![]() |
ယာမဒါစံ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဗိုလ္မိုးၾကိဳး(ကာနယ္ဆူဇူကီး)၏
ယာမဒါစံ ခန္းဇမ္ၾကီးပန္းျခံတြင္။ ၁၉၈၆ခုႏွစ္။
|
ေမႏွင္းလဲ့မြန္ – ျမန္မာစစ္ေျမျပင္ ဘာသာျပန္စာအုပ္မိတ္ဆက္
(မိုးမခစာအုပ္စင္) ဒီဇင္ဘာ ၈၊ ၂၀၁၇
ဘာသာျပန္သူ၏အမွာ
၁၉၈၅ခုႏွစ္က က်မေရာက္သြားတဲ့၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ နာဂိုယာျမိဳ႕မွာ၊ ဂ်ပန္-ျမန္မာ ယဥ္ေက်းမႈအသင္း(တိုကိုင္း) ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ တိုကိုင္းဆိုတာက မိအဲ၊ အအိခ်ိ၊ ဂိဖု (Mie, Aichi, Gifu )တိုင္း၃ခုေပါင္းကို တိုကိုင္း(ToKai)လို႔ ေခၚတာျဖစ္ျပီး၊ တိုကိုင္းဧရိယာမွာရွိတဲ့ ျမန္မာစစ္ျပန္၂၀၀ေက်ာ္က ကမ ကထလုပ္ျပီး တည္ေထာင္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္လတစ္ခါ Nagoya International Center Building အေဆာက္အဦမွာ၊ ျမန္မာ ထမင္း
ဟင္းခ်က္ျပဳတ္ၾကျပီး၊ မိတ္ဆံုစားပြဲသေဘာမ်ိဳး လူစုၾကပါတယ္။
ဟင္းခ်က္ျပဳတ္ၾကျပီး၊ မိတ္ဆံုစားပြဲသေဘာမ်ိဳး လူစုၾကပါတယ္။
နဂိုယာကို အသစ္ေရာက္လာၾကတဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြ၊ သင္တန္းလာတက္တဲ့ျမန္မာေတြ၊ အလည္အပတ္ေရာက္လာၾကတဲ့ ျမန္မာေတြကို
မိတ္ဆက္ေပးျပီး၊ ဌာေန ဂ်ပန္-ျမန္မာ အသိုင္းအဝိုင္းက ေနရာထိုင္ခင္း၊ အိုးခြက္ပန္းကန္၊ အဝတ္အစားကအစ လိုအပ္တာေတြ ဝိုင္းကူၾကပါတယ္။ အနီးအနားတဝိုက္ အလည္အပတ္ ေရာက္သင့္တဲ့ေနရာေတြကိုလည္း လိုက္လံပို႔ေဆာင္ေပးၾကပါတယ္။ ႏႈတ္၏ေစာင္မျခင္း၊ လက္၏ေစာင္မျခင္းမ်ိဳး၊ လုပ္ၾကပါတယ္။ အင္မတန္ ေကာင္းတဲ့အစီအစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ထမင္းနဲ႔ဟင္း ကေတာ့၊ ဌာေန ျမန္မာေတြက အုပ္စုလိုက္၊ အလွည့္ၾက တာဝန္ယူ ခ်က္ျပဳတ္ၾကပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္ကိုေတာ့ တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ ျမန္မာစစ္ျပန္ေတြက ထည့္ဝင္ၾကပါတယ္။
မိတ္ဆက္ေပးျပီး၊ ဌာေန ဂ်ပန္-ျမန္မာ အသိုင္းအဝိုင္းက ေနရာထိုင္ခင္း၊ အိုးခြက္ပန္းကန္၊ အဝတ္အစားကအစ လိုအပ္တာေတြ ဝိုင္းကူၾကပါတယ္။ အနီးအနားတဝိုက္ အလည္အပတ္ ေရာက္သင့္တဲ့ေနရာေတြကိုလည္း လိုက္လံပို႔ေဆာင္ေပးၾကပါတယ္။ ႏႈတ္၏ေစာင္မျခင္း၊ လက္၏ေစာင္မျခင္းမ်ိဳး၊ လုပ္ၾကပါတယ္။ အင္မတန္ ေကာင္းတဲ့အစီအစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ထမင္းနဲ႔ဟင္း ကေတာ့၊ ဌာေန ျမန္မာေတြက အုပ္စုလိုက္၊ အလွည့္ၾက တာဝန္ယူ ခ်က္ျပဳတ္ၾကပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္ကိုေတာ့ တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ ျမန္မာစစ္ျပန္ေတြက ထည့္ဝင္ၾကပါတယ္။
က်မေတြ႕ဖူးခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္စစ္ျပန္ေတြဟာ စစ္ရွႈံးသြားလို႔ပဲလားေတာ့ မသိပါ၊ ျမန္မာေတြကို ခ်စ္ေနၾကပါတယ္။ က်မတို႔ျမန္မာေတြက ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးေရးတဲ့ “ေသြး” စာအုပ္ထဲကလို ဂ်ပန္ဆိုရင္ ရြံေၾကာက္ျပီး၊ ၾကားဖူး၊ ျမင္ဖူး၊ ဖတ္ဖူးထားတဲ့ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက
