ရသေဆာင္းပါးစုံ ေဇာ္ေအာင္ (မုုံရြာ)

ဆရာေဖျမင့္ရဲ့ တန္ဖိုးထားအပ္ေသာအရာမ်ားထဲမွ (၂) ခု

ေဇာ္ေအာင္ (မုုံရြာ)
ဇန္န၀ါရီ ၂၂၊ ၂၀၁၄
ျမန္မာ့ရာဇဝင္က သူရဲေကာင္း ငခင္ညိဳ။

ငယ္စဥ္က ျမန္မာ့သမိုင္းသင္ေသာအခါ ငါးစီးရွင္ေက်ာ္စြာ၏ ကြ်န္ယံုေတာ္ ငခင္ညိဳအေၾကာင္း ဖတ္ရသည္။ အဲသည္တုန္းက ေခါင္းထဲတြင္ မရွင္းခဲ့တာ အမွတ္ရသည္။ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္သည့္ အခါ ငခင္ညိဳ၏လုပ္ရပ္က ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အေတာ္မ်က္စိလည္ေစ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ ဟု သေဘာေပါက္သည္။

 

ငခင္ညိဳသည္ ဘယ္သို႕ေသာသူ ဟူ၍ ကြ်န္ေတာ္တို႕အား သင္ၾကားခဲ့သလဲ။

 

သမိုင္းစာအုပ္ထဲ (မွန္နန္းရာဇဝင္ထဲ) ျပန္ၾကည့္သည့္အခါ ငခင္ညိဳကို “ေက်းဇူးသိတတ္ေသာ သူရဲေကာင္း” ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး ေဖာ္ျပထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

 

၄င္းေဖာ္ျပခ်က္ကို အနည္းငယ္ ခ်ဳပ္၍ ေျပာရေသာ္

 

ပင္လယ္ျမိဳ႕စား ငါးစီးရွင္ေက်ာ္စြာက စစ္ကိုင္းမင္း အသခၤယာေစာယြမ္းကို လုပ္ၾကံရန္ သူ႕လူတစ္ဦးျဖစ္သူ ငခင္ညိဳအား ေစလႊတ္သည္။ ငခင္ညိဳသည္ စစ္ကိုင္းတြင္ ပုန္းေအာင္း ေခ်ာင္းေျမာင္းရင္း သံုးရက္ၾကာသည္။ သံုးရက္လံုး ထမင္းငတ္သည္။ အခြင့္သာ၍ နန္းတြင္းသို႕ ဝင္သည့္အခါ စစ္ကိုင္းမင္းနတ္တင္ထားေသာ ထမင္းပြဲကို အလ်င္ေတြ႕သည္။ ထမင္းကို ဝေအာင္ စားျပီးေနာက္ အိပ္ေဆာင္သို႕ဝင္၍ ဘုရင့္အား ဓားႏွင့္ ခုတ္မည့္အခါ ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္သည္။ သူ႕ထမင္းကို ခုပဲစးခဲ့သည္။ ယခု သူ႕ကို သတ္မည္ဟု ဆိုလွ်င္ ထမ္ငးရွင္ကို သတတ္သည့္ အမႈအတြက္ တမလြန္၌ အျပစ္ၾကီးစြာ ခံရေတာ့မည္ ဟု ေတြးေတာကာ ထိတ္လန္႕သည္။ တစ္ဘက္တြင္ သူ႕သခင္ ငါးစီးရွင္ေက်ာ္စြာ ေပးအပ္လိုက္သည့္ တာဝန္ကလည္း ရွိေနသည္။

 

စစ္ကိုင္းမင္း ေခါင္းရင္းတြင္ ဓားကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ခြ်တ္လိုက္၊ စြပ္လိုက္ လုပ္ေနမိျပီးေနာက္ စစ္ကိုင္းမင္းကို သတ္ႏိုင္သည့္ အေနအထားထိ ေရာက္ရွိေၾကာင္း အေထာက္အထား အျဖစ္ စစ္ကိုင္းမင္း၏ ပတၱျမားဓားကို ယူူျပီး ျပန္ခဲ့သည္။

 

ပင္လယ္သို႕ ေရာက္၍ သူ႕သခင္အား ျဖစ္ပ်က္ပံု အလံုးစံု တင္ေလွ်ာက္ျပီး ပတၱျမားဓားကို ဆက္သည့္အခါ ငါးစီးရွင္က ထမင္းေလးတစ္ပြဲ စားရရံုျဖင့္ ဤမွ်ေလာက္ ေက်းဇူးသိက အစဥ္ေကြ်းေမြးေသာ ငါ၏ ေက်းဇူးကိုကား ဆိုဖြယ္ရွိမည္မဟုတ္ ဟု ဝမ္းေျမာက္ခ်ီးက်ဴးကာ ငခင္ညိဳအား ဆုလာဘ္ ခ်ီးျမင့္သည္ ဟု ဆိုပါသည္။

