိ။

         မၾကာမၾကာ ကိုယ္ႏွေျမာၿပီး တသေနတတ္မိသူက သူမႏွင့္ အခ်ိန္တည္းလို ကြယ္လြန္သြားရွာ သည့္ သီလရွင္ေလးတပါးကိုပါ။ “TenZin ChoeDon” တဲ့။ ဇီခၽြမ္ျပည္နယ္က တိဘက္မေလး။ အသက္ (၁၈) ႏွစ္တဲ့။ သူ႔အေၾကာင္းကို သည္ထက္ပိုမသိခဲ့။ သို႔စဥ္လ်က္ႏွင့္ ႏွေျမာ တ, သ ရသည့္ အေၾကာင္းက … သီလရွင္ေလးသည္ သူ႔ျပည္သူေတြလြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ သူမကိုယ္ကို မီးရိွဳ႕ဆႏၵ ျပသြားေသာေၾကာင့္ပင္။

         ေျမာက္ပိုင္းက ဗုဒၶ သမီးငယ္ေလးသည္၊ သူတပါးအသက္ သတ္ျဖတ္မွဳကို တားျဖစ္ေတာ္ မူသကဲ့သို႔၊ မိမိအသက္ကို မိမိ သတ္ျဖတ္ျခင္းကိုလည္း အဖျမတ္စြာ လိုလားေတာ္မမူျခင္းကို မသိမ်ား မသိရွာလို႔လား၊ သိေတာ့သိမွာပါေလ … အဲဒီအဆံုးအမထက္ သူ႔မ်ိဳးသူ႔ေဆြ၊ သူ႔ေျပ (ျပည္) သူ႔ေျမကို ခ်စ္မွဳက ကဲလြန္ေနရွာလို႔ထင့္။

         ဘဝကို စြန္႔ပစ္ၾကသူခ်င္းအတူတူ သူမရဲ့ စြန္႔မွဳကေတာ့ … ။

         ကိုယ္မွတ္ခဲ့ဖူးသည္၊ ဖိႏွိပ္မွဳ၊ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မွဳ ခံရသူေတြ လြတ္ေျမာက္လိုမွဳဆႏၵကို ထုတ္ေဖၚပံု သံုးမ်ိဳးရိွသည္တဲ့။

                  (၁)     ႏွဳတ္မွ ထုတ္ေဖၚေႂကြးေၾကာ္ျခင္း၊

                  (၂)     အစာငတ္ခံျခင္း၊

                  (၃)     ကိုယ့္ကိုယ္ကို မီးရိွဳ႕ျခင္း … တဲ့။

         သည္သံုးနည္းတြင္ ေနာက္ဆံုးနည္းကိုသံုးၿပီး ဆႏၵျပလာၿပီဆိုလွ်င္ စာနာတတ္သည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ သူေတြဟာ အေလွ်ာ့ေပးၾကသတဲ့၊ တခ်ိန္က ဗီယက္နမ္မွာဆို … ။

         ဒီ သီလရွင္ေလး ထုတ္ေဖၚျပသသြားတဲ့ သူမဆႏၵကိုေရာ တဘက္က ျမင္မွျမင္ၾကပါေလစ။ တေန႔မျမင္၊ တေန႔ျမင္ၾကပါေစ၊ ျမင္ၾကပါေစ … ။

         ေရွ႕နည္းေတြအသံုးမျပဳဘဲ အျမင့္ဆံုး ေနာက္ဆံုးနည္းကို သံုးသြားတာဟာ လြတ္လပ္မွဳကို ဘဝထက္ တန္ဖိုးထားတဲ့သေဘာလား။

         ဒါဆို … ဝွစ္တနီဟူစတန္တို႔ သံုးသြားသည့္ ထြက္ေပါက္မွားႏွင့္အတူဟု ကိုယ္မဆိုရက္ႏိုင္၊ ဒါေပမယ့္ … ဟူး … ။

         မကုန္ခန္းႏိုင္ေသးေသာ ပင့္သက္ကို ကိုယ္ခ်လိုက္မိျပန္သည္။

         အရင္းရွင္ျဖစ္ျဖစ္၊ ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္ျဖစ္ နယ္ခ်ဲ႕စိတ္ဝင္လာရင္ ဘယ္ေလာက္ တုိင္းျပည္ႀကီး က်ယ္က်ယ္၊ သူတို႔ေလာကအတြက္ေတာ့ က်ဥ္းေနၾကဦးမွာပါပဲေလ။

         သို႔ … အခိုက္ “လူတကိုယ္တြင္ ေျမမည္မွ်လိုသနည္း” ဆိုသည့္ ဝတၱဳေလးကို အမွတ္ရ လိုက္သည္။ လီယိုေတာ္စတိြဳင္းႀကီး ေရးခဲ့ မွတ္ထင့္။ ေျမဧကေတြ ႀကိဳက္သေလာက္ ကန္႔၍ ယူေစဆို၍ မဆည္ႏိုင္၊ မတန္႔ႏိုင္ ေျမကြက္ေတြ သတ္မွတ္သူတဦးအေၾကာင္း။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ေျခာက္ေပတကြက္မွ်သာလုိေၾကာင္း သေဘာေပါက္သြားသူ။

         ေနာက္ၿပီး … စိေႏၲေက်ာ္သူဦးၾသရဲ႕ ၾသဝါဒထူးပ်ိဳ႕လာ “ရယ္သူသံုးမ်ိဳး” ထဲမွ တမ်ိဳး။

         “ငါ ေရေျမ့သနင္း၊ ျပည့္ရွင္မင္း” လို႔ ႀကံဳးဝါးမာန္ေထာင္တဲ့အခါ ေျမႀကီးက ရယ္သတဲ့။

         အင္း … ဒီ သီလရွင္ေလးအတြက္ေတာ့ ေျမႀကီး ငိုေနမယ္ ထင္ပါရဲ႕ … ။       

06. 01. 2013

4:10 A.M

(Photo  – http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/tibet/9077545/Teenage-Tibetan-nun-sets-herself-on-fire-in-China.html ) 


သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
MoeMaKa Old Archives

Similar Posts