ေတာ္လွန္ေရးရုပ္ရွင္ဇတ္ကားေတြ၊ ဝတၱဳျပဇတ္ေတြ၊ လူၾကီးသူမေတြေျပာျပတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြထဲကအတိုင္း ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္သူေတြဆိုျပီး မုန္းေနၾကေလ့ရွိပါတယ္။ သူတို႔က ျမန္မာေတြနဲ႕ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ျပီး ျမန္မာဆိုရင္ ကူညီခ်င္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ဘယ္ေနရာေတြေရာက္ခဲ့ျပီး၊ ဘာေတြလုပ္ခဲ့ၾကသလဲ။ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ေတြ႕ခဲ့ၾကသလဲ၊ ဘာေတြျမင္ေတြ႕ ခံစားခဲ့ၾကသလဲဆိုတာကို က်မ သိခ်င္လာပါတယ္။
ေတာ္လွန္ေရးရုပ္ရွင္ဇတ္ကားေတြ၊ ဝတၱဳျပဇတ္ေတြ၊ လူၾကီးသူမေတြေျပာျပတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြထဲကအတိုင္း ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္သူေတြဆိုျပီး မုန္းေနၾကေလ့ရွိပါတယ္။ သူတို႔က ျမန္မာေတြနဲ႕ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ျပီး ျမန္မာဆိုရင္ ကူညီခ်င္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ဘယ္ေနရာေတြေရာက္ခဲ့ျပီး၊ ဘာေတြလုပ္ခဲ့ၾကသလဲ။ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ေတြ႕ခဲ့ၾကသလဲ၊ ဘာေတြျမင္ေတြ႕ ခံစားခဲ့ၾကသလဲဆိုတာကို က်မ သိခ်င္လာပါတယ္။
၁၉၈၅ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလမွာ ေဒၚျမျမဝင္းကို ျမန္မာစစ္ျပန္ ဗိုလ္ၾကီးေဟာင္းယာမဒါစံ (ဤစာအုပ္တြင္ပါသူ)နဲ႔ နာကာမူရစံတို႔က ရွီဇုအိုကျမိဳ႕စစ္ျပန္အသင္းမိတ္ ဆံုစားပြဲမွာ ျမန္မာအကနဲ႔ ကူညီေပးဖို႔ ဖိတ္ပါတယ္။ က်မက ေဒၚျမျမဝင္းကိုကူညီဖို႔ လိုက္ပါခဲ့ရျပီး ယာမဒါစံနဲ႔ သိကၽြမ္းခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီပြဲျပီးေတာ့၊ က်မတို႔ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ရဲေဘာ္၃က်ိပ္၊ စခန္းခ်ခဲ့တဲ့ သမိုင္းဝင္ေနရာျဖစ္တဲ့
ရွီဇုအိုကခရိုင္၊ ဟာမမတ္စုျမိဳ႕က ခန္းဇမ္ၾကီးပန္းျခံကို လိုက္ပို႔ပါတယ္။ အဲဒီခရီးမွာ ယာမဒါစံက မၾကာခင္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဂ်ပန္ကို သုေတသနျပဳဖို႔ လာမယ့္အေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။
ရွီဇုအိုကခရိုင္၊ ဟာမမတ္စုျမိဳ႕က ခန္းဇမ္ၾကီးပန္းျခံကို လိုက္ပို႔ပါတယ္။ အဲဒီခရီးမွာ ယာမဒါစံက မၾကာခင္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဂ်ပန္ကို သုေတသနျပဳဖို႔ လာမယ့္အေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။
ေနာက္ ၁၉၈၈ခုႏွစ္ ျမန္မာျပည္မွာ စီမိုကေရစီအေရးအခင္းျဖစ္တဲ့အခါ ဂ်ပန္ေရာက္ျမန္မာေတြကလည္း ေထာက္ခံအားေပးမႈေတြ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ၁၉၈၈ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၁ရက္ေန႔မွာ ဂ်ပန္တျပည္လံုးမွာရွိၾကတဲ့ ျမန္မာေတြက ခန္းဇမ္ၾကီးပန္းျခံမွာ လူထုစည္းေဝးပြဲ က်င္းပၾကပါတယ္။ ယာမဒါစံ၊ နာကာမူရစံတို႔ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ စုေဝးႏိုင္ခဲ့ၾကတာပါ။ သူတို႔နဲ႕အတူ ရွီဇုအိုကတိုင္းစစ္ျပန္အသင္းက ဂ်ပန္-ျမန္မာ ခ်စ္ၾကည္ေရးေက်ာက္စာေနရာကို ရွင္းလင္းထားေပးတဲ့အျပင္၊ ျမန္မာအားလံုး လူ၅၀ေက်ာ္စားဖို႔ ေန႔လယ္စာကိုလည္း အကုန္က်ခံခဲ့ၾကပါတယ္။
အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ယာမဒါစံက နဂိုယာမွာရွိတဲ့ ေဒါက္တာအီနာဂခိတဲရုစုကဲဆီ အလည္လာတဲ့အခါ က်မကိုလွမ္းေခၚျပီး၊ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေဒါက္တာအီနဂခီက အသက္၈၀ေလာက္ရွိေနပါျပီ။ သူေရးထားတဲ့ “တရုတ္ျပည္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္စစ္ေျမျပင္” မွတ္တမ္းစာအုပ္ကို လက္ေဆာင္ေပးပါတယ္။
![]() |
စာအုပ္ထဲက ဇာတ္ေကာင္ ဗိုလ္ၾကီးယာမဒါ နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္။ နကာမူရစံ၊ (၁၉၈၆)
|
ေဒါက္တာအီနဂခိ ဆံုးသြားတာ ၾကာပါျပီ။ သူ႔သမီး ရွိတယ္ဆိုတာ သိထားတဲ့အတြက္၊ ၂၀၁၁ခုႏွစ္မွာ ေဒါက္တာအီနဂခိရဲ႕ သမီးကို သြားေတြ႕ျပီး၊ စာအုပ္ကို ဘာသာျပန္ခြင့္ေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ “အေဖသာသိရင္ သိပ္ဝမ္းသာမွာ” လို႔ ေျပာပါတယ္။ က်မ အခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္ ေနာက္က်သြားပါတယ္။ “ယာမဒါစံ မႏွစ္က ဆံုးသြားျပီ” လို႔လည္း ေျပာျပျပန္ပါတယ္။ က်မသိခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပန္ဂ်ပန္စစ္သည္ေဟာင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကြယ္လြန္ကုန္ၾကပါျပီ။ ျမစ္ၾကီးနားဘူတာရံုမွာ ရံုပိုင္လုပ္ခဲ့တဲ့ ခိေနာ္ရွိတစံတစ္ေယာက္ (အသက္၉၅ႏွစ္)ေတာ့ က်န္ပါေသးတယ္။
ဂ်ပန္တို႔ ျမန္မာျပည္က ေရနံကို လိုခ်င္လို႔ စစ္လာတိုက္တာျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေပမဲ့ ၊ သူတို႔တကယ္ေတြ႕သြားတာက ဘယ္လိုမွ ေမ့မရႏိုင္တဲ့၊ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္တဲ့ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ႏွလံုးသားမွာကိန္းေ နတဲ့ ျဗဟၼစိုလ္တရား၊ အေနာက္တိုင္းကလူေတြေျပာေျပာေ နၾကတဲ့ လူသားဂုဏ္သိကၡာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ၃၁ ဆက္ေျမာက္ သမၼတျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဟားဘတ္ဟူးဗား(Herbert Hoover 1874-1964)ကလည္း “ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားဟာ အာရွတိုက္တစ္ခုလံုးမႇာ တကယ့္အစစ္အမွန္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈကိုရရွိတဲ့ ၊ တစ္ခုတည္းေသာ လူမ်ဳိးျဖစ္တယ္” (The Burmese are the only genuinely happy people in all of Asia) လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ဂ်ပန္စစ္ျပန္ေတြ ကြယ္လြန္သြားၾကေပမယ့္၊ သူတို႔ရဲ႕ဝိညာဥ္ေတြဟာ ျမန္မာေတြ ဒီစာအုပ္ကိုဖတ္ရေၾကာင္း သိေနၾကပါလိမ့္မယ္။
(ဘာသာျပန္ရာတြင္ မူရင္းစာအုပ္တြင္ ပါရွိေသာ ေဒါက္တာအီနဂါခိ၏ ဂ်ပန္ျပည္တြင္းႏွင့္ တရုတ္ျပည္ စစ္မႈထမ္းဘဝအပိုင္းကို ခ်န္လွပ္ခဲ့ပါသည္။)
စာေပခရီးသြားမ်ား စာအုပ္တိုက္အမွတ္ ၀၀၁၊ တိုက္ စီကန္ရိပ္မြန္ ကြန္ဒိုဝင္း ၁၀ရပ္ကြက္ ကန္လမ္းလိႈင္ျမိဳ႕နယ္တန္ဖိုး ၂၅၀၀ က်ပ္ဖံုး၀၉ ၅၄၁ ၅၃၀၉၀၉ ၇၉၅ ၅၅၁ ၂၈၆၀၉ ၅၄၀ ၃၃၆၉
ေမႏွင္းလဲ့မြန္