 

အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ စဥ္းစားမရခဲ့သည္က…

 

ရွင္ဘုရင္ကေရာ ..သူခိုင္းလိုက္သည့္ အလုပ္ကို ေမ့သြားသည္လား…

 

လုပ္ၾကံရန္ တာဝန္ကို ေက်ပြန္စြာ မထမ္းရြက္၊ ဓားတစ္လက္သာ ခိုးျပီးျပန္လာသည့္ ငခင္ညိဳအား ဝတၱရားပ်က္ကြက္မႈျဖင့္ မသုတ္သင္ မစီရင္ဘူးလား။

 

က်န္တဲ့ အမႈထမ္းေတြကပါ သူ႕ပံုစံလိုက္ကာ ခိုင္းတာတျခား လုပ္တာတျခား ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ရွင္ဘုရင္ ဘယ္လို ဆက္စခန္းသြားမည္လဲ..စသျဖင့္….။

 

သို႕ေသာ္ သူတို႕အခ်င္းခ်င္းက အထက္မွာဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း ေအးေအး ေဆးေဆး ကိစၥျပီးသြားခဲ့သည္။

 

သည္ကေန႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ၾကည့္သည့္အခါမွာေတာ့…

 

ငခင္ညိဳမွာ တန္ဖိုးထားရမည့္ အရာႏွစ္ခု လာတိုက္ေနတာ၊ ျပဌာန္းခ်က္ႏွစ္ခု အျပိဳင္ျဖစ္ေနတာ သြားေတြ႕ရသည္။

 

တာဝန္ႏွင့္ေက်းဇူး..။

 

ေပးအပ္ေသာ တာဝန္ကို ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ဖို႕ႏွင့္ သူ႕ေက်းဇူးကို သိျခင္းဟူေသာ အေျခခံ ကိုယ္က်င့္သီလကို ေစာင့္ထိန္းဖို႕။

ႏွစ္ခုစလံုး လုပ္၍မရ၊ တစ္ခုလုပ္လွ်င္၊ တစ္ခုပ်က္ရမည္။

 

အဲသည္တြင္ ေက်းဇူးရွင္ကို ျပစ္မွားရမွာ အၾကီးအက်ယ္ ထိတ္လန္႕မိေသာ ငခင္ညိဳက ကိုယ္က်င့္သီလကို ေရြးျပီး တာဝန္အပိုင္းကို ေလွ်ာ့ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

 

ငခင္ညိဳႏွင့္ ဆင္တူယိုးမွား အေနအထားမ်ိုး ၾကံဳခဲ့ရသည့္ ပုဂၢိဳလ္ေတြ သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ အေျမာက္အမ်ား ရွိပါလိမ့္မည္။ သူတို႕ေတြ ဘာကို ဘယ္လို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါသလဲ…။

 

မွတ္ခ်က္…။

 

ျမန္မာျပည္ လက္ရွိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ေဆာင္ေနေသာ စစ္ဗိုလ္ေဟာင္းၾကီးမ်ားသည္ အထက္ပါ ျမန္မာ့ရာဇဝင္အတိုင္း ေက်းဇူးတရားကို နံပါတ္(၁) ထားမည္မွာ ေသခ်ာေပသည္။ အတိတ္က လုပ္ခဲ့တာေတြအတြက္ ေနာက္ေက်ာင္းျပန္ ဥပေဒမသက္ေရာက္ရန္ ကာကြယ္ထားပါသည္။

 

သို႕ေသာ္ ဆက္ကာ၊ ဆက္ကာ လုပ္ေနသူမ်ားအတြက္မူ ေက်းဇူးတရားအတြက္ ကန္႕သတ္ခ်က္ရွိပါသည္။ ထိုသို႕ တစ္ခါ ေက်းဇူးျပဳခဲ့သူမ်ားက ဆက္ကာ၊ ဆက္ကာ မေလွ်ာ္မကန္ စီးပြားေရး၊ အဂတိ၊ Corruption & Nepotism လုပ္စားေနၾကသူမ်ားအတြက္ အထက္ပါ ေက်းဇူးတရားသည္ ပ်က္ျပယ္မည္ျဖစ္သည္။

 

********************

ဆရာေဖျမင့္က စာအုပ္၊ အခန္း (၅) တြင္ ၾကားဖူးေနက် တံငါသည္ဇတ္လမ္းျဖစ္ပါသည္။

 

တစ္ခါက ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးမွာ ပထမဆံုးရင္ေသြးရတနာ ေမြးဖြားလာခ်ိန္တြင္ ဧည့္ခံပြဲၾကီးတစ္ခု က်င္းပရာ၊ ထိုေန႕က ပင္လယ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ငါးဖမ္းဝ့ံသူမရွိသျဖင့္ ငါးဟင္း မရႏိုင္ျဖစ္ေနသည္။ ဘုရင္လဲ ထိုေန႕တြင္ငါးဖမ္းႏိုင္သူအား ဆုခ်ီးျမွင့္မည္ ဆိုေသာေၾကာင့္ တစ္ငါသည္တစ္ဦး သည္ စြန္႕စားျပီး၊ ေလျပင္းမုန္တိုင္းရွိလွ်က္ႏွင့္ ပင္လယ္သို႕ ထြက္ကာ ဘုရင့္အတြက္ ငါးဖမ္းႏိုင္ခဲ့သည္။

 

ရရွိေသာငါးၾကီးကို ဆြဲျပီး ဘုရင့္ထံသို႕ လာေရာက္ဆက္သရာ.. ဘုရင့္ေရွ႕ေရာက္ခ်ိန္ ေမာင္မင္း ဘာဆုလိုခ်င္ပါသလဲ …ဟု ဘုရင္ကေမး သည္။ ၾကိမ္အခ်က္ ၁၀၀ လိုခ်င္ပါသည္ဟု ေျဖေသာအခါ ဘုရင္ကလည္း စိတ္မႏွံ႕သူျဖစ္မွာပဲ …ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အခ်ိန္မကုန္ေစရန္ သူ႕ေတာင္းဆိုတဲ့အတိုင္း …ရိုက္ေစဖို႕ အမိန္႕ခ်မွတ္လိုက္ေလသည္။

 

ပါးကြက္သားကလည္း ဘုရင္မွာထားသည့္အတိုင္း နာေအာင္မရိုက္ပဲ၊ ခပ္ေသာေသာ ၾကိမ္ရုိက္ေနစဥ္ အခ်က္၅၀ျပည့္ခ်ိန္၌ … ခဏရပ္ ေပးပါ။ တစ္ခုေျပာခ်င္လို႕ပါ … ကြ်န္ေတာ္ နန္းေတာ္ေစာင့္ တံခါးမႈးက ဆုလပ္ေငြရဲ့ တဝက္ေပးဖို႕ ေတာင္းဆိုတာေၾကာင့္ ေပးပါမယ္ ဂတိျပဳခဲ့ပါ တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ က်န္တဲ့ ၾကိမ္ဒဏ္ တဝက္ကို တံခါးမႈးအား ဆက္ျပီးရိုက္ပါရန္.. ေျပာေသာအခါ ၾကိမ္ဆရာ နားမလည္ ႏိုင္ျဖစ္ျပီး ရွင္ဘုရင့္ထံ ေျပး၍ တင္ျပရသည္။

 

ဘုရင္က လိုက္လာေမးျမန္းေသာအခါ ဒီငါးကို ဘုရင့္ထံဆက္သဖို႕ လာခ်ိန္မွာ ဆုလဘ္ရဲ့ တဝက္ကို ေပးမွ ဘုရင့္ဆီဝင္ခြင့္ေပးႏိုင္မယ္ ေတာင္းဆိုေသာေၾကာင့္ ဂတိျပဳခဲ့ရေၾကာင္း ေျပာျပေသာအခါ၊ ရွင္ဘုရင္က နန္းေတာ္ေစာင့္ တံခါးမႈးအား ၾကိမ္အခ်က္ ၅၀ ရုိက္ေစျပီး၊ ရာထူးမွဖယ္ရွားလိုက္ေလသည္။

 

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ထိုကဲ့သို႕ေသာ ၾကိမ္ဒဏ္၅၀ ခံျပီး၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းေရးအတြက္ အနစ္နာခံသူမ်ားစြာ ရွိေနပါသည္။

ကုိးကားခ်က္
တန္ဖိုးထားအပ္ေသာအရာမ်ား (ေဖျမင့္)
http://www.mediafire.com/download/yr526ox8d5itnso/phaymyint_(tanphoe).pdf

သင့္အေၾကာင္း သင့္လုုပ္ငနး္ ေၾကာ္ျငာ သည္ေနရာမွာ ေၾကာ္ျငာႏိုုင္ပါျပီ
MoeMaKa Old Archives

Similar Posts